Chapter 10.ทำความรู้จักใหม่(2/2)
1474 Words
ยูแอลกล่าวก่อนจะเดินนำเพื่อนทั้งสองเข้าไปในร้าน เพราะคนอื่นๆ เข้าไปนั่งประจำที่กันหมดแล้ว ร้านเนื้อย่างร้านนี้เป็นร้านดังจากเชฟคนดังที่ทำงานอยู่ในโรงแรมระดับหกดาว ราคาไม่เบาแน่ๆ แต่เจ้าของร้านที่เป็นเชฟใจดีมาก เชฟสาวจะคอยแบ่งอาหารที่เธอทำสูตรใหม่มาแบ่งให้บ้านยูแอลเสมอ แถมเชฟคนนี้เคยทำรายการกับวงบียอนด์อีกด้วย
“ขอบคุณนะคะที่อุดหนุนกันหนักขนาดเหมาร้านนะคะ...ยังไงวันนี้ฉันในฐานะเชฟก็จะเสิร์ฟเนื้อชั้นดีกับเมนูพิเศษไม่ให้ทุกคนผิดหวังแน่นอนค่ะ”
พูดถึงเธอก็ใส่ชุดเชฟสีดำเดินอออกมาที่โต๊ะที่ทุกคนนั่งอยู่ทักทายด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าสวยปนน่ารักของเธอมีเสน่ห์จนเหมือนต้องมนต์สะกด ท่าทางปราดเปรียวออร่าเก่งกาจของเธอทำให้ดูมีเสน่ห์ การพูดจาที่ดูคล่องแคล่วฉะฉานนั้นน่าฟังจนไม่มีใครส่งเสียงเอะอะเลย นี่สินะออร่าความเป็นผู้นำ ยิ่งเป็นเชฟใหญ่ของโรงแรมก็ยิ่งทำให้รู้ว่าเธอนั้นทำงานเก่งและคุมลูกน้องได้อยู่หมัดแน่ๆ
“เป็นเชฟแต่ทำไมสวยจังครับ”
แน่นอนว่าหัวหน้าทีมเต้นอย่างแจ็คกี้ไม่มีทางที่จะไม่แซวสาวๆ สวยๆ แบบนี้ เชฟสาวได้แต่ยิ้มและเลือกที่จะเมินคำพูดของแจ็คกี้ ผู้ชายในทีมเต้นต่างโห่ร้องแซวแจ็คกี้กันอย่างสนุกสนานรวมถึงคนในวงบียอนด์เองก็เช่นกัน เว้นก็แต่จีเซลที่เอาแต่ลอบมองไปยังยูแอลพร้อมกับกระดกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สีใสเข้าปากไม่หยุด...ยูแอลเองก็ไม่แพ้กันกระดกน้ำสีใสในแก้วเล็กเข้าปากไม่หยุด ใครจะไปคิดว่าเชฟสาวจะมาต้อนรับด้วยตัวเอง เธอกลัวว่าเชฟสาวจะจำเธอได้แล้วบอกที่อยู่ที่เธอพึ่งย้ายหนีเจซีมาให้คนในทีมรู้...โดยเฉพาะกับแจ็คกี้
“คุณ!....”
เป็นไปตามคาด เชฟสาวหันไปทางยูแอลพร้อมกับเรียกเธอ ยูแอลสะดุ้งเฮือกแทบจะสำลักน้ำที่พึ่งดื่มเข้าไป เธอหันไปทางเชฟสาวอย่างช้าๆ พร้อมกับรอยยิ้มแห้งๆ
“รู้จักกันหรือครับ?” แจ็คกี้เอ่ยถามอย่างสงสัย
ยูแอลเหลือบตามองไปทางแจ็คกี้ที่ตั้งตาตั้งตาอยากรู้อยากเห็นเสียเต็มประดา ก่อนจะหันไปมองเชฟสาวแล้วส่ายหน้าไปมาเบาๆ เมื่อเห็นอย่างนั้นเชฟสาวก็พอจะเข้าใจว่าเธอไม่ต้องการให้ใครรู้ว่ารู้จักกันถึงจะไม่รู้เหตุผลก็ตามที
“อ๋อ...เปล่าค่ะ แค่จะบอกว่าคุณสวยเหมือนดาราเลย ฉันนึกว่าดาราเสียอีกสงสัยจำผิด แต่คุณสวยมากจริงๆ นะคะ”
“ขะ...ขอบคุณค่ะ ฉันยูแอลค่ะเป็น...นักเต้น”
“ฉันเชฟโซจูค่ะ”
เชฟสาวยิ้มพร้อมกับยื่นมือออกไปเพื่อทำความรู้จัก ยูแอลก็ยิ้มตอบแห้งๆ เอื้อมมือไปจับเธอเช่นกัน ค่อยโล่งอกหน่อยที่เชฟสาวสวยคนนี้เป็นคนฉลาด สงสัยพรุ่งนี้เธอต้องเอาขนมหวานมาให้เพื่อเป็นการขอบคุณเชฟเสียแล้ว
“ทานให้อร่อยนะคะ ยังไงฉันก็ขอตัวก่อน”
เชฟสาวว่าจบก็เดินออกไปและแน่นอนว่ามีคนมองตามหลังเธอไป แค่ยูแอลยังจำชื่อของพวกเขาไม่ได้ทั้งหมดจึงไม่รู้ว่าใครเป็นมองเชฟสาวคนนั้น ข้อเสียอีกข้อหนึ่งของเธอเลยหลังจากที่เกิดเรื่อง ความสนใจสิ่งรอบข้างคนรอบตัวของเธอลดลงไปอย่างมาก บางครั้งการอยู่กับเพื่อนที่สนิทอย่างเกรซและซาซ่ายังรู้สึกว่าปลอดภัยต่อตัวเองมากกว่าเสียอีก อาจจะเป็นเพราะคำขู่ของเจซีส่วนหนึ่งที่เขาเคยบอกว่าไม่ว่าเธออยู่ไหนเขารู้ทุกอย่างเพราะคนของเขาอยู่ทั่วทุกที่
ทุกคนเริ่มพูดคุยและแนะนำตัวกันอย่างเป็นทางการรวมถึงยูแอลเองเช่นกัน ก่อนที่จะพากันนั่งทานเนื้อย่างและดื่มกันอย่างสนุกสนาน จนบรรยายกาศเริ่มเป็นกันเองและต่างคนต่างได้ที่ บางคนคออ่อนก็เมาไปแล้วอย่างเกรซเพื่อนของเธอ การพูดคุยตอนเมาคงจะเป็นการคุยกันแบบเปิดใจที่สุด ละลายพฤติกรรมของทุกคนเพราะน้ำเมา...
“ผมมีเรื่องอยากจะถามคุณยูแอล...” ดีนเริ่มเอ่ยขึ้นก่อน
“ผมก็อยากถาม...” ชาร์วีเอ่ยตาม
“ผมด้วยๆ” วินซ์ยกมือขึ้นด้วยท่าทีเมาๆ แล้วพูดขึ้น
“ผมถามก่อนเลยแล้วกัน คุณยูแอลตอนนี้โสดหรือเปล่าครับ” ซันชายน์เอ่ยเปิดประเด็นคนแรก
“นั่นคือคำถามของกูครับ!” ทุกคนในตอนแรกกล่าวขึ้นพร้อมกัน จะมีก็แค่ไลก้าที่นั่งดื่มพร้อมส่ายหน้าเบาๆ ส่วนจีนส์นั้นเอาแต่มองไปยังในครัวของร้านเนื้อย่าง...
“เพื่อนเดี๊ยนโสดสนิทค่ะหนุ่มๆ” ซาซ่าตอบแทนยูแอลทันที
“หมายความว่า...เลิกกับรุ่นพี่เจซีแล้วสินะครับ” จีเซลเอ่ยขึ้นมาทีหลังทั้งที่ตัวเองนั่งไขว่ห้างเอาแขนเท้าคางจ้องมองไปทางยูแอลด้วยรอยยิ้มอยู่นาน
“อ้าว ไอ้จีเซล...” วินซ์หันไปมองหน้าเพื่อนแบบเมาๆ งงๆ
“งั้นแสดงว่าผมจีบได้น่ะสิ” จีเซลเอ่ยต่อเหมือนเป็นการบอกเพื่อนๆ ของเขาเป็นนัยย์ๆ ว่าเขาชอบเธอ เพราะคนในวงจะไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนเดียวกันเด็ดขาด
“คะ? ...ไม่แน่ใจนะคะ...เพราะยังไม่อยากรับใครเข้ามาในตอนนี้”
ยูแอลเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ เพราะเธอเองก็เริ่มเมาแล้วเช่นเดียวกับคนอื่นๆ แต่คำตอบนั้นกลับทำให้จีเซลยกยิ้มอย่างพอใจ...แสดงว่าเลิกกันแล้วจริงๆ เขาต้องการรู้แค่นั้น ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่บอกว่าไม่อยากรับใครเข้ามาตอนนี้ เพราะตอนนี้เธอยังลืมคนเก่าไม่ได้ ใครจะไปลืมได้ง่ายๆ ล่ะ ในเมื่อเขาเป็นถึงนักร้องชื่อดังขนาดนั้น
“ไม่เป็นไรครับ...ผมไม่รีบ” ว่าจบจีเซลก็เดินไปทางยูแอลและลากเก้าอี้จากโต๊ะใกล้ๆ เข้ามานั่งข้างๆ เธอทันที เขายื่นโทรศัพท์ของตนให้ยูแอลเพื่อเป็นการขอช่องทางการติดต่อ เขารู้แค่ว่ารอบนี้เขาจะต้องไม่พลาด
“นักร้องหนุ่มๆ รุ่นนี้เขาจีบกันแบบนี้เลยหรือคะ?”
“ผมไม่ลุ่มล่ามกับคุณหรอกครับ แค่อยากหาช่องทางการติดต่อเท่านั้น จะเปิดใจไม่เปิดใจอีกเรื่องหนึ่ง”
“โธ่!ไอ้พี่จีเซล!ออกตัวแรงจนพวกกูไม่กล้าจีบแล้ว” ชาร์วีอดที่เอ่ยแซวเพื่อนตัวเองไม่ได้ จีเซลหันไปยักคิ้วให้เพื่อนรุ่นน้องสมาชิกในวงก่อนจะหันไปโฟกัสที่ยูแอลต่อ
“ฉันบอกไว้ก่อนนะคะ เจ้าชู้แบบนี้ไม่ใช่ทางของฉัน” ยูแอลเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง
“ผมแค่ดูเจ้าชู้ครับ แต่จริงๆ ไม่ได้เจ้าชู้เลย”
“แค่พูด ใครๆ ก็พูดได้ค่ะ”
“งั้นลองเปิดใจคุยกันก่อนสิครับ...อย่าพึ่งตัดสินผมเลย” จีเซลพูดพร้อมกับยิ้มแป้น ยูแอลหรี่ตามองเขาอย่างชั่งใจก่อนจะยอมกดเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองลงไป พร้อมกับช่องทางการติดต่ออื่นๆ แม้จีเซลจะเมาแต่ก็พอคุมสติได้อยู่และรู้เรื่อง แต่ดูเหมือนหญิงสาวตรงหน้าจะไม่เป็นอย่างนั้น ถึงเธอจะดูนิ่งๆ แต่เมื่อกดพิมพ์ตัวอักษรในโทรศัพท์กับผิดๆ ถูกๆ นั่นทำให้เขารู้ทันทีว่าเธอเมามากแล้ว
จีเซลหันไปมองเพื่อนๆ ของยูแอลตอนนี้เมาสลบไสลไม่รู้เรื่องรู้ราวไปเสียแล้ว บางคนในทีมเต้นก็นั่งคุยกันต่างๆ นานาหาสาระไม่ได้กับคนในทีมของเขาอย่างวินซ์ ส่วนไลก้าได้แต่มองเขาอย่างเงียบๆ และไม่ได้พูดอะไร การนิ่งแบบนั้นของไลก้าคือการที่เขาเมามากๆ นิสัยเดียวกับอยู่แอลเลยต่างกันแค่ว่า เวลาที่ยูแอลเมาจะเอ่ยเสียงหวานและสายตาจะหยาดเยิ้มเชื้อเชิญเสียหน่อย
“แล้วคุณยูแอลจะกลับยังไงครับเนี่ย? ให้ผมเรียกรถให้ไหม?”
“หืออออ? ไม่ปลอดภัย...งั้น...นายก็ไปส่งฉันสิ” ยูแอลพูดด้วยน้ำเสียงยาวเล็กน้อย สายตาหวานเยิ้มมองเขาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ เหมือนเธอต้องการลองใจเขาชัดๆ ...
- Writer
