Nefesimiz bile birbirine yakınken Pars'ın gözlerine bakıyordum. "İstemediğin halde sana bu kadar yakın olucak, ben de buna sessiz kalıcam." diyip gözlerime bakarak konuştuğunda istemsizce kaşlarımı çattım.    Sırf bunu anlatmak için beni kendine çekmişti. Birbirine çok yakın üç arkadaş aşk tam ortasında. Pars'ın korumacılıgı Gamze'yi çileden çıkarırken onları arada tutan Ufuk oluyor ama görmedikleri aşklarını onun sayisinde fark edecekler. Birbirlerine aşk olan iki arkadaş bunu ne zaman görcekler?

Barış Altınay: Gece gibi karanlık gözlerini ğörene kadar ben siyahı sevmezdim. O gözlerine ışık olmak için gör beni gece gözlüm. Gece Kozan: Annesine duydugu öfke yüzünden onunla görüşmemek için nerede olduğunu gizli tutar. Okuldaki bilgilerini de gizli tutmaya çalıştığında hayatına Özgür girer. Gece'ye öfkesini kontrol etmeyi öğretirken aynı anda güvenmeyide öğretir. Her şey annesinin aşık olduğunu söyleyip evlenme kararı almasıyla başladı. Sanki gözleri kör olmuş gibi Gece'yi bile görmemişti, aşk insana evladını unutturuyor mu? Tüm bu olanlara rağmen Özğür'ün yardımıyla hayatını düzene koymaya çalışan Gece başara bilicek mi?

Ben Aytaç; Oktay Bozoğlu'nun aşık olduğu kadını elinden alan kişi. Bu suç bana daha küçük bir bebekken yüklenmişti ama ben doğduğum gece hem annemi hem babamı kaybetmiştim. Annesini tanımayan büyüyen, babası hayata olmasına rağmen görmezden gelerek büyüyen küçük çocuktum. Kalbimde bir eksiklik, ruhumda bir yara içindeki boşluğu her gün biraz daha fazla hissettim. Babam, beni tanımaktan kaçınmış, annemin gölgesinde büyümeye mahkum etmişti. Babamın gözlerinden kaçtığım her an, içimde açılan yara daha da büyüyordu. Annemi hatırlatan her şey, her bakış, her gülüş babamın acısını bir kez daha tazeliyordu. "Beni neden sevmiyorsun?" diye haykırmak istiyordum ama kelimeler boğazımda düğümleniyor çıkamıyordu. Gerçek bir aile sıcaklığından yoksun bir hayat sürmüş olsam da tek bir dosttum vardı; o da Ateş. Onunda tek ailesi bendim ve babamın yanında çalışsada benim korumam olarak etrafımdaydı. Artık babamla görünmezlik savaşıma son vermiş üniversitesiye başlamadan önce ayrı eve çıkmama itiraz etmemişti. Karanlık gecede yardım çığlıkları atan kızın sesini duyarken uzattığım yardım elinin hayatımda bir yara açacağını bilemezdim. İnci, hayatımın akışını değiştirecek bir rüzgar gibi geldi ve sanki benim için dünyama aitti. İnci'nin gözleri karanlığımı aydınlatan yıldızlar gibi parlıyordu. Zamanla aramızda bir şeyler değişmeye başladığında İnci yaralarıma merhem olmaya başlamıştı. Hayatımda ilk defa her şey çok güzel giderken İnci'nin sakladığı sır beni yalnızlığıma tekrar mahkum etti. O gece saldırıya uğrayan kızın çağresizce yardım çığlıkları attığını zannederken babamın kurduğu bir tuzak olduğunu bilmiyordum. Ateş sadece o geceyi araştırmak istediğinde İnci'nin hakkındaki gerçekleri öğrenmiştim. Babamla yüzleşip geçmişin yükünden kurtulmak hem de İnci hakkındaki gerçekleri yüzüne vurarak hatalarını ve pişmanlıklarını önüne serdim. Geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek, geleceğimizi aydınlatmak için bir adım atmak zorundaydım.