ALİN SELVER
Herkes bizim eve doğru yöneldiğinde Asya’nın kolundan çıkıp Caner’e doğru zorla bir iki adım attım. Asya beni geri götürmeye çalışsada karşısına geçtim. Arkamı döndüğümde bana bakan sayamadığım gözlerle tekrar Caner’e döndüm.
“Beni kandırıyor musun?” diye sordum. Yüzü kanlar içindeyken sırıttı. Caner;
“Sadece şansımı denemek istedim. Anladığım kadarıyla içinde hala benden bir parça var.” dedi gülerek.
“Allah belanı versin.” deyip arkamı döndüm. Asya koluma girdiğinde gözlerimden yaşlar akmaya başlamıştı. Evin bahçesine geçerken ağrılarımın artmasıyla olduğum yerde durdum.
Babam beni kucağına alıp bahçede hazırladıkları yere geri yatırdı. Etrafımda ki koltuklar dolduğunda tüm meraklı bakışları üzerimde hissettim. Gözlerimi ayağımın ucunda oturan Asya’ya çevirdim. Durumum
