* * *
Parti sona ermeden önce etraftaki insanlar birer birer kaybolmaya başlamıştı. Kahkahalar, sohbetler, kadehlerin tokuşma sesleri giderek azalmış, salonu hafif bir uğultu ve yankılanan ayak sesleri doldurmuştu. İnsanlar ağır adımlarla uzaklaşırken, geride yalnızca sessizlik ve tükenen mumların is kokusu kalıyordu.
Etrafıma dönüp şöyle bir göz gezdirdiğimde, salonda benden başka kimsenin kalmadığını fark ettim. Bu his garipti. Fazlasıyla garip. Az önce kalabalık olan bu yerde şimdi tek başımaydım. Sanki dünyanın tüm sesleri kesilmiş, evren bile bir anlığına nefesini tutmuş gibiydi. İçimi tuhaf bir ürperti kapladı. Nerede olduğumu, hangi gezegene adım attığımı biliyor muydum gerçekten? Karnasya... Adını yeni öğrenmiştim ama buraya ait olmadığımı her hücremle hissediyordum. Bazen buranı
