Bazı zamanlar vardır ki sanki o vakit dünya durmuştur yerinde ve durup durup benzer şeyleri yaşarsınız. Alp'in geldiği ilk gün ben bu kaosu dolu dolu yaşıyorum. Adeta bana karşı herkes birleşmiş gibi bir son gün yaşatıyorlar bana, kıyamet senaryolarının hedefinde ben varım ve ben aşkımı onlar yüzünden kaybetmek istemiyorum. O gün o kadar daralıyorum ki bir ara balkona çıkıp avazım çıktığı kadar bağırmak istiyorum: Siz hayatınızda hiç sevmediniz miiii?! Ailem ve diğerleri her an Alp ile benim çevremdeki çemberi daraltıyor gibi hissediyorum. Çocuk, hiçbir açıklama yapmadan bizim evden çıkıp gitse ona hak vereceğim. Büyük bir komplonun içindeyiz, ailem ve çevrem benden gizli toplanıp bu eylem kararlarını almış görünüyor bana karşı. Oysa biz o kadar masumuz ki! İşte bunu anlatamıyorum onlara!
