Chapter 51
Malia Shanaya Torres
HINDI ko gustong gumising, pero ang huni ng mga ibon at ang hampas ng alon sa dalampasigan ay parang alarm clock na ayaw tumigil. I groaned softly, eyes still half-closed, wishing I could go back to that brief moment of warmth and peace.
Nang dahan–dahan kong idilat ang mga mata ko. Nilinga ko ang bahagi ng higaan ni Mckenzie. Bakante na iyon bagaman naroon pa rin ang bakas ng ulo niya sa unan. Napabuntong-hininga ako—isang mahabang buntong-hininga na may halong pagkadismaya at pangungulila.
"Same old, Mckenzie," mahina kong bulong habang kinuha ko ang unan niya at niyakap iyon. The scent of him lingered, masculine, comforting, yet painfully distant. A mixture of sadness and happiness curled my lips into a faint smile. Gano'n na lang siguro ako—lagi na l
