Katorse

Muling nagbalik sa probinsya si Dave Montemayor matapos ang halos sampung taon sa Maynila. Anak siya ng isa sa pinakamayamang pamilya sa bayan—mga Montemayor, na nagmamay-ari ng malawak na hacienda. Sa kanyang pag-alis noon, bata pa siya, puno ng pangarap at inosente sa mapanlinlang na mundo ng negosyo. Ngayong dalawampu’t tatlong taong gulang na siya, matangkad, matikas, at gwapong-gwapo sa kanyang morenong balat, bumalik siya hindi para magpakitang-gilas, kundi para magpahinga mula sa magulong mundo ng Maynila. Sa loob ng kanyang itim na SUV, nakatanaw siya sa malalawak na taniman sa paligid. Tahimik at presko ang hangin sa probinsya—malayo sa usok at ingay ng siyudad. Nagmaneho siya sa direksyon ng hacienda, kasama ang kanilang driver na si Mang Lando. “Sir, malapit na tayo,” anunsyo ni Mang Lando. Tumango lang si Dave, hindi na nagsalita. Sanay na siyang hindi masyadong naglalabas ng emosyon—isang bagay na natutunan niya sa mundo ng negosyo kung saan ang pagiging malamig ay isang kalamangan. Pagdating sa hacienda, napalingon ang mga trabahador sa kanyang pagdating. Ang ilan ay nag-usap-usap at nagbulungan. Sino ba naman ang hindi mapapatingin? Sa tangkad niyang anim na talampakan, matipunong pangangatawan, at matalim na mga mata, tila siya isang modelo sa halip na tagapagmana ng hacienda. Habang bumababa siya sa sasakyan, hindi niya naiwasang mapansin ang isang babae sa di kalayuan—si Joan Berasis. Nakatali ang kanyang mahabang buhok sa simpleng ponytail. Suot niya ang kupas na shorts at puting t-shirt, ngunit sa kabila ng payak na kasuotan, litaw na litaw ang kanyang kagandahan. Ang matapang na titig ng kanyang mga mata ay parang nagsasabing hindi siya basta-bastang babae. Si Joan ay anak ng isa sa mga trabahador ng mga Montemayor. Lumaki siya sa hacienda at sanay sa hirap ng buhay. Sa kabila ng kagandahan niya, hindi siya katulad ng ibang dalaga na nagpapacute o nagpapapansin. Sa halip, siya ay suplada at palaban. Kaya nang makita niya ang pagdating ni Dave, imbes na humanga, nagpatuloy lang siya sa pag-aani ng gulay. “Hoy, Joan! Nandiyan na raw ang tagapagmana ng hacienda!” tukso ng kaibigan niyang si Rica. “Grabe raw sa kagwapuhan! Baka ma-fall ka!” Napairap si Joan at nagpatuloy sa pag-aani. “E ano naman kung gwapo? Hindi naman nakakain ang kagwapuhan.” “Suplada ka pa rin talaga,” biro ni Rica. “Malay mo, siya na ang prince charming mo.” “Sa mayayaman? Hindi ako interesado,” sagot ni Joan, ngunit sa kaloob-looban niya, parang may kumislot sa kanyang dibdib nang sa wakas ay masilayan niya si Dave. Sa hindi inaasahang pagkakataon, nagtagpo ang kanilang mga mata. Tumigil si Dave sa paglalakad at saglit siyang napako sa kinatatayuan. Napakunot ang kanyang noo. Sino ang babaeng iyon? Bakit parang ang tapang ng mga mata nito? Sa halip na umiwas, mas lalong sinulyapan siya ni Joan—tila hamon ang titig ng dalaga. Wala siyang balak magpatalo sa titigan. Ilang segundo silang nagkatitigan. Parang ang paligid ay naglaho sa kanilang paningin. Pagkalipas ng ilang saglit, naputol ang titigan nang lumapit ang isa sa mga trabahador kay Dave. “Sir Dave, welcome back po!” masayang bati ni Mang Terio. Bahagyang ngumiti si Dave at tumango. “Salamat, Mang Terio.” Napatingin muli siya kay Joan bago nagpatuloy sa paglalakad patungo sa mansyon. Ngunit kahit nasa loob na siya ng bahay, hindi niya maialis sa isip ang matapang na mga mata ni Joan. May kakaiba sa babaeng iyon. Samantala, nagpatuloy sa pag-aani si Joan, ngunit hindi niya maiwasang mapalingon sa direksyon ng mansyon. Pilit niyang kinakalma ang kanyang puso, ngunit parang ayaw nitong magpahinga. “Joan,” bulong ni Rica habang nakangisi, “aminin mo, napogian ka kay Sir Dave.” Napairap si Joan at bumuntong-hininga. “Hindi ako interesado sa mga mayayaman.” Ngunit alam niya sa sarili niya na nagsisinungaling siya. Sa unang beses pa lang nilang pagtatama ng mga mata, parang may kung anong kumislot sa kanyang dibdib. At si Dave? Hindi rin niya maintindihan ang sarili. Isang tingin pa lang kay Joan, hindi na niya makalimutan ang mga mata nitong puno ng tapang at determinasyon. Sa unang araw pa lang ng pagbabalik ni Dave sa hacienda, nagtagpo na ang landas nila ni Joan—isang pagkikita na magbabago sa kanilang mga buhay magpakailanman.