Niccolo laughed. “I do speak Tagalog. Matagal na.” Hindi niya maintindihan kung anong mararamdaman. All these time naiintindihan pala nito ang mga sinasabi niyang Tagalog? “Why didn’t you tell me?” “It’s fun listening to you. But that’s not important.” “Anong hindi importante?” Napatitig siya sa mukha ni Niccolo. He’s clearly Caucasian. Wala itong dugong pinoy sa hitsura nito! “Paano ka natutong mag-tagalog?” “It’s a long story. Ang importante ay nakaalis na tayo roon. Ayokong pinagtutulungan nila ang asawa ko.” Agad siyang umiling. “I’m thankful about you helping me. But you know… we can’t be together, Niccolo.” “And what do you think will they say if they heard about us breaking up? Ayokong sabihan ka nila ng masama.” “It’s not your problem anymore. Kaya ko naman ang sarili ko.”

