Nagsimula na rin akong magsandok ng pagkain at hindi na muna sila pinansin. Gutom na gutom talaga ako ngayon, ang bukod tanging nasa isip ko ay makakain na muna. Habang abala pa ako sa pagkuha nang pagkain ay abala rin ang mga ito sa pag-uusap.
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
“Oo nga naman. Hindi kaya kaya ni Kori ang iwan si Nola na nag-iisa,”rinig kong sabi ni Treyni. Ramdam ko ang tuwa sa boses nito, alam kong nang-aasar na naman siya.ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
ㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤㅤ
“Manahimik ka riyan,”ani ng isang napakapamilyar na boses. Mabilis kong ibinaling ang aking paningin sa pinagmulan ng boses na iyon at nakita si Nola na nakatitig sa akin. Walang pagdadalawang isip na iniwas ko ka-agad ang aking mga mata dahil ayaw kong mak
