Tinanguan ko si Mariel nang magpaalam ito sa akin. I watched her enter the house beside Cedrick’s. Hindi ko inakala na may tao pala diyan. Napakatahimik naman kasi sa loob ng village na ito.
Pumasok na ako sa loob ng bahay. Nakita ko si Cedrick na nakaupo sa sala. Tahimik lang siya doon habang may hawak na libro. Kinakapa niya ang mga iyon habang diretso ang tingin sa harap. Walang emosyon ang mukha nito nang humarap sa gawi ko.
“What took you so long?” His voice is deep. Hindi ko naman nahimigan doon ang pagkairita. Kalmado lang siyang nagtatanong.
“Daming tao sa palengke, Sir. Saka namili na rin kasi ako ng iba pang stocks dito. Sayang naman kasi, sobra naman ang bigay mo kaya binili ko na din ng pang-ulam sa mga susunod na araw.” Tumango ito saka sinarado ang libro. Nilap
