เพ่ยเพ่ยตามจีบเฮียเชนมาตั้งหลายปี แต่ไม่ว่าเพ่ยเพ่ยจะพยายามยังไงเฮียเชนก็ไม่ยอมเปิดใจสักที จนกระทั่งวันที่เพ่ยเพ่ยตัดสินใจถอย แต่เฮียเชนกลับหวงขึ้นมาซะงั้น “ก็ไหนเฮียบอกว่าไม่ได้ชอบเพ่ย แล้วเพ่ยจะเป็นของเฮียได้ไง!”

เมื่อราชวงศ์สั่นคลอนจากข่าวลือที่แพร่สะพัดราวไฟลามทุ่ง ความมั่นคงที่เคยยืนยงกลับแตกร้าวในชั่วข้ามคืน ศัตรูแฝงกายอยู่ในเงามืด ขุนนางแบ่งแยกเป็นสองฝ่าย และบัลลังก์ที่ควรสูงส่งกลับสั่นคลอนราวจะพังทลาย ทางออกเดียวคือการผูกสัมพันธ์ทางการเมืองด้วยการแต่งงาน เพื่อกลบข่าวอื้อฉาวและประคองศักดิ์ศรีของราชวงศ์เอาไว้ หนึ่งในนั้นยอมรับชะตากรรมด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวัง เขาเชื่อว่าความใกล้ชิดอาจค่อย ๆ หลอมละลายหัวใจน้ำแข็งของอีกฝ่ายได้ และบางที ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากหน้าที่ อาจงอกงามเป็นความรักแท้ได้ในสักวัน แต่อีกคนกลับมองการแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงพันธนาการ เป็นสัญญาที่ถูกบังคับด้วยเหตุผลทางการเมือง ไม่ใช่ด้วยความรัก เขาเกลียดการถูกควบคุม และเกลียดที่สุดคือการต้องแบ่งปันชีวิตกับคนแปลกหน้า “เมื่อไหร่ที่ข่าวลือพวกนี้ซาลง ฉันจะหย่ากับเธอทันที!”

“หม่าม๊า ปะป๊าอยู่ไหนเหรอฮะ?” คำถามธรรมดา ๆ จากปากลูกชายวัยสี่ขวบ สะกิดบาดแผลใหญ่ในใจของคนเป็นแม่ ข้าวฟ่างไม่รู้จะตอบลูกยังไง เพราะเขาไม่เคยคิดจะให้ลูกมีพ่อ

ใคร ๆ ก็ว่าเป็นภริยาท่านผู้ว่านั้นแสนสุขสบาย สบายกับผีน่ะสิ! อาหารการกินก็ลำบาก ห้องนอนก็ไม่มีแอร์ เครื่องทำน้ำอุ่นก็ไม่มี โอ้ย! คุณหนูต้นอ้อทนไม่ได้! “โอ้โห! นี่บ้านหรือพิพิธภัณฑ์เนี่ย?” “ถ้าอยู่ไม่ได้ก็ไปนอนที่อื่น”

เขาเคยรักสุดหัวใจ เคยรอคอยที่จะใช้ชีวิตร่วมกันแต่สุดท้าย... กลับถูกทิ้งไปเหมือนไม่มีค่า ห้าปีต่อมา... ภาคินไม่ต้องการความรักนี้อีกแล้ว สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือ การเอาคืน “ฉันจะทำให้เธอเจ็บจนลืมไม่ลง!"