🔞+21 bir Hikayedir - Rahatsız olanlar kesinlikle uzak dursun 🔞 "Ben de mecburum," dedi Boran, sonunda, sesi alçaktı. "Bu gece, ikimiz de mecburuz. O zaman, bu işi, ikimiz de yapalım. Ama bir şeyi bil. Sen, benim karım değilsin. Benim karım, Zümra. Sen, sadece... bu gece, burada olan birisin. Bunu unutma." Boran, Beritan'ı bıraktı. Bir adım geri çekildi. Mum ışığında, ikisi de birbirine baktı. İkisi de, mecburiyetin içinde, bu geceyi yaşamak zorundaydı.

‼️Yetişkin içerikler fazlasıyla detaylı yazılmıştır... 21 yaş altına tavsiye edilmez...🔞 Levent, sertliğini yukarı aşağı, yavaş ama baskılı, kasıtlı hareketlerle sürtmeye başladı. Her gidiş gelişte, o geniş baş, klitorisinin üzerine tam baskı yapıyor, onu eziyor, uyarıyordu. Feride, boğuk, hayvanımsı inlemelerini durduramıyordu; kalçaları, tamamen istemsiz bir şekilde geriye, o sıcak sertliğe doğru itiliyor, onu daha derinden istiyordu. Levent, bir hayvan gibi hırlarken, bir elini Feride’nin hâlâ belinde duran tişörtünün altına soktu, sırtını, belini okşadı, sonra yeniden kalçasına, etine gömüldü. “Unuttun öyle mi?” diye hırladı Levent, eğilip kulağına yaklaştı. Diğer eli, Feride’nin başından aşağı, göğsüne indi, tişörtünün ve sütyenin altından zorla memesini buldu, başparmağıyla ucunu sertçe, acımasızca çevirdi. “Ben de şimdi seninle beraber ‘unutayım’…” Sertliğini, Feride’nin am’ının tam girişine, ıslak ve sıcak açıklığa dayadı. O iri, mor baş, ıslaklığın içinde, dirençli ama istekli etleri zorlayarak yarım santim, bir santim içeri kaydı ve hemen geri çekildi. Feride nefesini tuttu; o kısmi dolgunluğun, o muazzam genişliğin verdiği baskı onu delirtiyordu. Levent geri çekildi, sonra tekrar bastırdı, tekrar çekti… Her seferinde biraz daha derin, biraz daha uzun süreli, biraz daha baskın bir şekilde sürtünüyor, ama tam içeri girmiyordu. Bu, işkence gibi bir hazdı. “Unutamazsın,” dedi Levent’in sesi, artık tamamen sahiplenici, karanlık bir hazla doluydu. “Seni burada, bu ağacın önünde, yabanıl ormanın ortasında istiyorum. O dar, ıslak, sıcak yerinin benimle dolmasını, genişlemesini, beni içinde hissetmesini istiyorum. Benim için çığlık atmanı, ismini haykırmanı, benimle beraber titreyip parçalanmanı istiyorum.” Feride’nin içindeki son vicdan kırıntıları, son sadakat hayaleti de o an, Levent’in bu sözleri ve am’ının girişindeki o yakıcı baskı karşısında buharlaşıp yok oldu. Kocası, evliliği, toplum, ahlak… Hepsi bu vahşi, ilkel arzunun yanında soluk, anlamsız gölgelere dönüştü. Arkasındaki adamın ham gücü, kasıklarındaki o devasa, sıcak tehdit ve hissettiği yoğun, içinindoldurulma arzusu her şeyi bastırdı, yok etti. “Lütfen,” diye inledi Feride, sesi parçalanmış, tamamen teslim olmuştu. Ağaca dayalı alnı terlemişti. “Lütfen… artık…” Bu, bir izindi. Bir davetti. Bir çığlıktı. Levent, kalçalarını güçlü, son bir hamleyle ileri itti. O iri, zonklayan baş, Feride’nin ıslak ve dar girişini, son bir dirençle, ama sonra pes ederek zorladı. Yavaşça, acımasızca içeri süzülmeye başladı. Feride, vajinasının duvarlarının o devasa kalınlıkla gerildiğini, genişlediğini, etlerinin yırtılacakmış gibi olduğunu hissettiğinde yüksek, tiz, boğuk bir çığlık attı. Gözleri arkasında, karanlıkta patlayan yıldızlar gördü. Vücudu bir yay gibi gerildi. Levent tamamen durdu; o iri, damarlı erkekliği, Feride’nin içinde, en derin noktaya ulaşmak üzereyken, onu tamamen doldururken öylece bekledi. Her ikisi de nefes nefese, ter içindeydi.