İpek, dört yıllık evliliğinde yalnızca eskisi gibi sevilmek istiyordu. Kocasının giderek artan ilgisizliğine rağmen ailesini bir arada tutmaya çalışırken, hayatının hiç beklemediği bir anda değişeceğinden habersizdi.Sarp ise bir hastane koridorunda gördüğü o sarışın kadını, geçmişinden çıkıp gelen bir hayalet sandı.Fakat kısa sürede anladı ki İpek, unutamadığı geçmişinden çok daha fazlasıydı.Biri sevilmeyi bekliyordu. Diğeri sevmekle sahip olmak arasındaki sınırı çoktan kaybetmişti.İpek, kendisine uzatılan elin bir kurtuluş mu yoksa karanlık bir tuzak mı olduğunu öğrendiğinde, belki de artık çok geç olacaktı.Çünkü bazı yeminler sonsuza dek sevmek için değil, asla bırakmamak için edilir.