Yaşlı bir adamla zorla evlendirilmekten kurtulmak isteyen Gülçin ve ablası Mercan'ın önünde yalnızca tek bir çıkış yolu vardır: İstanbul'un en güçlü ailelerinden biri olan Erdem ailesine gelin gitmek...   Ancak kader, iki kız kardeş için bambaşka bir oyun hazırlar.    Düğün gecesinde yaşanan bir karışıklık, onları evlenmeleri gereken kardeşlerin yerine birbirlerinin nişanlılarının yanına sürükler. Erdem ailesi bu skandalın ortaya çıkmasına izin vermek yerine, yapılan hatayı kaderin bir cilvesi sayarak gelinleri değiştirmeye karar verir.    Böylece hayatı boyunca ablasının koruması altında yaşayan, ürkek ve deneyimsiz Gülçin; Erdem ailesinin soğuk, mesafeli ve herkesin çekindiği en büyük oğlu Ali ile evlenmek zorunda kalır. Ablası Mercan ise onun tam tersi karakterdeki, özgür ruhlu ve pervasız Gökhan'ın eşi olur.    Fakat Erdem ailesinde kalmanın da bir bedeli vardır.    Üç ay içinde her iki evliliğin de gerçek bir aileye dönüşmesi beklenmektedir. Gülçin için bu yalnızca bir görev değil, geçmişte bıraktığı hayata dönmemek için tutunabileceği son umuttur.    Ali ise bu evliliği başından beri yalnızca zorunlu bir anlaşma olarak görmektedir. Sessizliği, sert tavırları ve duvar gibi kalbi Gülçin'i her geçen gün daha da tedirgin eder. Yine de birlikte geçirdikleri günlerde aralarındaki mesafe yavaş yavaş değişmeye başlar. Gülçin, bu soğuk adamın ardında sandığından çok daha farklı biri olabileceğine inanmaya başladığında ise öğrendiği bir gerçek, kurduğu bütün hayalleri altüst eder.   Şimdi Gülçin'in önünde zor bir seçim vardır: Kendini korumak için bu evliliğe devam etmek mi, yoksa kalbini daha fazla incitmeden arkasına bile bakmadan gitmek mi?  Peki ya duygularını yıllarca kontrol altında tutmayı başaran Ali, onu kaybetmenin ne anlama geldiğini çok geç fark ederse?    Yanlış bir düğün gecesiyle başlayan bu evlilik, iki yabancının birbirine yaklaşmasının hikâyesi mi olacak, yoksa ikisini de geri dönüşü olmayan bir kalp kırıklığına mı sürükleyecek? 

“Gizli evlenmiş olabiliriz ama bu, ayrı odalarda yatacağımız anlamına gelmez. Böyle saçmalık mı olur?” Genç ve yetenekli bir cerrah olan Çisem, çapkın sevgilisiyle en yakın arkadaşının kurduğu tuzağa düşmüş, ilaçla uyutulduktan sonra gözlerini yıllardır komşusu olarak bildiği Gökhan Tolga’yla aynı yatakta açmıştı. O gecenin ardından ikisi arasında gizli bir evlilik sözleşmesi imzalanmıştı. Anlaşmaları açıktı: İki yıl boyunca evli kalacak, bu sürenin sonunda da birbirlerinden hiçbir şey talep etmeden yollarını ayıracaklardı. Ne var ki Gökhan Tolga, evlilik cüzdanını eline aldığı gün bu anlaşmadan pişman olmuştu. Pişmanlığının sebebi evlenmiş olması değildi. Asıl anlayamadığı, kendi karısının neden evliliklerini herkesten gizlemek zorunda olduğuydu. Sonuçta evlenmişlerdi. Üstelik aynı çatı altında yaşarken ayrı odalarda yatmaları da ona göre olacak iş değildi. Aylar sonra Gökhan Tolga, katıldığı canlı ekonomi programında her zamanki soğukkanlı ve otoriter tavrıyla soruları yanıtlarken muhabirin bakışları elindeki alyansa takıldı. “Gökhan Bey, parmağınızdaki yüzük... Evlilik yüzüğü mü?” Stüdyoda kısa bir sessizlik oldu. Gökhan Tolga, ağır ve sakin bir hareketle alyansını parmağında çevirdi. Dudaklarının kenarında belli belirsiz, fakat anlamı fazlasıyla açık bir gülümseme belirdi. “Evet.” Muhabirin gözleri merakla büyüdü. “Ne zamandır evlisiniz? Neden daha önce hiç duymadık?” Gökhan Tolga arkasına yaslandı. Ses tonu hâlâ sakindi ama yüzündeki gülümseme biraz daha belirginleşti. “Karım biraz utangaçtır da.”

Kendisinden on iki yaş küçük bir kıza âşık olacağını hiç düşünmeyen Savaş Özdemir… Bir tarafta ağırbaşlı, sert ve korumacı bir adam; diğer tarafta hayatın sevgiden mahrum bıraktığı, saf ve maddi sıkıntılarla boğuşan Deren Gökova. Savaş, Deren’i koruması gereken masum bir kız olarak görürken, onun her masum bakışı ve içten davranışı Savaş’ın kurduğu bütün duvarları yıkmaya başlayacaktı. Çünkü bazı aşklar, insanın en güçlü olduğu yerde değil, en savunmasız olduğu anda yakalar. Ve Savaş için Deren, karşı koyamayacağı kadar tehlikeli bir zaaf hâline gelecekti. . Hayatında ailesi olarak yalnızca annesi olan Deren, annesinin acil ameliyatı için 500.000 liraya ihtiyaç duyunca ne yapacağını bilemez. Bir gün sokak lambasında, çocuk doğurması karşılığında yüklü miktarda para teklif eden bir ilan görür. Çaresizlik içinde ilandaki numarayı arar, ancak heyecandan son rakam olan 6’yı yanlışlıkla 8 olarak tuşlar. Bu hata, aramanın Özdemir Grubu CEO’su Savaş Özdemir’e ulaşmasına neden olur. Savaş, genç kızın dikkatini çekmek için sıra dışı bir yol seçtiğini düşünür. Ancak Deren’in bu işe yalnızca paraya gerçekten çaresizce ihtiyaç duyduğu için başvurduğunu öğrenince fikri değişir. Deren’in saflığı ve tecrübesizliği, Savaş’ın giderek ona bağlanmasına neden olur. Parası olmadığı için finansal tekliflerle onu yavaş yavaş kendine çeker; sevgiye aç olduğu için de tüm kalbiyle onun peşinden koşar. Deren, yanlış bir numaranın kendisine böylesine güzel bir aşk getireceğini hiç düşünmemişti. Yaşça büyük adam, jilet gibi takım elbisesiyle koltuğunda oturuyor, her zamanki ağırbaşlı ve mesafeli tavrını koruyordu. Yine de nedense onu sürekli parayla kendine çekiyordu. "Deren, buraya gelip bana istediğimi verirsen sana 500.000 lira vereceğim." Deren elli yaşında olduğunu düşündüğü Serkan'a aşık olmuşken aslında gerçek bambaşkaydı. Serkan Çıralı sandığı adam Savaş Özdemir'in ta kendisiydi... "Serkan Bey, beni o kadar basit mi sanıyorsunuz?"  Deren şakacı bir tavır takınır ama bir sonraki saniye yine de adama sulu bir öpücük kondurur. Eğer parayı almak bu kadar kolaysa, almaması aptallık olurdu öyle değil mi?