Kabibeng Nakabuka ni Bebang (Palengke Chronicles)Updated at May 11, 2026, 23:59
DAMIEN
I’m Damien Alcantara—future CEO of a canned seafood empire built on tuna, sardines, and every branded tin my family name touches. I was raised in boardrooms, luxury kitchens, and spotless factories where nothing ever smells like fish unless it’s already packaged and profitable.
At nang utusan ako ng lolo ko na kailangan kong patunayan na karapat-dapat ako maging tagapagmana ng posisyon niya, ang ibig sabihin pala ay ilang buwan akong tatapak sa palengke para makita ang totoong business sa seafood na sinasabi niya.
I expect discomfort. I don’t expect hell.
The mud ruins my shoes. The noise splits my patience. The smell clings to everything I own. And worst of all, I met her—si Bebang, ang vendor na masyadong masama ang ugali dahil sinabi kong ang kabibe niya ay mabaho at bulok .
She thinks I’m just another rich man who looks down on people like her.
She isn’t entirely wrong.
At least, that’s what I believe… hanggang sa natikman ko ang kabibe niya na masarap pala.
At first, it’s for her oysters—always fresh, raw, and fucking dangerously good.
Then for our banters.
Then for her laugh.
Then for her.
Ang gusto ni Lolo ay maintindihan ko ang lahat tungkol sa seafood. Hindi naman siya nag-warning na maaadik pala ako sa...
...sariwang kabibe ni Bebang.
****
BEBANG
Ako si Bebang, ang market vendor na ang pangunahing paninda ay mga seashells kasama ang mga alimango, sugpo, lobsters at iba pa.
Lahat ng customer ay kasundo ko. Kahit hinaharot ako ng maraming kalalakihan ay okay lang basta siguradong sure buyer naman.
Isang umaga ay nakilala ko ang mayabang na apo ni Sir Leon Alcantara—ang mabait na mayamang matanda—na tinulungan ko nang makita kong nahihilo at wala pa ang driver niya.
Mabait si Sir Leon, itong si Damien ay hindi.
Matapobre. Maarte.
Binuhusan ko nga ng mga talaba na nasa lagayan para madikitan ang kaniyang three-piece suit. Parang tanga, naka-three-piece suit ba naman sa gitna ng palengke.
Nagsagutan kami pagkatapos. At sa huli, sinabi ba namang mabaho ang kabibe ko kasi bulok!
Kinabukasan, himala na bumalik siya. Ayaw ko na siyang bentahan, pero pinakyaw niya ang lahat ng kabibe ko. Siyempre, pera ang kahinaan ko.
Araw-araw same scenario hanggang sa nakasanayan ko na siyang makita sa palengke para amoy-amuyin ang aking...
...kabibe.