Chapter 3

943 Words
My palms are slick as I put my right hand on the door knob. I stand there frozen for minutes until I heard a man's voice called my name. "Rain." My knees tremble. Siya na ba yun? "Rain." Muli niyang tawag sa pangalan ko. I was stoic and my breathing is suddenly hitched. "Oi Bakla. Broken hearted ka lang hindi ka bingi." Peste! Tinakot ako ng baklang to! Tumakbo akong papuntang gate and open it. "Bakla, miss mo agad si ate?" my way of revenge! "Sira na talga ulo mo!" he said in defense. "Ano kasi, me naiwan akong notebook, feeling ko naiwan ko sa sasakyan kanina." He looks worried. "Bakla ka nga. Diary ba yung nawala?" I asked in a teasing tone. "Basta. Paki balik kapag nakita mo ha. Color blue yun tapos me design na Rose." Naman. Kahit color reminds me of him! "Sige Bakla. Pero pabasa mo na ha, bago ko ibalik." He just shrugged his shoulders. "Malala ka na talaga. Pa-consult ka na kaya?" aba't nagagawa pa talagang sumagot. "Ang taray, wag ka mag-alala ilalakad kita kay ate." Pigil sa tawa kong pagbibiro. "Bwisit! Mauna na nga ako." Pikon siyang tumakbo palayo. "Wag ka mag-alala, type ka rin nun." I shouted back. He suddenly stops. "Joke!" tumawa na talaga ako nang malakas. "May araw ka rin Rain. Humanda ka." And then he started running again. Ako naman, hindi matigil sa pagtawa. Pretending to be gay to be with my sister?! Not a bad idea France. I thought. "Oi Lily Rain, anong ginagawa mo dyan. Pasok na sa loob." "Kuya Thorn." I hugged him. "I miss you kuya, pasalubong ko?" "Miss daw oh. Eh Paano si Blue? Sobrang Miss?" Naman. Pati si Kuya naki-join! "Kuya naman eh. Kamusta ang Cebu? Dito ka na lang kasi pa-assign kuya. Miss ka na namin." Namimiss ko na yung mga hikbi nya sa gabi dahil basted na naman siya. "Bunso, pasok na tayo. Don't worry, wala pa siya." He said grinning. "Kuya!!!" -- "Kamusta ang branch natin sa Cebu?" papa asked while we are eating lunch. "Okay naman pa. Don't worry, your only son can does magic right?" yeah. He graduated Suma c*m Laude. "Good." Si papa sobrang proud sa aming tatlo nila ate at kuya. Hindi lang mganda, sporty pa at matatalino. Si kuya pwedeng isali ng Pilipinas Got Talent pero ang gagawin nya lang ay mental calculations. Sobrang talino sa Math nan. Si Ate, multi-talented. Magaling sa Math, English At Science, magaling magluto, singer at Varsity player pa ng school sa Volleybal. Ako? Combination ni Ate at Kuya. Magaling sa lahat! Kaya perfect combination si Mama at Papa eh! "Nagd-dress nap ala ngayon si bunso?" he casually asked. Nabilaukan ako bigla. "Ma, tu-tubig." I pleadingly asked. "O heto Rain." Ininom kong lahat ng laman ng baso. I punch my chest para tuluyan nang mawala ang pagkabara. That made the trick! At sa wakas, nakaraos din. However, when I look at them, they are all staring at me. Si papa- Si mama- Si Ate- Si Kuya. Lahat sila nakatingin sa akin with What-Is-Happening-With-You stare. I blanched white. "Busog na po ako." And sprinted my way to my room. "Rain, hija." Rinig ko pang tawag ni mama pero di na ako lumingon pa. -- "I missed you, Lily." I snapped out of my dream nang maramdaman ko ang sakit sa aking balakang dala na rin nang pagkalaglag sa kama. I always had that kind of dream. Kaya nga ang hirap mag-move on kung pati unconscious thoughts mo, siya pa din ang laman. "Anong oras nab a ito?" I asked myself as I walked my way to the bathroom. Naghilamos ako then checked the time. "5pm." Sabay inat ng katawan. "what?" I suddenly exclaimed and rushed my way to the sala. I did not bother to ask. For sure aasarin na naman nila ako. I just scanned my eyes and found no evidence of him. Good. The vicinity is secured! "Gising nap ala si bunso." Paglalambing ni kuya! May kailangan ito. "Rain baby, pacheck naman ang sasakyan ko. Ayaw umandar eh. Yung isang kotse kasi gagamitin ni Papa." Hinila niya ako papunta sa garahe. "Kapag naayos mo yan, me regalo ka sa akin pagbalik ko next month." Suhol na naman. Sa mga gantong bagay laging umaasa si Kuya sa akin. Pareho kami ng course tatlo nila ate. Mechanical Engineering. Pero si kuya kasi, ayaw nadudumihan kaya naman laging ako ang tinatawag kapag nasisira ang kotse nya." "Kahit wala ng suhol. Ikaw pa, eh Loves kita." Totoo naman eh! "Ang sweet naman ni bunso." Then he kissed my forehead. "May kunin ang ako sa loob bunso." I simply nod then he went his way inside the house. Minutes has passed yet wala pa ring anino ni kuya. "Wala man lang moral support?" I kiddedly asked myself. I am soaking with wet, puno na rin ako ng grasa and sobrang gulo ng buhok ko at mukhang ewan na ang suot kong dress. I heard footsteps papunta sa kung nasaan ako. "Si kuya na yan?" I thought. "Ang tagal mo kuya, akala ko nag date ka na." Pang-aasar ko sa kanya pero he did not answer. Tinamad na naman siguro magsalita. "Kuya, paabot nga nung wheel spanner." He handed it to me. Marami pa akong pinaabot pero di pa rin siya nagsasalita. "Tapos na." I excitedly exclaimed. Sabay inat ng katawan ko. Umikot ako sa direksyon nya na hindi pa rin nakatingin. "Paki try na lang ku--" I was startled when I came face to face with my silent companion. "Hi Lily! Did you miss me?"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD