Bu hikaye; masa başında uydurulmuş kahramanlık masallarından değil, botun içindeki terden, tüfeğin soğuk metalinden ve bir sıhhiyecinin titreyen elleriyle durdurmaya çalıştığı o sıcak kandan süzüldü. ​On yıllık bir askerin, bizzat o havayı soluyan kaleminden... ​Ne süslü cümleler var burada, ne de toz pembe aşklar. Sadece barut kokusu, sınır hattındaki o amansız bekleyiş ve Zehra’nın hayaliyle hayata tutunan bir askerin dürüstlüğü var. ​"Sırtımızda üniformanın yükü, ruhumuzda ödenmemiş bedeller... Gerçek bir askerin onur sözüyle; bu hikaye finale kadar ÜCRETSİZ kalacaktır." 🇹🇷