เรื่องย่อ เรื่องนี้เป็นเรื่องของ วินเซนต์ ฉาน (Vincent Chan) คุณหมอหนุ่มสุดหล่อ ทายาทคนโตรุ่นที่สามของ Marina Medical Group เครือโรงพยาบาลอันดับหนึ่งที่มีสาขาหลายประเทศทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออก กับ เชอรีน ลิ่ว (Cherene Liu) พนักงานฝ่ายกฎหมายสาวของบริษัทคอนซัลท์ชื่อดังอย่าง Maxwell Consulting Firm ที่ความสัมพันธ์เป็นเหมือนเส้นขนานกันตลอด แม้ว่าบิดาของทั้งคู่จะสนิทกันมาก จนเมื่อสิ้นสุดเส้นขนานเส้นหนึ่งดันหักมาชนกับอีกเส้นหนึ่ง หลังจากนั้นทั้งสองก็มีเรื่องราวให้เจอ (และทะเลาะกัน) จนกลายเป็นความรู้สึกดีๆ ให้กัน และกว่าจะรักกันได้ เล่นเอาเสียน้ำตากันไปหลายลิตรเลยทีเดียวค่ะ วินเซนต์ ฉาน (Vincent Chan) พระเอกหนุ่มผู้เงียบขรึม พื้นฐานเป็นคนอ่อนโยน ไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น พูดน้อยต่อยหนัก “หึ มีสามีแต่สามีไม่ยอมนอนด้วยจนต้องมาให้พี่แก้ต่างเรื่องลูกให้ แบบนี้หรอที่เรียกว่าช่ำชอง” เชอรีน ลิ่ว (Cherene Liu) นางเอกสาวแสนเซ็กซี่และเริ่ดเชิ่ดดูไม่ยอมคน เป็นพวกชอบเอาชนะ แต่เป็นเด็กมีปม ต้องการอิสระ "หึ อยากก็แย่ละ แค่จูบยังห่วยเลย เรื่องบนเตียงคงห่วยเหมือนจูบแน่ๆ" ตัวอย่าง “หลังจากที่เลิกกับสามี ก็กอดกับชู้คนแรกหน้าบ้านตัวเอง แล้วเมื่อคืนก็ไปนั่งคลอเคลียกับรุ่นน้องที่ทำงาน แล้วตอนนี้จะมาอ่อยไอ้เจสันหรอ แล้วเหยื่อรายต่อไปจะเป็นใครละเชอรีน ไอ้เจมส์หรอไง ... อ้อ ลืมไป ที่เธอปฏิเสธไม่ยอมไปเดทกับไอ้เจมส์ เพราะอยากทำตัวให้มันดูยากหรอ นี่คือจุดขายของเธอสินะเชอรีน ” เพี๊ยะ “หยุดดูถูกเชอแบบนั้น ถ้าพี่ไม่รู้อะไร ก็เงียบๆ ไปเถอะ” “ไม่รู้สึกระบมเลยหรอ” “ไม่เลย สงสัยของพี่จะเล็กไปละมั้ง ... แล้วถ้าพี่ไม่มีแฟนก็เลยไม่ทำ ถ้ามีอารมณ์ทำยังไงอ่ะ ช่วยตัวเองหรอ” “นี่เราจะคุยเรื่องนี้กันจริงๆ หรอ” “เอ้อ นั่นสินะ” Disclaimer เรื่องราวนี้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่ประเทศสิงคโปร์ และตัวละครคุยกันเป็นภาษาอังกฤษเป็นหลัก แต่ทางไรท์พิมพ์เป็นภาษาไทยเพื่ออรรถรสของเรื่องนะคะ Trigger Warning โดยตัวละครและเนื้อหาที่เกิดขึ้นมาจากจินตนาการของไรท์ล้วนๆ ไม่ได้เกี่ยวข้องพาดพิงถึงกับบุคคลที่มีตัวตนคนไหนนะคะ รวมถึงบางบทจะมีถ้อยคำหยาบคาย, ข่มขู่ทารุณกรรม, การร่วมรักที่รุนแรงและไม่สมยอม, เครื่องดื่มแอลกอฮอล์, ยาเสพติด รวมถึง ธุรกิจผิดกฎหมายและการคอรร์รัปชั่น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ ทางไรท์ไม่ได้ส่งเสริมหรือสนับสนุนพฤติกรรมรุนแรงดังกล่าว แต่ใช้เพื่อประกอบให้บทบาทของตัวละครบางตัว หรือใช้เป็นเหตุและผลในพฤติกรรมบางอย่างของบางตัวละครเท่านั้นค่ะ

ธันวา ชายหนุ่มอนาคตไกลที่ได้ทุนไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ ต้องมาเสียรักแรก อย่าง เปอติ้ด ให้กับหนุ่มรุ่นพี่ที่ทำงานเพราะคำว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิด เขาจึงปิดกั้นหัวใจ ไม่ขอรับใครเข้ามาในชีวิตอีก สามปีผ่านไป หลังจากที่เรียนจบและทำงานที่อังกฤษไปได้สองปี เขาก็จำต้องกลับมาทำงานที่ประเทศไทยตามเงื่อนไขของทุนที่ได้รับ และแล้ว โชคชะตาก็ได้พาเธอให้มาเจอกับเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ เขาขอแก้แค้นให้สาสมและจะทิ้งเธอไปบ้าง ให้เหมือนกับที่เธอทิ้งเขาไป แต่ทำไมหัวใจมันคล้ายกับจะใจอ่อนกับเธออยู่เรื่อยนะ

"โอ๊ย ชอบซาดิสม์หรอ ได้สิ" "โอ๊ย เจมส์...ปล่อยฉันนะ" "เจ็บเชี่ยๆ" เพราะโดนกัดลิ้นจนรู้สึกชาไปหมด ทำให้เจมส์ได้แต่บ่นกับตัวเองก่อนที่จะมองเธอด้วยสายตาอาฆาต คนตัวโตพลิกร่างให้เธอเป็นฝ่ายลงไปนอนติดพื้นอ่างอาบน้ำแทน ความรุนแรงทำให้หลังของเธอกระแทกจนเจ็บไปหมด ก่อนที่มือสองข้างจะเลื่อนมาบีบต้นแขนของเธอเอาไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอขยับไปไหน "ฉันแค่ป้องกันตัว เพราะฉันไม่ต้องการนายไงเจมส์!" "ฮึ จะเอาแบบนี้ใช่ไหม" พริบตา มือหนาก็จัดการท่อนบนของเธออย่างรวดเร็ว ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะซุกลงมายังเต้าอิ่มของเธอพลางขบเม้มทรวงนิ่มเพื่อนแสดงความเป็นเจ้าของ “อ้ะ! เจ็บ!” จ๊วบ จ๊าบ เสียงดูดเม้มทรวงอกสลับกับเสียงเลียยอดถันของเธอดังกังวาลในห้องน้ำ ความเสียวซ่านที่เอมม่าไม่เคยได้สัมผัสก็ก่อตัวขึ้นทันทีในช่องท้อง “อื้อ” เสียงครางหวานดังขึ้นทำให้ริมฝีปากที่ยังโลมเลียยอดถันเผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจออกมาที่เด็กเอ็นคนนี้ลีลาดีและดูไร้เดียงสาได้ใน ก่อนที่มือหนาจะคลายออกและจัดการกับท่อนล่างของเธอ เมื่อร่างบางขาวนวลเนียนเปลือยเปล่า เจมส์ก็อดตะลึงไปกับความเนียนละเอียดของสาวตรงหน้าไม่ได้ โดยเฉพาะเนินกลางลำตัวที่เนียนไร้ขนและปิดสนิท หากแต่เพราะเข้าใจว่าคนทำอาชีพแบบนี้ก็คงจะดูแลตัวเองดีเป็นพิเศษ มือหนาอดไม่ได้ที่จะเขี่ยเล่นก่อนจะส่งนิ้วเข้าไปสำรวจถ้ำคับแคบทันที “อ๊าาา” ..แน่น นิยามที่เจมส์คิดได้ทันทีที่นิ้วหนาแทรกเข้าไปในโพรงกุหลาบอุ่นที่รัดมือเขาอย่างบ้าคลั่ง แม้จะไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่าบ่อย แต่เจมส์ก็พอจะรู้จักเล้าโลมจนร่างบางแทบจะไร้สติด้วยความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น “เจมส์ อ๊าา” จริงๆเจมส์แค่อยากจะหาวิธีคลายเครียดแบบใหม่เท่านั้น เพราะทั้งเหล้าและบุหรี่มันทำให้เขาหลับไม่สนิทและเหนื่อยมากจนทนไม่ไหว ประกอบกับที่เจอเธอเมื่อวานพอดี วิธีคลายเครียดแบบที่พวกเพื่อนเขามันชอบจึงผุดเข้ามาในหัว เพราะปกติเจมส์จะไม่ชอบคลายเครียดด้วยวิธีนี้ แต่ท่าทางเธอคงจะอยาก และเขาก็เพียงแค่สนองให้เท่านั้น ส่วนค่าใช้จ่ายน่าจะดีลหลังเสร็จกิจ ซึ่งเจมส์ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรเรื่องเงินอยู่แล้ว “อ๊าาาาา” ร่างบางกรีดร้องด้วยความเสียวซ่านเมื่อถึงฝั่งฝัน ร่างบางหอบหายใจถี่หลังจากถูกส่งขึ้นไปยังขอบสวรรค์ด้วยนิ้วหนา แววตาสวยที่ปรือฉ่ำ ริมฝีปากที่เผยอระบายลมหายใจหอบถี่จากการเสร็จสมปลุกเร้าอารมณ์ของเขาได้อย่างน่าประหลาด มือหนาพลิกกายสาวให้คุกเข่า ซึ่งร่างบางที่ตอนนี้สติขาวโพลนก็ปล่อยให้คนตัวโตจับพลิกกาย มือหนาสะโพกให้สูงขึ้น ก่อนที่จะจัดการกดแก่นกายที่แข็งตัวของเขาเข้าไปในโพรงกุหลาบฉ่ำเยิ้มที่ ปั่กก “โอ๊ย! เจ็บบ” ความเจ็บปวดกลางลำตัวทำให้เอมม่าได้สติทันที ก่อนจะร้องออกมาอย่างน่าสงสาร เจมส์ที่สัมผัสได้ถึงแรงฉีกขาดภายในก็อกตกใจไม่ได้ “เธอ.. ยังบริสุทธิ์หรอ” “เจ็บอ่ะ เอาออกไปได้ไหม” เจมส์ไม่สามารถหยุดตัวเองได้ตอนนี้เพราะร่องกุหลาบตอดรัดเขาแน่นจนรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัวเช่นกัน “เธอฆ่าฉันเถอะถ้าจะให้ฉันหยุดอ่ะ” ปั่ก “อื้ออ เจมส์ ไม่ไหว” “ซี๊ดด เธอหยุดตอดฉันก่อน อาา” ความเสียวทำให้เขาเผลอกดท่อนเอ็นเข้าไปเต็มแรง เอมม่าต้องร้องออกมาทั้งน้ำตา "นายสงสารฉันเถอะนะ มันเจ็บบ" มือหนาเลื่อนไปเขี่ยติ่งเนื้อกลางลำตัวเล่น ก่อนที่อีกมือจะเขี่ยหัวนมเธอเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ หวังจะเบี่ยงเบนความสนใจ ซึ่งใช้เวลาไม่นาน เขาก็รู้สึกได้ว่าโพรงกุหลาบเริ่มมีน้ำหวานมาหล่อเลี้ยงมากขึ้น สายตาเหลือบมองเลือดบริสุทธิ์ที่ชะโลมท่อนเอ็นของเขาแล้วก็อดสงสารเธอไม่ได้ ทำให้เขาถามออกไปด้วยเสียงกระเส่า "ดีขึ้นไหม ซี๊ดด" “อื้ออ” เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มปรับตัวได้ เขาก็พยายามขยับท่อนเอ็นเข้าออกช้าๆอย่างยากลำบาก แต่เหมือนมันจะยังเข้าไปได้ไม่สุด เจมส์จึงตัดสินใจที่จะเริ่มเร่งจังหวะ "อ๊าา นาย อื้ออ" "อาาาาา เธอมันร้ายย ซี๊ดดด" เขามองจุดเชื่อมต่อของร่างกาย กลีบกุหลาบแห้งสนิทบวมเป่งเพราะถูกรุกราน เจมส์ย้ายฝ่ามือจากสะโพกแกร่งไปคลึงที่ติ่งเสียวของเธอ อีกมือเอื้อมไปกดให้ลำตัวของเธอก้มลงไปอีกเพื่อที่จะสอดใส่เข้าไปให้ลึกพอที่จะโดนจุดเสียวด้านในของเธอ "อ๊าา เจมส์ อื้ออ เจ็บบ ฮืออ" ความเสียวปนเจ็บทำให้เอมม่าครางสลับกันไป ยิ่งทำให้เจมส์เร่งจังหวะในการกระแทก พลางชมเสียงกระเส่า "ซี๊ดด เธอตอดแน่นชิบเลย อาา" คนตัวโตยังเพิ่มแรงกระแทกด้วยจังหวะที่ถี่ขึ้นตามอารมณ์ ไม่วายครางออกมาเป็นระยะ แรงกระแทกของเขาเหมือนจะทำให้ร่างกายของเธอแตกออกมาเป็นเสี่ยงๆ "อื้ออ เจมส์ เจมส์ เอมไม่ อ๊าา ไหววว" ยิ่งเธอครางไม่ได้ศัพท์ ยิ่งเร้าอารมณ์จนเขาอดตอกสะโพกเข้าไปลึกๆไม่ได้ ทว่าความใหญ่โตของเขามันทำให้แก่นกายที่สอดเข้าไปลึกจนถึงจุดเสียวของเธอ เธอยิ่งรู้สึกหวิวๆในท้อง เหมือนมันจะทำให้เขาเสียวมากกว่า เพราะเจมส์ได้แต่ชมเปาะด้วยเสียงกระเส่า "อ่าา ตอดดีชิบ ซี๊ดด" "อ๊าา" เสียงครางกระเส่าสลับกันลั่นห้องน้ำ สุดท้ายแล้วเจมส์รู้สึกได้ถึงอารมณ์ของตัวเองที่พุ่งสูงขึ้น จนในที่สุดสะโพกสอบก็ถูกกระแทกแรงๆเน้นๆเร็วๆอีกหลายที จนในที่สุดเอมม่าก็รู้สึกได้ถึงแรงฉีดอุ่นๆในช่องคลอดของเธอ พร้อมกับเสียงครางต่ำที่บ่งบอกได้ว่าเจ้าตัวมีความสุขขนาดไหน "อ่าาาาาาาา" มันดีจนเจมส์เผลอกดท่อนเอ็นเข้าไปในร่องสวาทอย่างลืมตัว เขาปล่อยให้ร่องรักดูดกินน้ำหวานที่มีปริมาณมากกว่าปกติของเขาเข้าไปครู่ใหญ่ จนของเหลวขุ่นๆไหลลงมาเลอะหน้าขาเรียวของเธอ ตอนนี้ในห้องน้ำมีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของทั้งคู่สลับกัน ครู่ใหญ่เอมม่าที่เริ่มได้สติแล้วก็พยายามกลั้นน้ำตา พลางต่อว่าคนตัวสูงทันที “นายมันใจร้าย” "รีบๆอาบน้ำ แล้วออกไปคุยกันข้างนอก" คนใจร้ายพูดพลางเปิดฝักบัวเพื่อชำระล้างร่างกายของตัวเอง ก่อนที่จะเดินออกไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่พาดอยู่ไม่ไกลและเดินจากห้องน้ำไป ทันทีที่ร่างสูงพ้นประตูห้องน้ำ น้ำตาก็ไหลอาบสองแก้มของเธออย่างสุดจะกลั้น ความเป็นห่วงของเธอกลายเป็นสิ่งที่ทำร้ายตัวเธอเอง ทำให้เธอเสียความสาวที่หวงแหนเอาไว้ตลอดให้กับเขา

เคนเพิ่งรู้ตัวว่าการที่ได้แกล้งให้ปรางเขินมันช่างเป็นเรื่องที่สนุกอะไรอย่างนี้ หากแต่สายตาอ่อนเพลียของปรางกลับทำให้เคนเลิกแกล้ง ปล่อยให้เธอได้หลับเพื่อพักผ่อน ไม่นานนักคนที่เมื่อคืนแทบจะไม่ได้นอนเหมือนกันก็เผลอหลับไป ก่อนที่เวลาจะล่วงเลยเข้าสู่ยามเย็น เป็นปรางที่ตื่นมาก่อนเพราะความหิวเล่นงาน ร่างบางจัดการทำอาหารง่ายๆอย่างชาชูราเมงทันที มันเป็นเมนูง่ายๆที่เธอชอบทำ ที่บอกว่าง่ายเพราะเธอไปบังเอิญเจอหมูชาชูแช่แข็งที่ชอบจัดโปรลดราคา ส่วนเส้นราเมงกับน้ำซุปโชยุสำเร็จรูปนั้นก็เป็นของที่หาซื้อได้ง่ายอยู่แล้ว หม้อสองใบถูกตั้งบนเตาแก๊ส ใบหนึ่งเป็นน้ำซุปโชยุที่เธอจัดการปรุงรสเพิ่มติมโดยการใส่สาหร่ายคอมบุเข้าไปอีก อีกใบเป็นน้ำเปล่าเพื่อต้มเส้นราเมงและไข่ไก่ เพื่อเป็นการประหยัด เธอจะชอบใส่มันไปพร้อมๆกัน ในระหว่างรอ มือบางก็หั่นต้นหอมเตรียมไว้สำหรับโรยหน้าเพื่อตกแต่ง เพราะห้องขนาดไม่ใหญ่นัก เคนที่รู้สึกตัวตื่นเพราะความหิวเช่นกันสามารถมองเห็นร่างบางที่เคยนอนกอดนั้น ได้ขยับไปมาอย่างคล่องแคล่ว ก่อนที่จะลุกขึ้นไปสวมกอดเธอจากด้านหลัง เล่นเอาคนตัวเล็กที่กำลังจะน๊อคเส้นราเมงในน้ำเย็นสะดุ้งสุดตัว "อุ๊ย พี่เคน" โชคดีที่เธอจัดการช้อนเส้นราเมงขึ้นไว้ในกระชอนเรียบร้อย ทำให้กระชอนตกลงไปในน้ำแข็ง ร่างบางอดที่จะหันไปต่อว่าเขาเสียงขุ่นไม่ได้ "พี่เคนคะ ถ้าเกิดปรางจับหม้อร้อนๆอยู่จะทำยังไงคะ" "ขอโทษครับ พี่ลืมตัว" เคนขอโทษอ้อนๆ ก่อนที่จะก้มหน้าเพื่อดมกลิ่นความหอมของกายสาว เขาคิดว่าเขาชอบกลิ่นนี้แหละเป็นกลิ่นที่เขาชอบที่สุด จะให้ดมทั้งวันก็ไม่เบื่อ คิดได้ดังนั้นจมูกโด่งก็ซุกไซร้เข้ากับซอกคอ เล่นเอาปรางเบี่ยงหนีเป็นพัลวัน "พี่เคนคะ อื้ออ ไม่เอาค่ะ" "หอมอ่ะ อยากกอดเมีย" "พี่เคน!!" คำพูดของปรางเล่นเอาปรางเรียกชื่อเขาเสียงสูง ก่อนที่น้ำเสียงจะอ่อนลงเมื่อรู้สึกว่าเผลอดุเขาไป "ปรางไม่ใช่ เอ้อ เมีย พี่นะคะ" "พี่บอกแล้วไงนี่ครับว่าปรางไม่ใช่น้องพี่" เคนไม่พูดเปล่า มือซ้ายซุกซนล้วงเข้าไปใบสาบเสื้อเพื่อสัมผัสกับอกนุ่มหยุด แต่ครั้งนี้ปรางกลับพยายามอย่างสุดตัวเพื่อที่จะยื้อสัมผัสของเขา มือบางเย็นเฉียบจับมือเขาผ่านเนื้อผ้าเพื่อหยุดการกระทำนั้น เหมือนจะได้ผล เพราะการกระทำของเธอทำเอาร่างสูงชะงักมือไป เพราะหันหลังอยู่จึงไม่อาจคาดเดาอารมณ์ของเขาได้ แต่ทว่า มันก็ทำให้เธอมีความกล้าที่จะขัดใจเขา ปรางจึงเอ่ยย้ำถึงสถานะระหว่างเขาและเธออีกครั้ง "ปรางเป็นน้องสาวพี่นะคะ ตอนนี้ปรางอยากเป็นน้องสาวพี่" "แต่เมื่อคืนเราทำแบบนี้กัน" มือขวาลูบไล้ต้นขาสูงขึ้นผ่านชุดคลุมเข้าไปยังร่างเปลือยเปล่าที่ไร้ปราการขวางกั้น และเข้าไปหยุดที่กลางลำตัวสาว ก่อนจะลูบไล้กลีบดอกไม้ที่ตอนนี้บวมเป่งจากการกระทำเมื่อครู่ของเขา "พี่ต้องให้บอกรึเปล่านะว่าคนเป็นผัวเมียกันเท่านั้นที่จะทำแบบนี้" "ไม่ค่ะ ยังมีอีกหลายความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกนะคะ Friend with Benefits, Fuck Buddy อื๊อ..." เพราะปรางยังคงดื้อดึงที่จะปฏิเสธเขา ทำให้เคนที่ตอนแรกตั้งใจจะแหย่เธอเล่นๆกลับหงุดหงิดที่โดนปฏิเสธจึงกดนิ้วยาวลงไปยังกลางลำตัวสาวทันที ก่อนจะปลุกเร้าร่องรักราวกับจะทำโทษที่ขัดใจเขา ไม่นานนักสะโพกบางก็แอ่นเข้าหามือใหญ่ตามสัญชาติญาณ ริมฝีปากถูกกัดเอาไว้ พยายามจะไม่ไหวหวั่นกับความรู้สึกแปลกๆที่ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง "ไงคนเก่ง อยากเป็นอะไรดี พี่ไม่เป็นเพื่อนกับเธอ เพราะฉะนั้น พี่ไม่เป็นอะไรแบบที่เราว่ามาหรอกนะ" "พะ.. พี่เคน" "ปรางเป็นเมียพี่แล้ว อย่าปฏิเสธสิ" "อื้อ ปะ.. ปรางไม่ไหว" ศีรษะทุยส่ายไปมา อยากจะขอร้องให้เขาหยุดการกระทำนั้น แต่สะโพกกลับยกสูงขึ้นกว่าเดิม ภายในหดเกร็งตอดรัดแรงขึ้นทำให้มือหนายิ่งเร่งความเร็วจังหวะเข้าออกของนิ้ว "อื้อออ อ๊าาาาา อ๊าาาาา" ไม่นานนักเรียงคราวหวานก็ออกมา พร้อมกับความรู้สึกตอดรัดรุนแรง ไม่นานนักแรงนั้นก็คลายลงพร้อมกับร่างบางที่แทบจะทิ้งตัวลง ดีที่ว่าวงแขนแกร่งโอบรอบร่างบางได้ทันเวลา กลายเป็นว่าในตอนนี้แผ่นหลังของเธอแนบชิดกับกายเปลือยเปล่าของเขา เธอสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งที่ดันต้นขาของเธออยู่ "ปรางจะทำราเมงต่อค่ะ" เพราะโกรธที่เขาแกล้งเธอด้วยวิธีเมื่อครู่ ปรางจึงเมิงความต้องการของเขาก่อนที่จะพยายามพยุงตัวเพื่อโฟกัสกับการทำอาหารตรงหน้าอีกครั้ง หากแต่ชายหนุ่มกลับจูบที่ไหล่บางเบาๆผ่านเสื้อคลุม มือหนาส่งความแข็งแกร่งที่ตื่นตัวเต็มที่เข้าไปจากทางด้านหลังทันที ร่องรักคับแน่นหากแต่เต็มไปด้วยน้ำหวานจากบทรักเมื่อครู่ทำให้เขาสอดใส่เข้าไปได้ไม่ยาก เรียกเสียงประท้วงจากเจ้าของร่างทันที "พี่เคน!! อื้ออ" "ทำไปสิ พี่จะทำเหมือนกัน" "คนละทำแล้วนะคะ อ๊าาา ปรางหิว อื้ออ" "พี่ก็หิว" เคนเอ่ยเสียงพร่า ก่อนจะขยับกายเข้าออกเป็นจังหวะ เรียกเสียงครางจากปรางได้อีกครั้ง "นี่มัน อื๊ออ... ห้องครัว... ซี๊ดด นะคะ..." "อืม ห้องครัว เปลี่ยนบรรยากาศบ้างไง" เคนเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะขยับกายต่อไป เคนกดลำตัวบางให้แนบไปกับเคาน์เตอร์ข้างๆเตา ความร้อนจากหม้อที่เธอใช้ต้มเส้นเริ่มดับลงแล้ว หากแต่ไฟสวาทในกายของเขาและเธอกลับลุกโชติช่วง "ซี๊ด ปราง" คนตัวโตสูดปากเมื่อกายสาวตอดรัดแน่นกว่าเดิม ความนุ่มและชุ่มฉ่ำในกายยิ่งทำให้เขาเคลื่อนไหวได้สะดวก ครั้งนี้ปรางเป็นฝ่ายครางออกมาเมื่อโดนความแข็งแกร่งกระแทกเข้าไปจนสุด "พะ... อ๊าาา" "อื้ออ เด็กดื้อ" เคนระบายความเสียวด้วยการตีก้นขาวเบาๆจนเป็นรอยมือ ทำให้ร่องสาวตอดรัดแก่นกายเขาแน่นจนเคนจำต้องถามเสียงพร่า "ซี๊ด แกล้งพี่หรอ" "ปะ... ปรางเปล่า อ๊าาาา" "ปรางตอดพี่แน่นเชียว เสียวหรอไง" "เสียว อ๊าาา" คำพูดตรงลามกของเขาทำให้ภายในกายสาวยิ่งทำให้อารมณ์ของเธอทะยานพุ่งสูงขึ้น เสียงครางหวานพร้อมหน้าท้องที่เกร็งแน่นทำให้เคนรู้ว่าเธอกำลังจะถึง

จะทำอย่างไรเมื่อคนที่เธอคิดว่าตายไปแล้ว กลายเป็นลูกชายคนโตของตระกูล Lorenzo ตระกูลผู้ดีเก่าแก่ของอิตาลี คนที่แอบรักและยอมเป็นทาสรักของเขามาตลอดได้แต่ทำใจและไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีก แต่ทว่าเธอกลับได้เจอกับเขาอีกครั้งเมื่อเธอไปเที่ยวอิตาลี แม้ว่าจะไม่ได้คาดหวังว่าจะเจอก็ตาม

ใครจะไปคิดว่าเธอจะหวั่นไหวกับเพื่อนสนิทของน้องชาย ยัยมีนา!! สองปีก่อน เมื่อไม่กี่ชั่วโมง ฮาร์ท แฟนหนุ่มที่กลายเป็นอดีตแฟนไปแล้วอยู่ดีๆก็นัดมีนไปดินเนอร์บนโรงแรมหรูริมแม่น้ำอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทันทีที่ปรึกษาเพื่อนสาว ทุกคนก็แทบจะประสานเสียงออกมาด้วยความดีใจ เพราะทุกเสียงลงความเห็นว่าเธอต้องถูกขอแต่งงานอย่างแน่นอน จอย หนึ่งในเพื่อนสาวแสนเปรี้ยวจึงให้ยืมชุดเกาะอกรัดรูปสีชมพูหวานเพื่อให้มีนสวยที่สุดในวันพิเศษของเธอ แต่ใครเลยจะรู้ว่าเธอกลับถูกบอกเลิก ด้วยเหตุผลที่ว่าเขาจำเป็นต้องไปแต่งงานกับลูกสาวนักธุรกิจชื่อดังเพื่อต่อยอดคอนเนคชั่นให้กับที่บ้านนั่นเอง ทำให้มีนต้องมาดื่มเหล้าย้อมใจอยู่คนเดียวในผับแห่งหนึ่ง และถูกหิ้วไป โชคดีที่จุน และน้องชาย (ผู้ที่เมาไม่ได้สติ) ไปเที่ยวผับแห่งนั้นพอดี มีนจึงรอดตัวมาได้อย่างหวุดหวิด แต่เพราะความเศร้า มีนจึงกินเหล้าต่อที่คอนโดของจุนแทน ... “เฮ้ น้องกินไปครึ่ง พี่จะกินอีกครึ่งหรอ” “ฮึก~ ฮือออ” "ขอโทษๆ ไม่ขัดแล้ว ว่าแต่เป็นอะไรไหม” “ฮือออ ฮาร์ททิ้งเจ้ไปแล้ว ฮืออออ” “ระบายออกมาให้หมดนะเจ้ พรุ่งนี้ค่อยเริ่มใหม่ วันนี้ให้ร้องให้พอ แล้วก็ลืมมันไปได้แล้ว” “ฮืออ” คนข้างๆไม่ตีโพยตีพายแล้ว แต่กลับเอนตัวมาชนราวกับจะหาที่พึ่ง ด้วยความที่จุนตัวสูงกว่า หัวของมีนจึงอยู่ในระดับไหล่พอดี จุนได้กลิ่นแชมพูหอมๆจากร่างบาง จนชายหนุ่มเกิดอารมณ์ประหลาดในช่องท้อง ‘บ้ารึเปล่าวะจุน นั่นพี่เพื่อนนะ แถมยังเสียใจอยู่ด้วย อย่านะ’ เหมือนฟ้าจะไม่เป็นใจ มือบางโอบรอบร่างสูงอย่างหาที่พึ่ง จุนจึงอดจะโอบวงแขนรอบร่างบาง มือหนาลูบหัวราวกับจะปลอบประโลมความอบอุ่นบวกของจุนกับความเมา ทำให้เธอหยุดร้องไห้ได้อย่างน่าประหลาดใจ มีนผละจากอ้อมกอด ตาหวานช้อนมองร่างสูง ความเงียบทำให้จุนเป็นฝ่ายเอ่ยออกมาอย่างอึดอัด “โอเคแล้วหรอ” “อื้อ ขอบคุณนะ จุนอบอุ่นจัง เคยมีความรักไหม” มีนเอ่ยตาเยิ้มด้วยความเมา “ยังอ่ะ จุนว่ามันยังไม่จำเป็น” “อืม ก็จริงนะ ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์” “ไม่หรอก เจ้ยังไม่เจอคนดีๆแค่นั้นแหละ” “แล้วถ้าเจ้ไม่เจอคนดีละ” “เจ้ก็ต้องอยู่ได้ ไอ้ธันมันไม่ปล่อยเจ้ให้ลำบากหรอก มันรักเจ้จะตาย” “แล้วจุนหล่ะ รักเจ้รึเปล่า” “ห้ะ จุนว่าเจ้ มะ...” ไม่รอให้พูดจบ ปากอิ่มปิดด้วยจูบอย่างไม่ประสา ด้วยความเมา มีนพยายามจะเอาลิ้นแทรกเข้าไปในความอบอุ่นของคนตัวโต แม้จุนจะตกใจ แต่ความรู้สึกดีๆกลับเกิดขึ้น ก่อนที่มือหนาจะโอบมีนเข้ามาในอ้อมกอดและจูบตอบเช่นกัน!

“อ๊าา อ๊าา~” เสียงแหลมและทุ้มประสานกัน ภาพที่เห็นทำเอาเธอชะงัก ภาพของชายหญิงคู่หนึ่งกำลังมีอะไรกัน โดยผู้หญิงหันหลังก้มโค้งโดยตัวฟาดกับโต๊ะ ส่วนผู้ชายยืนอยู่ด้านหลัง มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นหน้าอกอวบอัดที่ทิ้งตัวตามแรงโน้มถ่วง ตาของเธอมองไปที่แก่นกายใหญ่ที่กำลังเข้าออกรูเสียวอย่างรวดเร็ว ‘ใหญ่เหมือนกันแหะ’ ด้วยความที่ไม่เคยเห็น เธอกระพริบตาเบาๆกับหนังสดตรงหน้า “อู้ยย อ๊าาา อ้าา~” เสียงครางลั่นของผู้หญิงที่ยืนก้มโค้งทำให้ดาวตัดสินใจจะเดินออกไป แต่ทั้งคู่กลับสังเกตเห็นสาวน้อยในชุดนักศึกษาที่ยืนอยู่ที่ประตูเสียงก่อน “ว๊ายย!” “เห้ย เธอเป็นใครร” เสียงทุ้มดังขึ้นก่อนที่จะถามคำถามอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มจัดแจงกางเกงให้เข้าที่ ด้วยความตกใจ หญิงสาววิ่งออกไปนอกห้องที่เพิ่งเป็นสมรภูมิรบมาหมาดๆ ชายหนุ่มวิ่งตามมาด้วยพร้อมหายใจหอบๆ “อี๋ ใส่เสื้อผ้ายังอ่ะคุณ” หญิงสาวหลับตาปี๋ “ชั้นไม่อยากเห็นอะไรๆของคุณหรอกนะ” “หึหึ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ “สาวน้อย อย่าแอบไปดูคลิปโป๊คนเดียวละคืนนี้” “อี๋ๆๆๆ” ดาวรีบเดินไปยังโถงที่ลิฟต์ทันที ก่อนที่จะรีบกดลิฟต์ลง “อย่าทำเป็นอี๋หน่อยเลย จ้องซะขนาดนั้น” ซีเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ หญิงสาวหลับตาปี๋ “อยากบ้างรึเปล่าจ้ะ” “อี๋ๆ” หญิงสาวทำเสียงรังเกียจสุดชีวิต ทันใดนั้น สมองก็คิดอะไรดีๆออก เธอระเบิดหัวเราะออกมา ชายหนุ่มนิรนามถอยหลังไปสามก้าวด้วยความกลัว “เป็นบ้าอะไร สติแตกหรอเธอ” “เปล๊าา” หญิงสาวปฏิเสธเสียงสูง “นายมันคือผู้ชายหลงตัวเอง” “ห้ะ” ชายหนุ่มยังคงไม่เข้าใจ “เล็กขนาดนี้ไม่ทำให้ใครมีอารมณ์หรอกคุณ” หญิงสาวหยุดนิดนึง ก่อนจะพูดต่อ “ผู้หญิงด้วยกันเค้าดูออก จริงๆแล้วพี่สาวคนนั้นเค้าแค่แสดงเพื่อเอาใจคุณเท่านั้นแหละ” “…” เหมือนลิฟต์เป็นใจ ประตูลิฟต์เปิดออกทันทีที่เธอด่าเสร็จ ชายหนุ่มกำลังประมวลผลกับสิ่งที่เธอด่าอยู่จึงไม่ได้ก้าวเท้าตามไป เธอรีบกดปิดลิฟต์ทันที “ไอคนค-ยเล็ก!” แต่ไม่วายด่าทิ้งท้าย คำด่าจบลงจังหวะเดียวกับประตูลิฟต์ปิดสนิท คนตัวโตที่เพิ่งจะประมวลผลได้กัดฟันด้วยความเจ็บใจ “เด็กบ้าอะไรวะเนี่ย ปากจัดชะมัด” ชายหนุ่มบ่นกับตัวเองก่อนที่จะกดลิฟต์ขึ้นไปทำงานอย่างเสียเซลฟ์ “หน่อย ยัยเด็กแสบ ฝากไว้ก่อนเถอะ” ชายหนุ่มคาดโทษยัยตัวแสบก่อนที่จำดวงหน้าหวาน แต่นัยน์ตาดื้อรั้นเอาไว้ “อย่าให้เจออีกนะ หึ” ส่วนตอนนี้ ‘ยัยเด็กแสบ’ ก็กำลังหายใจหอบถี่ ด้วยความตกใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านพ้นไปหมาดๆ ‘เห้อ วันบ้าอะไรวะเนี่ย’ ‘ตานั่นชื่อซีใช่มั้ยนะ หวังว่าจะไม่ได้เจอกันอีกนะ แบร่~”