VEBAL

Vebal Görücü usulüyle kurulmuş bir masanın başında, yirmi yaşında suskun bir genç kız... Sevmediği, tanımadığı, annesinin ısrarlarına karşı çıkamadığı için boyun eğdiği bir evlilik. Fakat kader, o en özel günde bile acımasız oyununu oynar. Damat, düğün günü amansız hastalığına yenik düşüp hayatını kaybeder. Genç kız ne bu ölüme üzülebilir ne de yaşadığı şoku atlatabilir; çünkü omuzlarında hâlâ annesinin bitmek bilmeyen baskısının ve çözülmemiş düğümlerin yükü vardır. “Oğlum kızın vebaline girdik... Bu kızın ahı bizi tutar, onunla evlenmek zorundasın.” Yirmi yaşında, hayatının en büyük dayatmasıyla köşeye sıkıştırılmış bir genç kız... Sevmediği, tanımadığı bir adamla sırf annesinin gönlü olsun diye nikâh masasına oturduğu gün, gerçeğe dönüşmeyen bir kabusun ortasında kalır. Kocasının düğün günü gelen ölümü, genç kız için bir kurtuluş değil, yeni bir esaretin kapısıdır. Fakat asıl fırtına, ölen adamın ardından kopar. Anne, yaşadığı vicdan azabı ve suçluluk duygusuyla diğer oğlunu bu evliliğe mecbur bırakır. Kardeş, abisinin emanetini ve annesinin döktüğü dilleri yerde koyamaz; kendini bu kördüğümün tam ortasında bulur. İki yabancı, aynı çatı altında, ölümün gölgesinde ve bir vebalin sorumluluğuyla yeniden başlamak zorundadır. Peki, nefretle ve zorunlulukla atılan bu adımlar, zamanla karşı konulmaz bir aşka dönüşebilir mi? Yoksa geçmişin hayaletleri ve o büyük vebal, ikisini de alt üst mü edecektir? Vebal, kaderin elleriyle birbirine bağlanan iki yaralı ruhun, zorunluluktan.... doğan bir sevdaya uzanan hikayesidir.