“เรียบร้อยแล้วค่ะแม่”
“คุณเบลซ…” เสียงแม่ร้องเรียกชายร่างใหญ่ที่เดินเข้ามาทีหลัง
คุณเบลซกราวใจสุดๆ ในลุคเสื้อกล้ามสีขาวตัวโตกับกางเกงลายสก็อตสีอ่อน ผมที่ดูก็รู้ว่าพึ่งเสยเอาเมื่อกี้เพื่อให้ดูเรียบร้อย เป็นลุคที่ฉันไม่เคยได้สัมผัส เพราะปกติเขาอยู่กับฉันเขาไม่ค่อยจะใส่เสื้อผ้าสักเท่าไหร่ อย่าพึ่งคิดลึกนะฉันหมายถึงเขาชอบใส่บล็อกเซอร์ตัวเดียวน่ะ
“อยากใส่บาตรด้วยน่ะ”
“ผมขอใส่บาตรด้วยคนนะครับ” เขาเอ่ยบอกกับฉันกอนที่ประโยคถัดมาจะหันมาพูดกับแม่ของฉัน
“เชิญค่ะคุณเบลซ เดียวน้าขอเข้าไปเก็บดอกไม้ก่อนนะคะ”
“ครับ”
ฉันมองซ้ายมองขวาเพื่อให้มั่นใจว่าบริเวณนี้เหลือเพียงฉันกับเขาแค่สองคน
“พี่เบลซ ทำตัวให้เป็นปกติหน่อยสิคะ” ฉันเอ็ดเขาออกไปพร้อมกับตีลงที่แขนชายตรงหน้าเบาๆ
“พี่ดูมีพิรุธมากหรอครับ” เขากระซิบลงที่ข้างหูฉันอย่างหยอกล้อ
“มากค่ะ พี่เบลซกลายเป็นคนขี้เล่นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกันคะ” ฉันเอ
