บ่ายวันอาทิตย์ที่อากาศสดใส คงเป็นเพราะเมื่อช่วงเช้าฝนตกลงมาอย่างหนัก และพึ่งหยุดตกไปได้ไม่นานทำให้อากาศช่วงฟ้าหลังฝนที่แดดกำลังอ่อนๆ บวกกับลมเย็นๆที่พัดโฉยมากลับเย็นสบาย
“แม่จ้า…คิดถึงดาไหม” ฉันเดินเข้าไปสวมกอดแม่สุดที่รักของฉันจากทางด้านหลัง ฉันไม่ได้เจอท่านมาเดือนกว่าๆแล้วคิดถึงจะแย่
ฟอด ฟอด
“คิดถึงสิจ๊ะ เหนื่อยไหมลูก” แม่เอ่ยบอกกับฉันด้วยน้ำเสียงนุ่มนวน ก่อนที่ท่านจะหันกลับมาหอมแก้มทั้งสองข้างของฉันอย่างถะนุถนอม
“ดาไม่เหนื่อยเลยค่ะแม่ แม่สบายดีนะคะ”
“แม่สบายดี” ท่านเอ่ยบอกกับฉันพร้อมกับมือบางที่ลูบลงที่หัวฉันอย่างแผ่วเบา
“แม่ค่ะทำไมบ้านเงียบจัง” ฉันเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย
“คุณท่านไปเที่ยวต่างประเทศกันยังไม่กลับ หนูลืมหรอลูก…”
ปกติคฤหาสน์หลังนี้จะมีทั้งพ่อบ้านแม่บ้านทำงานกันขวักไขว่เต็มไปหมด แต่ถ้าเป็นช่วงที่คุณท่านเดินทางไปท่องเที่ยวที่ต่างประเทศส่วนใหญ่ท่านก็พาคนดูแลไปไม่กี่
