NOT A TYPICAL STORY

Still awake this late at night? That's not the usual me. But why o why? Please, answer me. I'm begging you please. Ito pa naman ang pinakaayoko, ang sinusumpong ako ng insomnia. Ilang oras na ba akong nakikipagbuno rito sa kama ko, pero heto at gising pa rin ang buong diwa ko? Please, paki-explain. 'Yong para akong timang dito na nagsasalitang mag-isa, gayo'ng wala naman akong kasama at kausap. I'm feeling crazy right now, h'wag naman sana akong pulutin nito sa mental. Sayang na 'yong braincells ko, sayang pa ang lahi ko. Gosh! Ni 'di pa nga ako nagkaka-boyfriend sa tanang pag-iral ko sa mundong ibabaw, mahabag naman kayo, gusto kong maranasang mahalin at magmahal. Shemay na ampalaya naman! Patulugin mo na ako! Paano naman ako makakahanap ng boylet n'yan kung mukha namang zombie ang beauty ko, though I do really know na mas mukha akong dyosa kaysa isang zombie. Gulong-dito, gulong-doon. Hindi ko alam kung gaano na nga ba akong katagal gumagawa ng tulog, pero gising pa rin ang aking diwa. Hay! Ba't ganoon, sa hirap ng buhay, pati pagtulog ay ang hirap na ring gawin ngayon. Alam mo 'yon, nagawa ko na 'yong mga ways on how to fell asleep, pero waley epek. Uminom ng gatas, nagbilang ng tupa, nagbilang ng stars sa loob ng kwarto ko (glow in the dark na puro stars with a moon na nasa ceiling). And I even try to play a game na tinatawag na tulog-tulugan, but I am still awake. Ano bang nangyari sa katawang lupa na 'to? Sabi na nga ba, dapat ay 'di na lang ako tumakas mula sa Mt. Olympus, 'di sana waley akech problems (ambisyosa lang nang konti kaya pagbigyan n'yo na ako). Shemay naman talaga, kailangan ko nang matulog! Please lang, gusto ko nang ipikit ang mga mata, pero pasaway, ayaw akong sundin. Katawan ko ba talaga 'to? Okay, suko na 'ko. Ayoko na ng brain torture. At dahil mahal ko si braincells, sige, pagbibigyan ko na ang layaw mo. Tumayo ako sa kama ko at binuhay ko 'yong ilaw sa kwarto ko. At pagkatapos lumapit ako sa study table at kinuha ko 'yong notebook at ballpen ko (they were my bestfriends; my partners in crime) on second thought, naisip kong buksan na lang ang laptop ko (my guardian angel). What do you think I'm going to do right now? Well, I don't have any idea. Basta isa lang ang nararamdaman ko right at this moment, gusto kong magsulat,pero ang tanong, ano namang isusulat ko? Am I a writer? No! Who am I? Este what pala? A frustrated writer, who is soon to be a teacher in few years time, na siyang magmomold sa mga kabataan to be a better person from what and who they are before. Yeah, I am a transformer by the near future, but I don't want to be a doctor or should I say a surgeon. You know what I mean. Kung teacher ka, makare-relate ka, pero kung student ka naman, it's better for you not to know about it. Hay buhay nga naman life. Hanggang ngayon big question pa rin sa brilliant mind ko why did I end up in this course, gayong I really wanted to become a great novelist. My mind really don't know the answer, but my heart is absolutely sure if what I really wanted to be; a great teacher. Why? Ewan 'di ko alam. Ewan kung excited ba 'ko, o natatakot until now kahit isang taon at kalahati na Lang ang hihintayin ko parang may agam-agam pa rin ako sa puso ko. I hate failures and rejections that's the two things I am really afraid of, pero mas natatakot ako na baka sa huli lamunin ako ng maling sistema at ayokong mangyari 'yon. Well, ipinapangako ko 'yon sa sarili ko at kay Sus whom I trusted everything about myself, s'ya na bahala sa lifesung ko. Bago pa ko tuluyang mabaliw nagsimula na akong magtype ng bagay na hindi ko alam kung paanong sisimulan. Para maiba naman, gawan ko kaya ng story ang buhay ko. Ay wait, love story pala correction. Well, ang brilliant ko talaga. From a far I am silently watching you, wishing that someday I will become the reason why are you smiling and laughing so hard. that I am the only person you are going to look straight into my eyes that is full of love and respect, but for now I am contented with what I am doing; staring at you from a far that's the best and the only thing that I can do now. Because I know in reality I don't belong in your world and I do never exist on it. He's Antony, well everybody knew whom he is. Sino ba namang 'di makakakilala sa gwapolicious na nilalang na 'yan, kahit saan yatang sulok nitong campus walang hindi nakakakilala sa kanya. Hay! Mabuti pa sa lotto may pag-asang manalo 'Di tulad sa 'yo imposible. Prinsipe ka ako'y dukha Sa tv lang kasi may mangyayari. At kahit mahal kita Wala akong magagawa tanggap ko to aking sinta Pangarap lang kita.... That was the song na paulit-ulit nagple-play sa isip ko habang tinitingnan ko mula sa malayo ang taong lihim kong itinatangi, but no one knew about my feelings for him. Well, because I am nobody. Yeah nobody wants to be with me or even be friends with me 'pagkat ako'y... ako'y.. Sabi nila kamag-anak ko daw si bobit. You get what I mean? Actually matalino naman ako, though may pagka-slow lang talaga at super loading with matching syntax error pa. At bukod pa d'yan, isa daw akong malaking KJ. Sa 'di ko trip ang trip nila, mahirap namang pilitin ko ang sarili ko sa isang bagay na hindi ko naman gusto. Mga isip bata. Oh I forgot to add they don't want to miggle with me, because of my freaking weird fashion statement. You heard it right, isa akong malaking baduy na manang. So that's the best way to explain why they don't want to be with me. Ayaw daw nilang mahawahan ng baduy kong fashion sense. Muli ay napatingin ako sa gawi ni Antony, hay! Pangarap ka na lang ba O magiging katotohanan pa? Kahit may mahal ka ng iba. Kahit sino pa s'ya Basta mahal mo s'ya Mahal naman kita.. Tama ba 'yong lyrics? Hay, this is one of my weaknesses, madali kong nakakabisado lahat ng nadidinig at nakikita ko, 'yon lang hindi laging 100% perfect. Malamag sa malamang may mali; spelling, pronounciation, kung 'di man may kulang na letters or even word. How pathetic I am. Hay Antony, hanggang kailan ba kita tatanawin mula sa malayo? Hanggang kailan ako magtitiis o bakit nga ba mahal Kita? Kung nakakatunaw lang ang titig baka tunaw na itong lalaking 'to. Antony and I do both exist in this world, but none of us knew that we're existing. Ano daw? Tatagalugin ko na nga lang medyo trying hard pa at nag-eenglish. My gramming is wronging and I am a big suck. Pareho kaming umiiral sa mundong 'to, pero lingid itong pareho sa aming kaalaman. But not until the day na na-sight seeing kech ang presence ng gwapolicious na lalaking ito. But he never notice my existence, because I am a wall flower. Wait, nagtataka siguro kayo why I keep on calling him gwapolicious, it means gwapo na yummy pa este delicious pala. Now you know! Sadyang tanga ang pusong nagmamahal sa pagtibok nito nang walang humpay. nagpupumiglas, kumakakawala nagagatatalon kapag malapit ka. Ang alam ko frustrated writer lang ako at hindi isang singer o poet. Wala eh, tinamaan ako. Sapul si heartsung kech, ganyan ako kadeadz sa kanya though nobody knew about it. Alam ko para akong timang kasi love story ang isinusulat ko gayong I've never been in love and I don't even knew someone in our university na may pangalang Antony. Antony without an H on his name. Muli ay nagpatuloy ako sa pagtatype. Anak ng syeteng kambing na may balat sa puwet. Sa isang sulyap mo ay nabihag ako Para bang himala ang lahat ng ito Sa isang sulyap mo nabighani ako....... Shemay, nakatingin si Antony sa gawi ko anak ng - Lupa kainin mo ko now na as in!! 'Yong mata n'yang singkit na pinasinkit pa lalo n'ya habang nakatitig sa gawi ko.. Mapapansin mo ba ang pagsulyap sa 'yo, Kahit na sa sulok lang ng iyong mga mata.... I think kailangan ko nang magpalit ng course o kahit major na lang MAPEH o kaya Filipino. Nakita kong kuminang 'yong mga mata n'ya, then he smiles at me. Makalaglag panga at puso. Sa iyong ngiti Ako'y nahuhumaling At sa tuwing ikaw ay lalapit Ang mundo ko'y tumitigil Para lang sa 'yo Sinisigaw ng aking puso Sana ay mapansin mo rin, Ang lihim kong pagtingin. Tumayo s'ya mula sa kina-uupuan niya and he walk towards on me. This is the moment.... Then, ano nga uli 'yong kasunod? Hayan na s'ya. Teteng ang bilis ng t***k ng puso ko, alam mo 'yong pakiramdam na parang may mga kabayong nagkakarera sa loob ng dibdib mo? Nang malapit na s'ya tangkang tatayo na rin ako para sana salubungin s'ya. Actually I painted a huge smile on my face (walang paki-elamanan ng sentence construction ko, oo na wrong gramming na. What should I do I'm not that good in English. Yeah I'm pathetic and a real big one assuming) I was about to open my mouth and started to speak, pero nabitin lahat sa ere. Gumuhong, kastilyong buhangin.. Umiiyak ang aking puso't nagdurusa, Ngunit ayokong may makakita.... Epic failed, muntik pa kong mapahiya nang bongga. Tanga lang talaga, assuming pilingera na sa huli ay nganga. Nang huminto siya sa tapat ko,"Hi Therese," nakangiti niyang bati sa babaeng 'di ko namalayang katabi ko pala. "Hi Anton," she replied to him with a flirt tone. 'Yong pakiramdam na gusto kong talupan nang buhay ang makiring babae na 'yon. Sino ba naman kasi ang may sabing mag-assume ako? Yeah tanga lang konti, nakalimutan ko kasing 'di n'ya 'ko kilala at hindi n'ya alam na may nag-eexist pa lang isang tulad ko. "Where have you been? Kanina pa kita hinihintay," that was Antony at naglakad na sila palayo habang ako naiwang windang ang katawang lupa. Umiiyak ang aking puso't nagdurusa, Ngunit ayokong may makakita. Kahit anong sakit..... Sinaktan mo ang puso ko, Sinaksak mo ng kutsiyo. Binuhusan mo ng asido, Pinukpok mo ng maso. Sinaktan mo ang puso ko Ngayon ako'y naghihingalo. Mauubusan na ko ng dugo Sinaktan mo ang puso ko. Ang nakakainis nito please lang Pakibalik ang puso ko. You stole my heart and never give it back to me. Hay, 'di pa man ako nakakapgtapat, wasak agad si hearty. Sabagay, ako lang naman itong assuming. Alam ko naman na never n'yang mano-notice ang presensya ko, masahol pa ako sa anino at kaluluwa sa paningin ng taong mahal ko. Minsan 'di ko alam kung pinaglalaruan ba ko ng katawan ko? I feel the moment, nasa mood ako. But now heto at -"haah!!!" Yeah, 'yon oh wrong timing si antok. Sarap talagang magpatiwakal. Minsan traydor din ang katawang lupa na 'to, sarap paslangin. Bago ko patayin ang laptop ko, oo tama 'yong laptop nga. Why would I kill myself for a pathetic reason I'm not an i***t I've never been. So sinave ko muna 'yong gawa ko. Then I look at the lower part just to see kung anong oras na, nanlaki 'yong mga mata ko - 4:30 am. Do I need to kill myself now?? ambot sa-i. Napapalatak na lamang ako. Patay ako nito, may klase ako ng seven am. Ang sarap talagang magbigti. Matapos kong I-shut down 'yong laptop ay pinatay ko na rin 'yong ilaw at nahiga sa kama habang nakatingala sa kalangitan, este sa ceiling ng kwarto ko at nagsimulang magbilang uli ng star habang nakataas ang kanang kamay ko at ini-isa-isa 'yong glow in the dark