“บ้านคุณอยู่ทางไหนครับ?”
จีเซลหันไปเอ่ยถามยูแอลที่ตอนนี้ขึ้นมานั่งอยู่บนรถของเขาหลังจากที่นั่งแท็กซี่กลับมายังตึกใหญ่ค่ายเพลงของเขา ตัวเธอเองยังไม่อยากเชื่อเลยว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอใจกล้าที่จะมากับเขา ยูแอลหันไปมองคนที่นั่งข้างๆฝั่งคนขับ ภายในสมองมีความคิดที่อยากจะลองใจตัวเองมากกว่านี้ อยากจะรู้ว่าตัวเองจะกล้ามากกว่านี้อีกไหม เพราะตอนที่มากับเขาเธอไม่มีอาการแพนิคอย่างที่เธอเคยเป็น มันทำให้เธอแปลกใจไม่น้อยระคนสงสัยว่าเป็นเพราะน้ำสีใสฤทธิ์แอลกอฮอล์แรงหรือเป็นเพราะเขา...เป็นที่ตัวบุคคล จีเซลยังคงเลิกคิ้วขึ้นเพื่อรอคำตอบเตรียมที่จะสตาร์ทรถไปส่งเธอ แต่...
“คุณยู....”
คำพูดถูกกลืนเข้าไปกับริมฝีปากกระจับนั่นโดยไม่ทันที่เขาจะได้ตั้งตัว เขาไม่ได้คิดที่จะรวบรัดตัดตอนเธอเลยสักนิด แต่กลับโดนเธอจู่โจมก่อนเสียอย่างนั้น ลิ้นเล็กเริ่มซุกซนชอนไชเข้าไปในโพรงปากเป็นเชิงหยอกล้อ ด้วยสัญชาตญาณมีหรือท
