ALİN SELVER
Bu ara çok sık görüştüğüm hastane odasının kokusuyla gözlerimi açtığımda yanımda sadece Asya vardı. Yattığım yerden hiç kalkmaya çalışmadım.
“Asya” diye seslendiğimde oturduğu koltuktan kalkıp yanıma geldi. Asya;
“Uyanmışsın sonunda.” dedi. Evet anlamında başımı salladıktan sonra Asya devam etti.
“Yüzleşme ağır gelmiş sanırım. Kendini zorladığın için bayılmışsın.” dedi.
Bora’ya yaşattıklarımla onu sormaya cesaret edemiyordum. Gerçi burada olsa yüzüne bakabilir miyim onuda bilmiyordum. Caner ve diğerlerinin gazına gelip herkesin anlattıklarını sorgulamıştım. Asya düşüncelere boğulduğumu anladı. Asya;
“Sadece biraz sakinleşmeye ihtiyacı var. Çocuklar yanında.” dedi gülümsemeye çalışarak.
Sanki başka bir şey varmış gibi bir his içimi kapladı. Bora’yı sakinleştirmek için
