Nişanlısını kuzeniyle yatakta bulmak Banu'yu yıkmalıydı , ama Banu parçalanmayı reddediyor.Güçlü yetenekli ve yoluna devam etmeye kararlı. Planlamasını şey ise patronunun viskisine dalmak.Acimasiz , tehlikeli derecede çekici patronu Emirhan Karaca ile kendini yatakta bulmak.Sadece bir gece hepsi bu olmalıydı. Ama gün ışığında uzaklaşmak o kadar kolay değildi. Emirhan istediğini elde etmeye kararlı bir adamdır. Özellikle de daha fazlasını istediğine karar verdiğinde. Banu'yu sadece bir gece için istemiyor .Onu tamamen istiyor ve onu bırakmaya niyeti yok..

Soğuk bir sabah, geçmiş geri döner… Ve bazı kabuslar asla gerçekten bitmez. İki yılın ardından Nathan Cole geri döndü. Ama bu sadece bir karşılaşma değil—bu, yarım kalmış bir savaşın başlangıcı. Korku, öfke ve kırılmayan bir direnç… Mia bu kez kaçmayacak. Peki ya en tehlikeli şey, onun değişmemiş olması değil de… hiç değişmemiş gibi davranmasıysa? “Bu sefer seni yavaş yavaş kıracağım.” Ama bu hikâyede kim gerçekten kırılacak?

O gece elimi tuttuğunda, hiç ayrılmayacağımıza inanmıştım. Yağmur usulca üzerimize düşerken, “Buradayım,” demişti… sanki hep kalacakmış gibi. Ama bazı insanlar söz vermez, sadece gider. Yıllar geçti, hayat değişti, ben büyüdüm. Yine de kalbimin bir yerinde, hiç kopmayan ince bir bağ kaldı. Çünkü bazı hikâyeler bitmez… sadece yarım kalır.

Mehmet Karan Karaaslan…Adı bile korku salmaya yeterdi.Gücün içinde büyümüş, merhameti zayıflık sayan bir adamdı.Onun dünyasında hisler yoktu.Kadınlar… sadece ihtiyaçtı.Bağ kurmazdı.Sevmezdi.Ve asla kaybetmezdi.Ta ki…Efsun Sancak’la karşılaşana kadar.Efsun… kırılacak gibi duran ama asla kırılmayan bir kızdı.Gözlerinde korku değil, meydan okuma vardı.Yanlış adamın karşısında durduğunu biliyordu.Ama geri adım atmadı.Bu bir aşk hikâyesi değil.Bu… kontrolün, gücün ve teslimiyetin savaşı.Çünkü Mehmet Karan Karaaslan ilk defa bir kadını sahip olmak için değil…Kaybetmekten korktuğu için isteyecek.Ve Efsun Sancak…Ya onu diz çöktürecek…Ya da onunla birlikte karanlığa gömülecek.

Nehir bir adım öne çıktı, sonra korkuyla geri çekildi.“Bir daha yaparsan bacaklarını kırarım,” diye uyardı.Gözleri yaşlarla doldu.“Özür dilerim efendim, istemeden oldu. Birdenbire gelişti, hiçbir fikrim yoktu…” diye hıçkırarak konuştu.Demir sertçe çenesini tuttu.“Karşımda ağzını sadece bir şey için aç,” diye dişlerini sıkarak söyledi.Onu tek bir hamlede bıraktığında Nehir inledi ve sendeledi.“Lütfen beni cezalandırmayın, özür dilerim…” diye yalvardı.Ama bu sözler duymazdan gelindi.“Bunu yapmak istemiyorum efendim, lütfen… Bundan korkuyorum, lütfen, lütfen…” diye ağladı.“Soyun,” diye emretti.Nehir bunu yaptığında gözleri büyüdü; korkudan doğru düzgün düşünemiyordu. Kapıya doğru koştu ama zavallı kız kapıyı açamayacağını bilmiyordu.****Nehir iyi ve zeki bir kızdı, ama iyiliği onun en büyük düşmanıydı. Mutlu ve huzurlu bir hayat yaşıyordu… ta ki mafya babası kapısını çalana kadar.Babasının hataları yüzünden kendini şeytana feda etmek zorunda kaldı.Ama bu şeytanın kalbi var mı?Nehir, onunla konuşmayan bu sessiz ve zalim adamla nasıl başa çıkacak? Babası için bunu ne kadar sürdürebilir?Sonuçta mafya babasıyla birlikte olmak kolay değildi.

Ne yapıyorsun?” diye sordum telaşla.“Ne yapacağımızı sanıyorsun?”Sesi sakindi ama içinde tehlikeli bir kararlılık vardı. Bir anda gömleğini yırtarak düğmelerini kopardı. Onu o halde görünce yüzüm kızardı, utançla gözlerimi kaçırdım.Kalbim hızla çarpmaya başladı. Yataktan fırlayıp kapıya doğru koştum. Ama daha ulaşamadan, güçlü kolları belimi sardı. Beni kendine çekti, sert bir hareketle çevirdi.“N’oldu, tatlım? Korkuyor musun?”Sözleri kulağımda bir fısıltı gibi yankılandı.Nefesim kesildi.“Benimsin,” dedi karanlık bir tonla.Kaçmak istedim… ama onun varlığı her şeyi bastırıyordu.******Dante Romano..Gücün, korkunun ve karanlığın vücut bulmuş hali.Bir mafya imparatorluğunun başında olan Dante, kendi düzeninin içten içe çürüdüğünü fark ettiğinde, gerçeği ortaya çıkarmak için her şeyi göze alır. İzler onu Asya'ya götürür: zeki, güçlü ama tehlikeli bir şekilde onun dünyasına ait olmayan bir kadın.Başta sadece bir araç olan Asya, zamanla Dante'nin takıntısına dönüşür.Dante, gücünü ve etkisini kullanarak Asya'nın hayatına sızarken; Asya kendini, kaçması gereken bu adamın karanlığına çekilirken bulur.Gerçekler açığa çıktıkça;yalanlar, ihanetler ve arzular birbirine karışır.Ve bir noktadan sonra…geri dönüş kalmaz.Aşk mı kazanacak?Yoksa karanlık her şeyi yutacak mı?

Bir anlık öfke…Bir ışıkta bekleyen araba…Ve hayatları sonsuza kadar değiştirecek bir karşılaşma.Defne, kendi ayakları üzerinde duran, güçlü ama gururlu bir kadın. Yağmurlu bir günde yaşadığı küçük bir olay, onu hiç tanımadığı bir adamla karşı karşıya getirir. O adam… Emir.Emir ise kontrolü seven, takıntılı denebilecek kadar düzenli, hata kabul etmeyen bir adamdır. Hayatında her şey planlıdır — ta ki gizemli bir influencer’ın yaptığı paylaşımla düzeni altüst olana kadar.Sosyal medyada paylaşılan bir plaka numarası.Büyüyen bir yanlış anlaşılma.Ve iki inatçı insanın kesişen yolları…Defne’nin kimliğini saklayarak yaptığı paylaşımlar, Emir’in takıntısını körüklerken; aralarındaki gerilim yavaş yavaş tutkuya dönüşmeye başlar. Fakat araya girenler, geçmiş sırlar ve gurur savaşları, bu ilişkiyi daha başlamadan bitirecek kadar güçlüdür.Peki ya nefretle başlayan bir hikâye…Aşka dönüşebilir mi?

Rusya’nın en güçlü milyarderi ve yeraltı dünyasının acımasız lideri Aleksandr Ivanov, hayatı boyunca kimseye ihtiyaç duymamış, kimseye bağlanmamıştı. Onun için güç, sadakat ve kurallar her şeydi. Ta ki bir gün… küçük bir doğum günü partisinde kader ona hiç beklemediği bir sürpriz hazırlayana kadar. Partide garson olarak çalışan, masum bakışlı, sessiz ve narin bir kız… Anastasia Reed. Büyükannesiyle yaşayan, hayatı boyunca gölgede kalmış, kimseye yük olmadan var olmaya çalışan saf bir genç kadın. Onun masumiyeti, Aleksandr’ın karanlık dünyasında parlayan tek ışık gibiydi. O an, Aleksandr’ın gözleri Anastasia’ya değdiğinde her şey durdu. Ve o saniyeden sonra tüm hayatı tek bir kelimeye dönüştü: Takıntı. Anastasia, kim olduğunu bilmediği bu tehlikeli adama sadece bir kere gülümsemişti. Fakat Aleksandr için o gülümseme, sahip olması gereken yeni bir şey değil… sahiplenmesi gereken bir kadındı. Anastasia kaçtıkça, Aleksandr daha da yaklaştı. Saklandıkça, o kızın etrafındaki duvarları birer birer yıktı. Ne mesafe, ne korku, ne de mantık… hiçbiri Aleksandr’ın tutkusunu durduramadı. Çünkü o sadece âşık olmadı. Bağımlı oldu. Ve Aleksandr Ivanov’un bağımlılığı, bütün bir şehri yakacak kadar tehlikeliydi. Masumiyet ile karanlık, aşk ile takıntı, özgürlük ile sahiplenme arasında sıkışmış bir hikâye… Bu aşk değil. Bu bir teslimiyet.