“อาสิงรู้ไหมคะ ที่เมืองนอกไม่มีใครดุบัวเหมือนอาเลยสักคน” ใบบัวขยับเข้าใกล้จนหน้าอกอิ่มเบียดชิดกับแผงอกกว้าง อย่างจงใจ เธอนั่งอยู่บนตักแกร่งของเพื่อนรักอาพจน์ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามปกเสื้อเชิ้ตของเขา อย่างดื้อรั้น สายตาที่เคยมองเขาเป็นผู้ปกครองในวันนั้น บัดนี้กลับฉายแววความปรารถนาออกมา อย่างเปิดเผย “ลงไปจากตักอาใบบัว ก่อนที่อาจะหมดความอดทน” สิงหากดเสียงต่ำข่มอารมณ์ดิบที่กำลังพลุ่งพล่าน อย่างยากลำบาก มือหนาที่วางอยู่บนเอวคอดกิ่วเผลอบีบเค้นลงบนผิวเนื้อนุ่ม อย่างหนักหน่วงจนเกิดรอยนิ้วมือ สายตาคมกริบจ้องมองริมฝีปากแดงระเรื่อของหลานเพื่อน ราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจะตะครุบเหยื่อ “ถ้าอาไล่บัวอีกที... บัวจะจูบอาสิงจริงๆ ด้วย” “มึงฝากกูดูแลหลานมึงเองนะไอ้พจน์... ถ้ากูจะกลายเป็น ‘ผัว’ หลานมึงขึ้นมาก็อย่ามาโทษกูก็แล้วกัน!”

พริมา ทายาทสาวของตระกูลวิจิตรโยธินต้องพบกับฝันร้ายเมื่อธุรกิจของพ่อล้มละลาย และบ้านหลังสุดท้ายกำลังจะถูกยึดโดย อาชวิน ชายหนุ่มที่ครั้งหนึ่งเคยถูกครอบครัวของเธอเหยียบย่ำศักดิ์ศรีและขับไล่ออกไปอย่างไม่ใยดี อาชวินยื่นข้อเสนอสุดหฤโหดให้พริมาจดทะเบียนสมรสกับเขาเป็นเวลา 1 ปี เพื่อแลกกับการล้างหนี้ทั้งหมด ในฐานะภรรยาตีทะเบียนพริมาต้องเผชิญกับการลงทัณฑ์ที่โหดร้ายอาชวินพยายามทำให้เธอรู้ซึ้งถึงความเจ็บปวดที่เขาเคยได้รับ ทว่ายิ่งใกล้ชิดเขากลับพบว่าพริมาไม่ใช่ผู้หญิงเย่อหยิ่งอย่างที่เขาจำได้ ขณะเดียวกันพริมาก็เริ่มสืบพบว่าความลับเมื่อสิบปีก่อนอาจมีการจัดฉากโดยบุคคลที่สามเพื่อทำลายตระกูลของเธอและอาชวินให้พังพินาศระหว่างความแค้นและความรักเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางศัตรูรอบทิศ ทั้งสองต้องตัดสินใจว่าจะทำลายกันและกันให้สิ้นซากหรือจะจับมือกันเพื่อกระชากหน้ากากคนบงการตัวจริงก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

เมื่อชีวิตบังคับให้เธอต้องก้าวเข้าสู่โลกที่ไม่เคยคิดฝัน มินตรา เด็กสาวมหาวิทยาลัยกลายเป็นเพียงผู้หญิงที่ถูกซ่อนเร้นอยู่ในเงาของสังคม ภายใต้การครอบครองของ คิรินทร์ นายทุนผู้ทรงอิทธิพล ผู้ชายที่ไม่เคยเชื่อในคำว่ารักแต่ทุกสัมผัสทุกคำพูดและทุกการกระทำของเขา กำลังค่อยๆ สั่นคลอนหัวใจเธอ ทว่า ความสัมพันธ์ที่ก่อตัวไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบทั้งอดีตที่ฝังลึก ศัตรูที่รอจ้อง ข่าวลือที่พร้อมทำลายสิ่งเดียวที่จะพิสูจน์ได้คือ…เธอจะยอมเป็นเพียง เมียลับ หรือกลายเป็น ผู้หญิงคนเดียวที่เขายอมเสียทุกอย่างเพื่อรักษาไว้ (แนะนำตัวละครหลัก) คิรินทร์ วัชรเมธา (42 ปี) นายทุนใหญ่ ผู้ทรงอิทธิพลในวงการอสังหาริมทรัพย์และการลงทุน บุคลิกสุขุม เย็นชา พูดน้อยแต่ทุกคำมีอำนาจภายนอกคือชายที่ทุกคนเกรงขาม แต่ภายในเต็มไปด้วยร่องรอยจากอดีตที่ทำให้เขาไม่กล้าเชื่อในความรักอีก มินตรา สุริยกานต์ (19 ปี) นักศึกษาปีหนึ่ง ผู้หญิงธรรมดาที่ถูกบีบคั้นจากปัญหาครอบครัวและหนี้สิน นิสัยอ่อนโยน บริสุทธิ์ในใจ แต่จำต้องแข็งแกร่งเพราะโลกไม่เคยใจดีกับเธอการตัดสินใจขายบริการเพียงเพื่อเอาตัวรอดกับทำให้เธอเจอกับคิรินทร์

อัคคี ปริยวัฒน์ หรือ คีย์อายุ29ปี นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเจ้าของ อสังหาริมทรัพย์ที่ดินหลายแห่งมีลักษณะนิสัยโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยสุงสิงกับใครนอกจากเพื่อนที่สนิทจริง ๆ เพลย์บอย ชอบมีความสัมพันธ์ one night stand กับหญิงสาวแปลกหน้าที่ทำแบบนี้ก็เพื่อระบายความเจ็บปวดที่ มันสุมอยู่เต็มอกอัคคีเสียพ่อกับแม่ไปตั้งแต่อายุ15เพราะอุบัติเหตุอาศัยอยู่กับน้าสาวมาโดยตลอดพอเขาโตขึ้นจึงรู้ว่าเบื้องลึกเบื้องหลังมันมีอะไรมากกว่าเรื่องอุบัติเหตุ อัคคีเลยอยากสืบหาสาเหตุการตายของพ่อแม่ว่าแท้จริงแล้วใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้กันแน่ ...." พ่อครับแม่ครับ... ตอนนี้ผมรู้ความจริงแล้วว่าใครอยู่เบื้องหลังการตายของพวกท่าน... ถึงตัวของมันจะไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว มันยังเหลือลูกสาวไว้อีกคน..ผมจะทำให้มันเจ็บปวดทั้งกายและใจเอาให้มันเหมือนตายทั้งเป็น!!! อยากตายก็ไม่ได้ตายถึงมีชีวิตอยู่ก็ต้องทรมาน ...ผมแค่อยากให้พวกมันรู้สึกเจ็บเหมือนที่ผมเป็น!บ้าง "ภคมน สุปัญชาตรี หรือ สายน้ำ อายุ24ปี เด็กสาวพึ่งวัยพึ่งเรียนจบมหาลัยหมาด ๆ และเพิ่งถูกเลือกไปสัมภาษณ์งานที่บริษัทอสังหาแห่งหนึ่งในตำแหน่งเลขา ลักษณะนิสัยของเธอเป็นคนตรง จริงจังกับทุกเรื่อง รักความยุติธรรม ในชีวิตนี้มีเพื่อนที่สนิทอยู่แค่2คนที่รู้เรื่องราวชีวิตของเธออย่างลึกซึ้ง เธอเสียพ่อไปตั้งแต่อายุ 10ขวบ ครั้งสุดท้ายที่เธอเจอพ่อก็ตอนที่พ่อบอกจะไปทำงานต่างจังหวัดและจากนั้นพ่อก็ไม่กลับมาหาเธอกับแม่อีกเลย... เจออีกทีพ่อเธอก็กลายเป็นศพถูกฆาตกรรมอยู่บนเขา แต่ตำรวจอ้างว่าพ่อเธอฆ่าตัวตาย และถูกปิดคดีไปโดยง่ายดายไม่มีสืบสาวราวเรื่องไปมากกว่านี้ ..นับแต่นั้นเธอก็ใช้ชีวิตอยู่กับแม่แค่สองคน ... แต่การที่เธอมาทำงานในบริษัทนี้มันคือเรื่องบังเอิญหรืออะไรที่ทำให้เธอได้รู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อ ซึ่งมันน่าตกใจ..." หยุดโทษพ่อฉันสักทีได้ไหม!!!!! ....หยุดกล่าวโทษพ่อฉันว่าเป็นคนทรยศสักที...ฮึกกก ... ขนาดวันนั้นเป็นวันเกิดลูกสาว...วันสำคัญแท้ ๆ เขายังยืนยันที่จะไปกลับทำงานเพื่อไปส่งเจ้านาย ตลอดเวลาพ่อฉันทำงานสายตัวแทบขาด... รักและ เคารพคุณท่านมากขนาดไหน เขาบอกกับฉันเสมอว่าคุณท่านเป็นผู้มีพระคุณ .... แล้วเขาจะฆ่าผู้มีพระคุณได้ยังไงอย่ามากล่าวหาพ่อของฉันนะไอ้ชั่ว!!! "คนนึงร้อนดุจไฟ... อีกคนเปรียบ เสมือนน้ำ.... น้ำมัน!!!

" ถ้าคนเราคิดจะเป็นหัวหน้าครอบครัวแล้วเขาไม่ให้เมียลำบากหรอก " " ตอนนี้พี่พร้อมทุกอย่างแล้ว...พี่ใช้ชีวิตอยู่กับงานมาจนพี่อายุจะ40... พี่ไม่ต้องการให้เมียพี่มาลำบาก พี่แค่อยากใช้ชีวิตอยู่กับลูกและก็เมียอยากมีเวลาพักจากการทำงานไปเที่ยวนั่งกินข้าวรวมญาติ ไปงานโรงเรียนของลูกเดินช้อปปิ้งซื้อของที่ห้างด้วยกันพ่อแม่ลูกในวันหยุด " " เหตุการณ์แบบนี้พี่เคยสัมผัสแต่นานมาแล้ว...เพราะฉะนั้นพี่ได้ต้องการอะไรที่มันเพอร์เฟคเราไม่ต้อง เคร่งครัดกับการใช้ชีวิตขนาดนั้นก็ได้ แค่ใช้ชีวิตให้มีความสุขทุกวันก็พอแล้วไหมพอใจ " " ฮึก.... " " ถ้ามีอะไรที่ทำไม่ถูกใจกันเราก็ค่อยมานั่งปรับจูนกันก็ได้แต่อันไหนถ้าพี่ยอมได้พี่จะยอมหนูหมดเลย การใช้ชีวิตคู่สิ่งสำคัญเลยคือต้องให้เกรียติกัน "

แนนนี่สาวน้อยจอมหัวดื้อต้องย้ายมาอยู่กับพี่ชายต่างแม่อย่างลิวจิทำให้เธอต้องมาเจอกับเลโอหนุ่ม​สุดโหดที่ตกหลุมรัก​เธอเข้าโดยบังเอิญ...​ความวุ่น​วายจึงเกิดขึ้น!!! สาวน้อยหน้าลูกครึ่งแต่เป็นคนไทยแท้100% แต่ใครจะรู้ล่ะว่าเธอนั้นมีนิสัยสุดแสนจะหัวดื้อไม่ฟังใครแถมชอบเอาชนะโดยเฉพาะกับเขาเลโอหนุ่มหล่ออันธพาลสุดโหด... "นายน่ะระวังตัวไว้เลย ถ้านายมายุ่งกับฉันอีกนายจะไม่ได้เจอกับความสุขอีกตลอดชีวิต... "

"จิ๊... มันไม่ถนัดอ่ะ"  ฝ่ามือเล็กค่อยๆผลักคนที่มีอายุน้อยกว่าให้นอนราบลงไปกับเบาะหลังรถก่อนที่ตัวเองจะค่อยๆใช้มือปลดตะขอบราออก เผยให้เห็นเนินหน้าอกที่ใหญ่ร่องชิดสวยเปอร์เช่ที่รอบมองอยู่ถึงกับต้องกลืนก้ออนน้ำลายเหนียวๆลงคอไป... เกิดมา 18 ปีตัวเขาเองก็เพิ่งเคยเห็นหน้าอกของผู้หญิงจังๆนี่แหละ "ผะ..พี่ดาแล้วคนจะไม่เห็นหรอ?" "โอ็ย... !ดึกขนาดนี้แล้วใครจะมาเห็น..ไม่มีใครผ่านมาหรอก" รมิดา พูดไปแบบไม่สนใจอะไรก่อนจะใช้มือค่อยๆถอดบ็อกเซอร์ของชายหนุ่มออกเผยให้เห็นแก่นกายที่ตั้งผงาดตอนแรกเหมือนจะอายแต่พอมาถึงขนาดนี้กันแล้วมันก็หมดคำว่าจะอายกันแล้ว ยิ่งเสื้อผ้าบนตัวน้อยชิ้นอารมณ์ก็ยิ่งปะทุหนักขึ้นกว่าเดิมไม่รอพูดพล่ามทำเพลงอะไรแมวเสือสาวก็ค่อยๆเอาตัวเองขึ้นมาคร่อมที่ตัวของชายหนุ่มก่อนจะล้มใบหน้าก้มลงไปจูบที่ริมฝีปากหนาอีกครั้ง จ๊วบบ~~ "อื้มม~~" "ฮื...อืมม~~"  ริมฝีปากบางช่วงชิมริมฝีปากหนา ดูดดึงกลีบปากของคนอายุน้อยกว่าอย่างอื่นกระหายชายหนุ่มที่พอรู้เรื่องแบบนี้มาบ้างแล้วก็พยายามปล่อยตนเองไปตามอารมณ์ ไม่ได้แข่งชื่อเป็นตอไม้ "อ๊ะ..อื้มม~"  รสจูบของทั้งคู่ไม่มีใครยอมใครแขนเรียวสอดคล้องไปที่ลำคอแกร่ง ให้ใบหน้าอยู่ในองศาที่พอเหมาะมือหนาค่อยๆลากขึ้นรูปสัมผัสบริเวณด้านหลังของหญิงสาว... ที่เรียบเนียนเหนือคำบรรยาย ก่อนที่รมิดาจะค่อยๆเลื่อนใบหน้าเปลี่ยนตำแหน่งมาอยู่ที่ซอกคอของคนน้องใช้ลิ้นลมเลียก่อนจะใช้ฟันซี่เล็กขบกัดเบาๆให้รู้สึกเสียวนิดๆ แล้วดูด จนมันขึ้นเป็นรอยสีแดงหลายจุดคนใต้ล่างมองดูเข้าไปในแววตาอันหยาดเยิ้มของคนที่ยอมรับเลยว่าพี่ดาใน มุมนี้โคตรยั่วสุดๆทั้งๆที่ยังไม่ได้ลองสอดใส่เข้าไป ในร่างกายของหญิงสาวปอร์เช่ก็รู้สึกได้ว่าของตัวเองนั้นแข็งสู้แถมยังมีน้ำไหลเยิ้มอยู่ที่ปลายหัวบานอีก "ดูดนมให้หน่อย" "หะ?"  รมิดาผะใบหน้าออกจากซอกคอได้ก็พูดกับเขาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าถึงจะงงๆแต่ก็ยอมทำตามคำของคนพี่เด็กหนุ่มค่อยๆอ้าปากงับเข้าไปที่ยอดถัน ก่อนจะออกแรงดูดมันเหมือนกับจุกนมเด็ก บ๊วบบ!!..ด๊วบบ!!  "อ๊ะ..อื้ออ..อ่าส์~"  รมิดาครางร้องเสียงหวานออกมา เมื่อชายหนุ่มใช้ลิ้นตวัดที่ยอดอกของเธอสลับดูดซ้ายมาขวาจนทำให้รมิดาทนความเสียวซ่านไม่ไหว บิดสะโพกเร้า ไปมา มันยิ่งทำให้แก่นกายของคนน้อง แข็งพองมากกว่าเดิม "ซี้ดดด~~.อ๊ะ! อ๊า!!...โคตรดีเลยอ่ะเช่~อ๊าาอ๊ะ" " ผมก็ไม่ไหว แล้ว เหมือนกัน ครับพี่...หื้มม~" น้ำเสียงที่ดูกระเส่าเอ่ยบอกหญิงสาวไป ตอนนี้ความรู้สึกของเด็กหนุ่มอยากจะลองเอาแก่นกายของเขาเข้าไปในตัวของคนพี่เหลือเกิน "นายพอทำเป็นใช่ป้ะ..อ๊ะ!!" อุ้งมือเรียวเล็กจับใบหน้าของคนน้องให้ หันมาสบตากันก่อนที่เด็กหนุ่มจะพยักหน้าเป็นการตอบ "หึ... ต้องแบบนี้สิ "  คำตอบของเด็กหนุ่มทำให้รมิดาถูกใจเป็นอย่างมากถ้าจะให้เธอบอกทุกวิธี คงจะต้องหมดอารมณ์ก่อนแน่ๆ  หญิงสาวเปลี่ยนอริยาบทของตัวเองมาเป็นฝ่ายนอนบ้างปล่อยให้เด็กหนุ่มค่อยๆใช้มือจับขาเรียวทั้งสองข้างแยกออกจากกันเผยให้เห็นกางเกงในตัวจิ๋วที่ยังปกปิดช่องทางรักอยู่เปอร์เช่ค่อยๆใช้นิ้วชี้แหวกกางเกงในตัวจิ๋วออกไปอยู่อีกฝั่งเผยให้เห็นว่าน้ำเหนียวๆเยิ้มๆเปียก เคลือบอยู่ ตรงทางรูสวาทเต็มไปหมด " มันแฉะมากเลยอ่ะพี่" "ก็พี่เงี่ยนมากแล้วไง" "ทำสักทีสิ"  หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงยั่วยวนก่อนจะยัดนิ้วเรียวเข้าไปในโพรงปากของตัวเองดูดเลียนิ้วเพราะกำลังกลั้นความรู้สึกของตัวเองเอาไว้กลัวว่ามันจะปะทุออกมามากเกินไป  "อึ่ก!!"  ชายหนุ่มค่อยๆแหวกช่องทางรักที่เปียก แฉะออกเล็กน้อยก่อนจะจอดนิ้วของตัวเองเข้าไปเพื่อเป็นการเบิกทาง เปอร์เช่ ใช้วิธีจำมาจากในหนัง AV "อ๊ะ..อื้ออ~" น้ำเสียงหวานเอ่ยครางชื่อเด็กหนุ่มด้วยความเสียวซ่าน เปอร์เช่ ที่เปรยตามองก็รู้สึกพอใจยังบอกไม่ถูกถึงแม้จะไม่เคยทำ...แต่เคยดูในหนังท่าผู้หญิงมีท่าทีแบบนี้แสดงว่ารู้สึกชอบ  ไม่รอช้าเปอร์เช่ค่อยๆ สอดใส่นิ้ว ที่สองเข้าไปอีก ก่อนจะขยับนิ้วเข้าออกเบาๆ สองสามครั้ง  และตามไปนิ้วที่สาม  แจ๊ะๆๆๆ!? "อ๊ะ..อ๊ะ...อ๊ะ.อ๊าส์!!" เสียงน้ำเหมือกเหนียวไหลย้อนออกมาตามร่องนิ้วหนาทำให้เกิดเสียงน่าอายออกมาแต่ยังไงสะ มันก็ยิ่งเพิ่มตันหา ให้กับทั้งคู่ เพราะตอนนี้อารมณ์ของทั้งสอง พลุ่งพล่านเหลือเกิน "อ๊ะ!!..อ่าา ซื้ดด ... ผมไม่ไหวแล้วพี่!"

"บางคนเเค่เกิดมาเพื่อได้รัก...เเต่ไม่ได้เกิดมาคู่กัน" ""ก่อนความสัมพันธ์ เสน่หา ลุ่มหลง เสพสมแต่... ไม่อาจรักได้...บอกกับตัวเอง บอกกับหัวใจต้องห้ามใจตัวเองไม่ให้หวั่นไหว...เพราะไม่สามารถที่จะรักเขาได้.....เพราะสิ่งที่เขากระทำมันไม่ได้เรียกว่าความรัก..."

"ไม่รู้ว่าโชคชะตา ส่งเธอมาให้ผมหรือเปล่า คนที่ไม่คิดจะเปิดใจให้ใครเลยในระยะเวลาตลอด5ปี ที่เสียภรรยาสุดที่รักไป.....เเต่ทำไมหัวใจทำไมถึงกับมาหวั่นไหวอีกครั้งเพราะยัยเด็กพี่เลี้ยงคนนี้... "ถ้าเปรียบ นิทานเป็นทะเล...เจเองก็จะขอเป็นทราย...เพราะทรายจะได้กอดทะเลไว้ตลอดไป.......

ที่บอกว่าคุณเสียใจคำนี้น่าจะเป็นผมมากกว่าที่เป็นคนพูด.... "ผมไม่ใช่คนโง่นะที่ไม่รู้อะไรเลย มันเป็นเพราะผมรักคุณมาก ผมถึงเลือกปิดหูปิดตาไม่รับรู้อะไรเลยต่างหากล่ะ.... "เมื่อคนสองคนเคยแอบชอบกันตั้งเเต่สมัยเรียน เเต่ไม่ได้คบกัน จนมาเจอกันอีกครั้งตอนที่ทุกอย่างมันสายไปต่างคนต่างมีครอบครัว ไปแล้วเเต่การกลับมาเจอกันอีกครั้ง....ถ้าใจไม่ผูกพันธ์ ก็คงลืมกันไปนานเเล้ว.... รู้ว่าผิดแต่ก็ดันทุรังที่จะทำ.... จะเจ็บเเค่ไหนต้องหักห้ามใจเอาให้อยู่...เลิกเป็นชู้เเยกทางยอมรับความจริงที่เเท้"

" ป๋าขา~นวดหลังให้เจ้าหน่อยสิ เจ้าปวดหลังเหลือเกิน.... จันทร์เจ้าใส่ชุดนอนทอดกลายอยู่บนเตียงนุ่ม มองป๋าด้วยสายตาที่เย้ายวนนัก ..เมธามองดูสาวน้อยลูกสาวของเพื่อนด้วยความหิวกระหาย "อดทนไว้เมธ เพื่อนฝากให้มึงดูเเล "ไม่ใช่ขย้ำ!! แต่หุ่นนี่สิ หื้มม น้องชายของเค้าก็ปวดหนึบขึ้นมาทันที "ทนไว้นะไอ้น้องชาย🍌 เมธา: "จะดีหรอเจ้า..ป๋าว่าให้คนใช้มานวดให้จะดีกว่านะ.." หึ...ถึงปากจะพูดไปแบบนั้นก็เถอะ แต่มือปลาหมึกนั้นก็ลูบไร้ตามเรือนร่างของจันทร์เจ้าอย่างสนุกมือ ทั้งบีบทั้งขย้ำเเก้มก้นเบาๆ ** จันทร์เจ้า:!! ดีซิคะ..หรือว่าป๋าอยากให้คนอื่นเห็นเรือนร่างของเจ้า..? (สาวน้อยทำหน้างอคอหักทันที) ** เมธา: (ไม่..ไม่มีทาง!! ใครจะไปยอมเรือนร่างนี้ต้องเค้าคนเดียวที่จะได้เห็น) ** เพิ่มแรงบีบขย้ำสะโพกกับแก้มก้นแรงขึ้น😏😏😏 จันทร์เจ้า: อื้มม~อ่าา ป๋าขานวดให้เจ้านะคะ ถอดชุดนอนทิ้งทันที เมธามองเรือนร่างนี้อย่างหลงไหล กลืนน้ำไหลลงคอทันทีพร้อมกับเลียริมฝีปาก...💦💦

"เปอโย..ผู้ชายที่ไม่เคยคิดจะอยากเชื่อความสัมพันธ์ของชีวิตคู่ที่อยู่ด้วยกันโดยการเเต่งงาน..เพราะมีปมจากพ่อแม่ที่ชีวิตคู่นั้นไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด..ตนเลยไม่คิดที่จะเเต่งงานกับใครหรือเอาตัวเองไปผูกมัดกับใคร...เเต่เลือกที่จะลองมีความสัมพันธ์แบบ one night stand กับผู้หญิงคนนึงที่เจอกันในผับ..เพียงความสัมพันธ์ข้ามคืนนั้นจบลงต่างคนก็ต่างเเยกย้าย...ไม่รู้จักแม้กระทั่งชื่อเสียงเรียงนาม...เเต่ใครจะคิดว่ามันจะไม่จบเเค่คืนนั้น...เพราะความบังเอิญเค้าทั้งคู่ก็ได้กลับมาพบเจอกันอีกครั้ง...ในฐานนะ บอส..กับเด็กฝึกงาน

สายตาของร่างเล็กหยุดนิ่ง.... รักงั้นหรอ?...เเล้วรักเเบบไหนกัน?... ฝ่ามือหนาค่อยๆลูบไปตามกรอบหน้าใช้นิ้วหัวเเม่มือวนที่เเก้มใส "ก็เพราะอารักเราไง.... "ระ..รักหรอคะ....รักแบบ.. "รักแบบที่ไม่ใช่อาหลาน...เเต่รักแบบคู่รัก... คำพูดนี้ยิ่งทำให้คนร่างเล็กสับสนหนักว่าเดิม "เเต่ว่า...? "ตัวเราเอง  ไม่รู้จริงๆหรอว่าอาทำไปทำไมตลอดเวลาที่ผ่านมาอาเฝ้ามองดูเราเติบโตในเเต่ละวัน.... วัยของเราที่ต่างกัน..อาต้องยับยังต้องคุมอารมณ์ตัวเองขนาดไหน "..... "อาไม่ใช่คนดีมากขนาดนั้น..อาก็มีความรู้สึกอาเเค่ไม่ชอบเวลาที่มีผู้ชายคนมาอยู่ใกล้ ของขวัญ...ไม่ชอบให้มันพวกนั้นยิ้มให้เเละก็ไม่ชอบให้...หนูยิ้มให้มันด้วย น้ำเสียงที่ดูจริงจังของกราฟทำให้คนร่างเล็กที่นั่งฟังไม่กล้าที่จะพูดอะไรต่อเลยได้เเต่นิ่งฟัง..เเต่ก็แปลกถึงตัวจะอยู่นิ่ง เเต่ทำไมหัวใจ มันกลับเต้นระรัวแบบนี้... ร่างกายเเละใบหน้าร้อนผ่าว ขึ้นสีเลือดฝาดได้ชัด "อาไม่ชอบเลย.... ยิ่งใครที่มันทำของขวัญเจ็บเเม้เเค่ปลายเล็บ อาก็จะเล่นงานมันทั้งนั้น "เอ่อ...คะ..คือว่า กว่าร่างเล็กจะเรียบเรียงคำถามได้เเต่ละคำก็ตะกุกตะกักเอามากๆ เพราะยังสตั้นกับคำพูดของ ชายหนุ่มผู้เป็นอาอยู่ดี....  "หื้มม~ "คือว่าเมื่อกี้อาบอกว่ารัก.... "ใช่...อารักของขวัญ รักแบบที่คนรักเขารักกันเเละอยากจะดูเเลไปตลอดชีวิต "ตั้งเเต่เมื่อไหร่คะ? คนตัวเล็กเอียงคอถามอย่างน่ารักเเววตาสดใสจับจ้องไปที่ใบหน้าหล่อเหลาของคนร่างหนาอย่างรอคำตอบ "ถ้าจำตอน5ปีที่เเล้วได้....ของขวัญก็ไม่เด็กเเล้วนะ....ตอนอา อายุ15อามาที่นี่อีกครั้ง..อาเห็นเราเป็นเด็กนิ่งๆเรียบร้อยน่ารักน่าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกน้อยๆเรียวเป็นสันเงา เเก้มก็ชมพูพริ้งขนตาก็เรียงเป็นเเพ  อาน่ะ หลงเราเอามาๆเลยล่ะ  ร่างเล็กถึงกับพูดไม่ออกในขณะที่มองกราฟบรรยายลักษณะของตัวเองมันย้ำให้เธอรู้ว่าอาเฝ้ามองเธอตลอด ยิ่งฟังหัวใจ มันก็ยิ่งทำงานหนักตอนนี้เธอเองก็เขินจนพูดไม่ออกเเล้ว "... "5ปีที่อาต้องหักห้ามใจตัวเองไว้ตลอด...พยายามเลี่ยงทุกทางเพราะอาไม่อยากให้ของขวัญแปดเปื้อนอายอมรับ ว่าอาไม่ใช่คนดีมาก... เเต่ตลอดเวลาอารอของขวัญตลอด รอให้มันถึงวันนั้นเร็วๆ อยากให้ขวัญเติบโตไวๆ...อาอยากพูดคำนั้นสักที..อายังบอกความรู้สึกทั้งหมดของอาให้ขวัญได้รับรู้ ".....อากราฟ ฟรึ่บบ!!! ไม่ทันที่ครตัวเล็กจะปริปากพูดประโยคต่อไป ร่างก็ถูกอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาว ก่อนจะโถ้มลงไปที่เคียงก่อนที่ร่างหนาจะเอาขาคร่อมร่างของหญิงสาวไว้..ปฎิกิริยาที่เปลี่ยนไปของกราฟทำให้ให้คนใต้ร่างอย่างของขวัญตกใจเป็นอย่างมาก..เเต่กลับไม่ขัดขืนใดๆ "อาจะทำอะไร.... คนตัวเล็กเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าก่อนที่กราฟจะค่อยๆโน้มตัวลงมาหยุดที่ข้างหูของคนใต้ร่าง จนตอนนี้เเก้มของทั้งสองเเนบชิดกันหนวดอ่อนที่ทิ่มลงบนเเก้มนวล...ทำให้ร่างเล็กหลับตาปี๋ ".....อารักเรานะของขวัญ "!!อื้ออ~ ร่างเล็กร้องท้วงในขณะที่มือของกราฟจับรวบมือทั้งสองข้างของเธอไว้ตรงท้องน้อย กำลังของผู้ชายเเละผู้หญิงต่างกันเหลือเกิน สองเเขนเรียวถูกฝ่ามือเพียง1ข้างรวบอยู่เเน่น "ตอบอาหน่อยได้ไหมคนดี~.....ของขวัญก็รู้สึกแบบอาหรือเปล่า