34

2219 Words

“MATATAPOS din ang araw. Sisikat uli ang bagong umaga bukas,” ang nang-uuyam kong sabi kay Alex na tinabihan ako sa may hall bench. “You’re upset,” kaswal niyang puna. “Of course I’m upset!” Kanina pa ako umiiyak. Kanina pa ako naiinis sa sarili ko, sa lahat. Naiinis ako na wala akong magawa. “He’s going to be fine, honey. Hindi mo na kailangang mag-alala.” Ayon kay Daddy, ang naranasan ni Jem ay katulad ng naranasan niya noong nakaraang taon. Stress cardiomyopathy or commonly known as broken heart syndrome. “Nakita mo na bang naghirap ang mga naiwan mo? It’s not so pleasant, you know.” “Nakita kong nagutom nang husto ang kapatid ko. Wala akong magawa kundi manood at maawa sa kalagayan niya.” Natigilan ako, hindi malaman ang sasabihin. He made me feel like I was petty.  Inakbayan a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD