Arkamı döndüm ve at arabasına bindim hıçkırıklar içinde ağlıyordum. Araba hareket etmeye başladı. Son kez baktım Stanley cehenneminden kurtulmuştum. Daha mutlu olmam gerekirken böyle ağlıyordum... Günler süren yolculukta en iyi yaptığım şey ağlamaktı. Sadece ağlıyordum... Acım dayanılmaz bir hal almıştı. Ailemle bağım tamamen kopmuştu. Gözlerimi açtığımda uyuyakaldığımı fark ettim. Sabah olmuş bile bir süre sonra araba durdu .
"Leydim geldik."
Arabadan indim. Kocaman saraydı Stanley Sarayından bile büyük. Ben burada mı kalacaktım yeni tutsak yerim burasıydı yani? Kolumdan tutup saraya soktular. Sarayın içine girdiğim an anladım burada yapamayacaktım ben. Grandüşesin yanına gittim.
"Leydim Stanley Sarayından gelen kız bu. Norman Stanley'in özel emri kıza kimse dokunmayacak. Onun kadını a
