Gülistan ailesinden kopalı tam 20 yıl olmuştu ta ki yolu Berk ile çalışana kadar.... Bu yolda onları neler bekliyordu. Taht savaşları, karanlık düşmanlar ve aşk....

Gönül, hayata çok erken başlamak zorunda kalan bir genç kızdı.Bilseydi gönül yarası daha ağır olduğunu, sever miydi? ............ Yakup sevdiğine canını bile verebilicekken aldatıldığını bilse, Onu bu kadar esirger miydi? ..... İki yaralı insan, birbirinin gönüllerindeki, sessiz yaraları iyilestirebilicek miydi?

Vebal Görücü usulüyle kurulmuş bir masanın başında, yirmi yaşında suskun bir genç kız... Sevmediği, tanımadığı, annesinin ısrarlarına karşı çıkamadığı için boyun eğdiği bir evlilik. Fakat kader, o en özel günde bile acımasız oyununu oynar. Damat, düğün günü amansız hastalığına yenik düşüp hayatını kaybeder. Genç kız ne bu ölüme üzülebilir ne de yaşadığı şoku atlatabilir; çünkü omuzlarında hâlâ annesinin bitmek bilmeyen baskısının ve çözülmemiş düğümlerin yükü vardır. “Oğlum kızın vebaline girdik... Bu kızın ahı bizi tutar, onunla evlenmek zorundasın.” Yirmi yaşında, hayatının en büyük dayatmasıyla köşeye sıkıştırılmış bir genç kız... Sevmediği, tanımadığı bir adamla sırf annesinin gönlü olsun diye nikâh masasına oturduğu gün, gerçeğe dönüşmeyen bir kabusun ortasında kalır. Kocasının düğün günü gelen ölümü, genç kız için bir kurtuluş değil, yeni bir esaretin kapısıdır. Fakat asıl fırtına, ölen adamın ardından kopar. Anne, yaşadığı vicdan azabı ve suçluluk duygusuyla diğer oğlunu bu evliliğe mecbur bırakır. Kardeş, abisinin emanetini ve annesinin döktüğü dilleri yerde koyamaz; kendini bu kördüğümün tam ortasında bulur. İki yabancı, aynı çatı altında, ölümün gölgesinde ve bir vebalin sorumluluğuyla yeniden başlamak zorundadır. Peki, nefretle ve zorunlulukla atılan bu adımlar, zamanla karşı konulmaz bir aşka dönüşebilir mi? Yoksa geçmişin hayaletleri ve o büyük vebal, ikisini de alt üst mü edecektir? Vebal, kaderin elleriyle birbirine bağlanan iki yaralı ruhun, zorunluluktan doğan bir sevdaya uzanan hikayesidir.

​Tanıtım:​Berdelin Gölgesinde Bir Yaşam Mücadelesi​Bir tören, bir kurban... İki aile arasındaki kan davasının bedelini ödemek zorunda kalan genç bir kadın. İsteği dışında evlendirildiği ağanın, onu sadece sorumluluklarını yerine getirmesi gereken biri olarak görmesi, kalbinde derin bir yara açar.​Gecenin Karanlığında Kaybolan Umutlar​Her gece, istemediği bir birlikteliğe zorlanan genç kadın, içindeki acıyı ve bedenindeki izleri gizlemeye çalışır. Ağa, onun acısını görmez, sadece kendi isteklerini yerine getirir. Genç kadın ise, ailesi tarafından yıllarca maruz kaldığı eziyetlerin ardından, yeni bir hayatın umuduyla geldiği bu evde de hayal kırıklığına uğrar.​Sırlarla Dolu Bir Evlilik​Genç kadının kaynanası kızın hamile kalmasını önlemek için her sabah ona doğum kontrol hapı yutturur. Ağa, bu sırdan habersizdir. Genç kadın ise, bu sırrı saklamak zorunda kalır, çünkü ailesinin hayatı da bu evliliğe bağlıdır.​​Zamanla, ağanın kalbinde genç kadına karşı bir şeyler değişmeye başlar. Ancak, geçmişin gölgeleri ve saklanan sırlar, bu aşkın önünde büyük bir engel oluşturur. Genç kadın ise, ağanın sevgisini kazanmaya çalışırken, aynı zamanda kendi kimliğini ve özgürlüğünü korumaya çalışır.​Acının ve Umudun Dansı​Bu kitap, berdel geleneğinin pençesindeki bir kadının, acı, ihanet ve umutla dolu hikayesini anlatıyor. Yasak aşkın, saklanan sırların ve hayata tutunma mücadelesinin sürükleyici bir anlatımla okumaya var mısınız??

Tanıtım Ben Rojin Kara. Üç kardeşiz, bir ağabeyim var; adı Polat. Genç yaşta Kara aşiretinin ağası oldu babam ölünce. Sevdiği kızla evlendi, adı Gül. Bir tane de ablam var; Rojda. Annemler ölünce birbirimizden başka kimseye güvenemedik. Ailemizden kalan malları ve ağalığı istediklerinden bize çok zorluk yaşattılar ama hep birbirimize sığındık. Ama en büyük kötülüğü bana ablamın yapacağını bilmiyordum...

Küçüklüğünden beri bu evliliğe hazirliyordu kendini.Ama küçük bir kaza sonucu , şaka yapmak istedi.Sonucunun böyle olacağını bilse yaparmıydı? Elfida babasından sonra aşkını da kaybetmek istemiyordu. Ama nerden bilebilirdi ki çıkacağı bu yolda gerçekten onu sevenle , onun sevdiği arasında bir seçim yapmak zorunda kalacağını üstelik onu seven kişinin, hoşlandığı ve evleneceği kişinin abisi olduğunu, küçük bir şaka sayesinde öğrenecekti.

Feza Ozan'a öyle aşıktı ki, onun gerçek yüzünü göremedi. Aslında Ozan seviyordu onu ama bir nevi ailesinin evlen baskılarını bitirmek için evlenmişti onunla. Annesi yada babası gün aşırı Feza'yı övüp dururdu. Ama onun aklı yurt dışını görmekteydi. Onun bu hayaline sıcak bakmamıştı ailesi. Giderse hepten kökenini unutur diye istememişlerdi. Feza'nın ise hiç bir şeyden haberi yoktu O kuzu kuzu Ozan'ın yolunu bekliyordu. Ve o gün geldi, evlendiler. Ama ertesi sabah Ozan gitti. Feza yatakta tek başına uyanınca önce anlam veremedi. Ama sonra yanı başındaki komidinde bir kağıt parçasına, "seni terk etmedim geri geleceğim" yazısını okuyunca, başından aşağı kaynar sular döküldü. Neden demişti? Madem onu bırakacaktı, neden onunla evlenmiş, yetmemiş birlikte olmuşlardı. Madem onu seviyordu, neden bir veda bile etmeden gitmiştiki?! Anlam veremiyordu Feza. İşin birde ailelere bunu nasıl anlatacağı kısmı vardı. Ne diyecekti? Damadı ilk günden kaçırdığını mı? Yok söyleyemezdi. Ama söylemese ne yapacaktı ki? İlla yokluğunu anlayacaklardı. Bunu yumuşak bir şekilde anlatmanın yolu yoktu. Diğer yanda Ozan ise, vedalaşıp gitmediğine pişmandır. Ama en kısa zamanda onu da yanına almak için geri döneceğim diye düşünür. Feza'yı ne duruma düşürdüğü aklına gelmez yada ona neler diyebilecekleri.... Bencillik yapmıştır. Bunun için bile ailesini suçlar. Onlar baskılamasaydı bu kadar, belkide Feza ile balayında olacaktılar. Ama o Feza'yı bırakmış, iş bağlamaya gidiyordu. Ve bu anlaşmanın ne kadar süreceğini bilmiyordu. Tam 3 sene geçti. Feza Ozan'ın yolunu gözlemekten bir gün bile vazgeçmedi. Ailesi bir türlü onu mahkemeye başvurup boşanmaya ikna edemedi. Onu bıraktığı evde bekledi. Ozan ise bu kadar süreceğini tahmin etmediği işte baya yol katedmisti. Şimdi nihayet Türkiyem dönecekti. Ama onu bekleyen Feza sevdiğinden mi yok nefretinden mi beklemişti. Bunu ancak karşısına çıktığında anlayabilirdi. Peki siz olsanız ne yapardınız? Ozan'ı affedermiydiniz??

Defne’yi ailesi 18 yaşında süt parası adı altında Tarık’a vermişlerdi. Bir mal gibi satmışlardı.Sonrada hiç arayıp sormamışlardı. Tarık’ın aileside Defne’yi istememişti. O kadar süt parası ödemek yerine, tarlayı sürmeye hayvan alırdık düşüncesindeydiler. Bu yüzden de düğünden sonra renklerini belli ettiler. Madem o kadar para ödemişlerdi. O zaman hayvanlar yerine, Defne onlara hizmetçilik edip, Tarık’ta şehre gidip, hayvan almak için para kazansın istediler. Ama Tarık iyi biriydi.Karısını ezdirmedi. Ailesine rest çekerek, Defne’yi de alarak şehre gittiler. Biraz birikmişi vardı Tarık’ın, birazda düğünde takılan takılarıda yanına almışlardı. Şehre geldiklerinde, nezih bir mahallede, küçük müstakil bir ev tutabilmişlerdi. Komşularda yeni evli çift taşındığını duyunca , el birliğiyle yardım ettiler. Her biri evinden bir eşya getirdi. Kısa sürede evleri sıcacık bir yuvaya dönmüştü. Tarık, Defne’yi seviyordu. Onu bir düğünde görmüştü. İlk görüşte sevdalanmıştı. Bu yüzden şehre gidip bir sene boyunca, para biriktirmişti. Annesi süt parası istiyordu. Zeybekli de bu şekilde kız almak vermek, olağan bir olaydı. Bir sene sabırla topladı parayı ve muradına vardı. Her ne kadar onu hep işçi gibi çalıştıran ailesini, reddetmek zorunda kalmış olsada. Mutluydular. Defne de el işi yaparak ona destek oluyordu. Evleneli 3 ay olmuştu ki, Defne hamile kaldı. Tarık çok mutlu olmuştu. Baba olacaktı. Karısını seviyordu. Ondan mutlusu yoktu. Taki Defne 6. Ayına girdi. Felaket bulutları üstlerine çöktü sanki.. . . Tarık yaz mevsimi geldiği zaman, inşaatta çalışıyordu. Maalesef, iskelede çalışırken, bastığı tahtanın kırılmasıyla,binanın tepesinden aşağı düştü. Oracıkta canını teslim etti. Usta başı komşusuydu. Telefonla eşini aradı. Acı haberi verdi. Kadın bunu Defne’ye nasıl söyleyeceğini bilemiyordu ama mecburdu. Başka kimi kimseleri yoktu. Kadın gidip Defne’ye haber verdiğinde, yıkıldı Defne.,,,,,, HIKAYEDEKI KURUM VE KURULUSLAR GERCEK DEĞİLDİR ZEYBEKLI DIYE BIR YER YOK BEN BU YASANANLARIN HIC BIR SEHRIMIZDE YASANMAMASI DUASIYLA BOYLE BIR SEHIR UYDURDUM

Hicran, Miranın gitmesine engel olamadı. Çünkü; Giden giderdi zaten..... Sevene sevme deme !..... Seven sever zaten..... Seven gitmez zaten.... Peki bu gidiş bir son muydu? Yoksa sonun başlangıcı mı? Miran peki geri döndüğünde her şey aynı olacakmıydı.

EBRAR VE ADEM’İN HİKAYESİNE HOŞ GELDİNİZ. EBRAR HAYATINI DÜZEN VE NİZAM İÇİNDE YAŞAMIŞTIR. AİLESİNİNİN GURUR KAYNAĞIDIR. İŞLETME MEZUNUDUR AMA ÇALIŞMIYORDUR. BU KENDİ TERCİHİDİR. ANNESİ RAHATSIZ OLDUĞUNDAN, KENDİSİNİ ONA BAKMAYA SORUMLU HİSSEDER. 25 YAŞINDA OLMASINA RAĞMEN OLGUN BİR KİŞİLİKTİR. DİĞER YANDA ADEM NÂMI DİĞER ARAF, KÖTÜ ARKADAŞ ÇEVRESİ YÜZÜNDEN MAFYALIĞA ORTAK OLMUŞTUR. ARKADAŞI KENAN İLE MAFYACILIK İŞLERİNİ YÜRÜTÜRKEN BİR YANDANDA ŞİRKET YÖNETİYORDUR. YERALTINDA HERKES ONU ARAF DİYE BİLİRKEN, NORMAL HAYATTA ADEM’DİR. BABASI VE ANNESİ TEK EVLATLARININ KÖTÜ ARKADAŞLAR YÜZÜNDEN, HAYATININ MAHVOLMASINI İSTEMEZ. BU YÜZDEN DE GÖRÜCÜ USULÜ EVLENDİRMEYE KALKARLAR. BU YÜZDENDE 40 YILLIK DOSTUNUN KIZIYLA EVLENMESİNİ İSTER. BAŞTA KARŞI ÇIKAN ADEM, BABASI RAHATSIZLANINCA KABUL EDER. HER NE KADAR KÖTÜ İŞLERLE UĞRAŞSADA AİLESİNE BAĞLIDIR. HÜSEYİN BEYİN KALP SPAZMI GEÇİRMESİ, ZÜBEYDE HANIMIN PERİŞAN OLMASINA DAHA FAZLA DAYANAMAZ VE GÖRÜCÜ OLARAK GİDERLER ÖZVERİLİ AİLESİNE. OĞUZ BEY VE HALİME HANIM ADEM’İN ARAF TARAFINI BİLMEDİKLERİNDEN VE DOSTLARINADA GÜVENDİKLERİNDEN, KIZLARI EBRARINDA RIZASINI ALINCA ADEM İLE EVLENMESİNE RAZI OLURLAR. VE BÖYLECE ÖZVERİLİ AİLESİ İLE SAYGIN AİLESİ DOTLUĞU BİR ÜST MERTEBEYE TAŞIYIP AKRABA OLDU. ADEM, EBRAR’IN GÜZELLİĞİ KARŞISINDA ETKİLENSE DE, ONUN KENDİ DÜNYASINA AİT OLAMAYACAK KADAR AYDINLIK, KENDİSİNİN İSE BİR O KADAR KARANLIK OLDUĞUNU DÜŞÜNÜYORDU. BİLMEDİĞİ ŞEY İSE KARANLIK, FECRİN DOĞUŞUNA KADARDI. HEM ASLINDA KENDİSİDE BU DURUMDAN MEMNUN DEĞİLDİ. BAŞTA ARKADAŞI KENAN’I O BATAKLIKTAN KURTARMAK İÇİN GİRSEDE, ZAMANLA O DA ÇEKİLMİŞTİR. AMA İKİ ARKADAŞ YERALTINDA SÖZLERİ GEÇSE DE , DİĞER TÜRLÜ KÖTÜ İŞLERE GİRMEMİŞTİR. NE İNSAN TİCARETİNE, NE UĞUŞTURUCU, NE DE SİLAH,, SADECE ONLARA HARAÇ KESMEYE KALKANLARA KARŞI GÜÇLÜ OLMAK ZORUNDA KALINCA, BU ZAMANDA BOYUN EĞERLERSE NE OLACAĞINI BİLDİKLERİNDEN BALŞKA YOLLARI KALMAMIŞTIR. BU SÜREÇTE KADINLARDA BU İKİ YAKIŞIKLIYI RAHAT BIRAKMAMIŞTIR. AMA ADEM ZATEN BÖYLE TARAKLARDA BEZİ OLMADIĞI GİBİ, KENAN DA PLATONİK AŞKINA SADIKTIR. YETŞKİNLİĞE ADIM ATTIKTAN SONRA, İLİŞKİLERİ OLMAMIŞTIR. 30 YAŞINA GELMİŞ BU İKİ DELİKANLININ,BEKLEMEDE KALIN. ESENLE KALIN

Aile olmayan aileme yıllarca kurban edildim, şimdide abimin canı için, sırf o sevdiğiyle mutlu olsun diye ..hiç tanımadığım bir adamla evleniyordum. Halbuki görmeden sadece adını duyduğum bir sevdiğim vardı yıllarca nâmını duymuştum .Merhameti, cesurluğu,azmi,adaleti ile nâm salmıştı bu topraklara. Ben onu görmeden sevdim. İsmi yetiyordu kalbimin titremesine ama şimdi tanımadığım bir adamla evlenmek zorundaydım...........zerda haberi olmadan hakkında verilen hüküm sonucunda evlenmek zorunda kalmıştı ama aslında kader ağlarını örmüştü. Peki ya ÖMER ALİ ile evlendiğini öğrendiğinde ne yapacaktı? ÖMER ALİ DESTAN onun görmeden sevdiği adamdı.Peki ya ÖMER ALİ ! Zerdayi çocukluğundan beri seviyordu ama hakkında duyduklarindan uzak durmuştu. Şimdi ne yapmalıydı artık karısı olmuştu. İki aşık birbirlerinin bildiklerinden habersiz nasıl davranacaklardı, kalpleri daha fazla hasara dayanırmıydı...

Tozlu Sokakların Kardeşliği ​Aynı soğuk koridorlarda yankılanan ağlama sesleriyle başladılar hayata. Ailesizliğin ne demek olduğunu henüz kelimelerle anlatamadıkları yaşlarda, bir yetimhanenin ranzalarında birbirlerinin nefesini dinleyerek büyüdüler.... İsimleri farklıydı ama kaderleri aynı mürekkeple yazılmıştı. ​Hikayenin Kalbi: Aynı Mahalle, Aynı Kader ​Yetimhaneden sokağa adım attıklarında ellerinde sadece birbirlerinin arkadaşlığı vardı. Şehrin en kuytu, en unutulmuş mahallesinde bir gecekonduya sığındılar. O mahalle onlara hem bir okul hem de bir savaş alanı oldu. ​Birlikte Paylaşılan Yokluk: Tek bir simidi bölüşürken doyduklarına inandılar. ​Aynı Gökyüzü Altında: Çatısı akan bir odada, yıldızları deliklerden izleyip kurdukları hayalleri birbirlerine fısıldadılar. ​Görünmez Bağ: Biri düştüğünde diğeri kanadı; biri güldüğünde diğeri nefes aldı. ​"Bizim için aile, kan bağıyla kurulan bir yapı değil; aynı karanlıktan beraber korktuğun o insanın elini tutmaktır." ​Yol Ayrımı mı, Yoksa Kenetlenme mi? ​Zaman geçtikçe hayat onlara farklı yollar sundu. Biri hayatın acımasız gerçeklerine karşı sertleşip sokakların diliyle konuşmaya başlarken, diğeri içindeki o tertemiz çocuğu korumaya çalıştı. Ancak mahallenin tozlu sokakları onları ne kadar uzağa savurursa savursun, yetimhanenin o sessiz koridorlarında verdikleri söz hep kulaklarında çınladı: "Asla yalnız yürümeyeceksin." ​Tabi aşk da onların yanındaydı. Onlar 5 kişi başlamıştı bu yolculuğa ve öylede devam edecekti. Ama bir çok derde derman bularak ilerleyeceklerdi. Çünkü and içmişlerdi. Kendi düştükleri sıkıntıya ellerinden geldiği kadar kimse düşmesin diye çabalayacaklardı. Onlar arkadaş ne demek bir daha yazacaklardı.....