ตอนที่6

3235 Words

“รุ้งไปห้องน้ำก่อนนะแก ไม่ไหวอ่ะไวน์ทำพิษซะแล้ว” ทอรุ้งปวดเบาจึงบอกเพื่อนก่อนจะลุกไปห้องน้ำที่อยู่ในบ้านชั้นล่างสำหรับแขกโดยไม่รู้ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสายตาของหมีขาวตัวใหญ่ที่จ้องมาตั้งแต่หัวค่ำ ร่างเล็กบอบบางของสาวสวยน่ารักที่เขาเห็นช่วยปัญชรีน้องสาวเพื่อนต้อนรับแขกตั้งแต่ตอนเย็นเดินเข้าไปในบ้านอธิชนม์ลุกตามไป “เดี๋ยวมานะเพื่อน” หนุ่มลูกครึ่งลุกขึ้นเมื่อทอรุ้งลับสายตาไปเขาไม่อยากให้เพื่อนสงสัยก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านทางเดียวกับหญิงสาวและยืนเตร่อยู่หน้าห้องน้ำจนได้ยินเสียงเปิดประตูจึงก้มหน้าแล้วเดินไปหาประตูช้าๆเพื่อรอจังหวะ “ปั้กก.” “อุ้ยย../โอ้ะ..” ร่างสุงใหญ่กระแทกแรงผิดจังหวะไปหน่อยร่างบอบบางจึงเซถลาเกือบล้มแขนแข็งแรงก็ตวัดร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอดก้มหน้าลงจนใบหน้าชิดกันทั้งจมูกและปากที่แนบติดกัน ก่อนคนที่ตั้งใจชนจะผละออก “เป็นอะไรมั้ยครับ” อธิชนม์ถามเสียงนุ่มแอบสูดกลิ่นกายสาวและสัมผัสร่างนุ่มในอ้ออกอดโดยที่เจ้าของไม่รู้ตัวและเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงละสายตาจากผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ตั้งแต่เลิกกับฮันน่าเขาไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนเลย ส่วนมากเขาจะใช้บริการของเอเจนซี่เจ้าประจำจัดหาสาวสวยมาให้ป้องกันความปลอดภัยเขาไม่อยากผูกพันกับใครแต่ดูเหมือนว่าเขาจะเจอเธอช้าไปหญิงสาวมีแฟนแล้วท่าทีของไอ้หนุ่มตี๋คนนั้นบ่งบอกชัดเจนว่าเป็นแฟนกัน “เอ่อ” ทอรุ้งตะลึงเมื่อสบตากับหนุ่มหล่อที่เพื่อนเธอพร่ำเพ้อว่าหล่อดวงตาสีฟ้าเข้มจัดจมูกโด่งริมฝีปากได้รูปอมชมพู ไรเคราครึ้มตามแนวกราม พระเจ้า! เขาหล่อจริงๆจนเธอลืมตัวทั้งที่ยังอยู่ในอ้อมกอดของเขา “ขอโทษนะครับที่ชนคุณ” อธิชนม์ยิ้มให้สาวสวยตรงหน้า “เอ่อ ขะ ขอโทษค่ะ ดิฉันซุ่มซ่ามเองค่ะ” ทอรุ้งบิดตัวออกจากอ้อมกอดอบอุ่นของหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อแบบดิบๆเถื่อนๆ “ไม่เป็นไรครับ แต่คุณแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร” อธิชนม์มองใบหน้าหวานแดงเรื่อด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปก็ไม่น้อยเหมือนกัน เขารู้ได้ยังไงน่ะเหรอ ก็เขาแอบมองเธออยู่นี่นา “มะ ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ” ทอรุ้งพูดตะกุกตะกักขัดเขินประหม่ากับสายตาของเขาที่มองเธอแปลก “เชิญครับ” ชายหนุ่มหลีกทางให้ทอรุ้งเดินออกไปก่อนจะดินยิ้มเข้าไปในห้องน้ำอย่างน้อยเขาก็รู้แล้วว่าร่างเล็กบอบบางนุ่มนิ่มมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ธงทิวขับรถไปส่งเพื่อนแฟนสาวที่อาพาร์ทเม้นท์เพราะเห็นว่าดึกแล้วกลัวจะมีอันตรายยังไงก็เป็นรุ่นน้องที่สนิทกัน “น้องนีครับ ถึงแล้วครับ” มาลินีแกล้งเมานอนหลับจนธงทิวปลุกเบาๆ “ถึงแล้วเหรอคะ นีขอบคุณพี่ทิวมากนะคะ” สาวสวยไหว้ขอบคุณแฟนเพื่อนก่อนจะลงจากรถแล้วแกล้งเดินเซทำให้ธงทิวต้องลงจากรถเพื่อไปส่งให้ถึงห้อง “พี่ไปส่งที่ห้องครับ” ธงทิวก็ดื่มไปพอสมควรกรึ่มได้ที่เหมือนกันเขาจึงประคองมาลินีที่เอนตัวพิงเขาเอานมเด้งดึงของเธอมาถูไถตัวเขาจนร้อนวูบวาบ “ขอบคุณพี่ทิวมากนะคะ นีไม่ไหวจริงๆค่ะตอนแรกไม่เมามากนะคะทำไมตอนนี้หัวมันหมุนก็ไม่รู้ค่ะ” มายาหญิงแกล้งเข่าอ่อนทำให้ธงทิวต้องอุ้มมาลินีขึ้นไปส่งที่ห้องของเธอที่บอกเขาว่าอยู่ชั้นสามกว่าเธอจะหากุญแจเปิดห้องแล้วเขาก็อุ้มสาวสวยไปวางบนเตียงแต่มาลินีกลับดีงเขาลงไปกอด “น้องนี ปล่อยพี่ครับ” “พี่ทิวขา อยู่กับนีก่อนนะคะ นีเหงาค่ะ” มาลินีไม่พูดเปล่าเธอกอดเขาแน่นลูบไล้แผ่นหลังผงกหน้าขึ้นจนปากชนกันแต่ธงทิวยังมองนิ่งทั้งที่ใจกำลังขัดแย้งกันอย่างรุนแรง “ไม่เอาน่านี พี่เป็นแฟนน้องรุ้งนะ แล้วนีก็เป็นเพื่อนน้องรุ้งด้วย” เขายังคิดได้อยู่ทั้งที่อีกใจบอกว่าผู้หญิงให้ท่าแล้วก็เอาไปสิจะปล่อยไปให้โง่เหรอ “นีรู้ค่ะ แต่นีขอเวลาพี่ทิวแค่คืนนี้นะคะ แล้วนีจะลืมเรื่องคืนนี้นะคะ.” มาลินีพูดจบก็รั้งใบหน้าของทิวลงมาแล้วทั้งสองก็ถูกตัณหาครอบงำตะโบมจูบกันอย่างดุเดือดสองมือก็ดึงทึ้งเสื้อผ้ากันออกจากร่างจนเปลือยเปล่ากอดรัดฟัดเหวี่ยงกันรุกเร้ากันจนร้อนฉ่าไปทั้งห้อง “อ้ะอ้า พี่ทิวขา” มาลินีครางกระเส่าก่อนจะดันร่างของธงทิวลงนอนหงายเธอก็ปีนนั่งคร่อมร่างของเขาเป็นฝ่ายรุกชายหนุ่ม วางมือลูบหน้าท้องขึ้นไปวนปลายนิ้วรอบอกแล้วก้มดูดหัวนมสีน้ำตาลเข้มอีกข้างก็บีบเบาๆบดสะโพกลงถูไถท่อนเนื้อแกร่งจนฉ่ำแฉะด้วยน้ำรักที่ไหลออกมาด้วยความกำหนัด “อื้ม นี นี .” ธงทิวจับสะโพกของเธอกดลงบดเบียดท่อนเนื้อที่เข้าแอ่นดุนดันเสียดสีกันอย่าดุดันต่างฝ่ายก็มากด้วยประสบการเขาไม่คิดว่ามาลินีจะร้อนสวาทมากขนาดนี้ ทั้งสองแลกลิ้นกันอย่างเมามันส์ทั้งรสสวาทและแอลกอฮอล์ที่ทำให้ธงทิวขาดสติหลงมัวเมารสสวาทที่มาลินีปลุกปั่น ร่างอวบของเธอถอยต่ำลงไปถึงระหว่างขาของเขา “แพร่บบ แพร่บ แพร่บ..” “อื้มม พี่ทิวขาแข็งเร็วจัง” เธอจับท่อนเนื้อแข็งแล้วปาดเลียวนไปมาซ้ายขวารอบท่อนเนื้ออันใหญ่ก็ยิ่งกระสันอยากครอบครองเป็นเจ้าของมันเพราะเธอแอบมองเขามานาน ความช่ำชื้นซึมออกมาเธอก็อ้าปากอมปลายยอดดูดดื่มด้วยความอร่อยสลับกับมือก็บีบนวดเฟ้นรูดเคล้นคลึงลงสุดโคนแล้วรูดขึ้นจนมันห่อปลายยอดแดงเถือกสลับกับอมดูดอย่างแรง “อ้า ดีครับนีพี่ชอบ อ้ะ อู้วว์ นีเก่งจริงๆ อ่าส์.” ธงทิวครางออกมาด้วยความพอใจเมื่อเธอใช้ปากกับท่อนเนื้อของเขาที่นานๆครั้งเขาจะเจอหญิงสาวใจกล้ายกซดสักครั้งแต่มาลินีเขาไม่ต้องบอกเธอจัดการมันจนใกล้จะแตกจึงดันสะโพกลอยสวนขึ้นพร้อมกับปากและมือของเธอที่ช่วยกันเร่งเร้าอารมณ์ของเขาอย่างหนักหน่วงแล้วเขาระบายน้ำรักออกมาใส่ปากเธอ “อู้วววว์ นี นี อ่าส์.” ธงทิวร้องออกมาเมื่อเธอจัดการจนเขาน้ำแตกกระจาย “ด๊วบๆ ด๊วบ แพร่บ แพร่บบ..” เธอทั้งดูดทั้งเลียเก็บกวาดน้ำรักที่เขาระบายออกมาจนเกลี้ยงก่อนจะขยับขึ้นนั่งคร่อมชิดท่อนเนื้อที่ถูกเธอรีดพิษไปแล้วแต่มันยังแข็งสู้มือเธอ “พี่ทิวขา นีจะเอามันแล้วนะคะ อ่า อ้า” เธอยกสะโพกลอยขึ้นธงทิวก็จับท่อนเนื้อจ่อโพรงสาวกดสะโพกลงใส่ทันทีอย่างไม่สนใจจะป้องกันด้วยเธอตั้งใจส่วนธงทิวก็ลืมสนิทเพราะมาลินีปรนเปรอเขาอย่างที่ไม่มีใครทำให้ “โอ้ อู้ววว์ นี ทำไมเก่งอย่างนี้ อ่า พี่ชอบที่สุด อ่าส์” “แจ้ะ แจ้ะ แจ้ะ.” “อ้ะ อู้ยยย ของพี่ทิวก็ใหญ่จัง อ่า นีเสียวรูไปหมดแล้วค่ะ อ้า อ้ะ โอ้วว์.” มาลินีโยกสะโพกกระหน่ำเข้าใส่ท่อนเนื้อแข็งโป้กของธงทิวเร็วขึ้นสอดใส่ส่ายโยกสะโพกรัวใส่เต็มที่ไม่ยั้งแรงด้วยความกระสัน “แจ้ะ แจ้ะ แจ้ะ.” ธงทิวก็กระดกสะโพกขึ้นใส่รุกรับจังหวะกันอย่างเมามันส์สองร่างต่างโยกสะโพกเข้าห่ำหั่นกระหน่ำใส่กันราวกับศัตรูที่โกรธแค้นกันมานานใบหน้าบิดเบี้ยวเสียวเสียดไปทั่วทั้งร่างก่อนจะเร่งจังหวะรัวใส่กันอย่างหนักหน่วงติดกันถี่ๆ "ปั้บ ปั้บบ ปั้บ." “อ้ะ อ้ายยย์..” “อุ๊ อ้าวววส์...” สองเสียงตะเบ็งใส่กันอย่างไม่กลัวว่าจะมีใครได้ยินเมื่อน้ำแตกไปด้วยกันอย่างมีความสุขจนธงทิวลืมเลือนแฟนสาวเพราะรสสวาทที่มาลินีปรนเปรอ มาลินีฟุบลงบนอกของธงทิวเหยียดกายแนบไปตามลำตัวแข็งแรงของเขาที่ตอนนี้หึกเหิมด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์และรสสวาทอันช่ำชองของมาลินีและลืมป้องกันตัวแล้วเขาก็เป็นฝ่ายรุกกลับ จับขาของเธอมาแนบสะโพกดันร่างอวบขึ้นนั่งทั้งที่ท่อนเนื้อลำยาวยังซุกอยู่ในโพรงสวาทและลุกขึ้นดันร่างมาลินีหงายหลังลงไปแล้วปรนเปรอรสสวาทให้เธออย่างจุใจ เปลี่ยนกันเป็นผู้นำทั้งในห้องน้ำและมาต่อกันที่เตียงจนเกือบสว่างถึงได้หยุดพักจนกลิ่นคาวกามฟุ้งกระจายคละคลุ้งไปทั่วห้องเล็กๆของมาลินี “ป้าร้อยขารุ้งจะไปทำงานที่ราชบุรีสามวันนะคะ” ทอรุ้งนั่งกินอาหารเย็นกับป้าเพราะวันนี้ลุงไปงานแต่งงานลูกของเพื่อนที่ทำงานมาด้วยกันจึงเหลือเธอกับป้ากินข้าวกันสองคน “เมื่อไหร่ลูกแล้วไปยังไง” ป้าร้อยถามหลานสาวเพราะนานๆทอรุ้งถึงจะไปทำงานต่างจังหวัด “ไปมะรืนนี้ค่ะ พอดีเจ้านายให้ไปดูไวน์ที่ไร่ของเพื่อนท่านค่ะแล้วไปกับยัยปัทค่ะ” ทอรุ้งบอกป้าให้หายห่วงเพราะไปกับปัญชรี “ไปอำเภออะไรลูกใกล้บ้านพี่ปานมั้ย” ป้าร้อยถามหลานสาวเพราะลูกสาวก็อยู่ราชบุรีลูกเขยเป็นตำรวจแล้วย้ายไปอยู่ที่อำเภอสวนผึ้ง “สวนผึ้งค่ะ รุ้งอาจจะแวะไปเยี่ยมเจ้าตัวเล็กสักหน่อยไม่ได้เจอกันนานแล้ว” ทอรุ้งคิดถึงหลานสาวหลานชายที่กำลังอยู่ในวัยเรียนต้องรอปิดเทอมถึงจะมาหาตายาย “ดีลูก ไม่รู้ว่ายัยปานจะให้ลูกเรียนอะไรหนักหนาเสาร์อาทิตย์ก็ไม่มีวันหยุด” ป้าร้อยบ่นลูกสาวที่ให้หลานเรียนพิเศษจนไม่มีวันหยุด ปานประดับก็ไม่ได้อยู่เฉยๆเธอทำขนมเบเกอรี่ไปขายและส่งให้ร้านกาแฟหน้าโรงพักที่สามีทำงานและดูแลลูกควบคู่กันไป “น้องหน่อยน้องนายกำลังอยู่ในวัยเรียนรู้นะคะป้าร้อย ต้องสอนตอนนี้อีกอย่างการวาดรูปก็ทำให้เด็กมีสมาธิค่ะ” “เฮ้อ ป้าคิดถึงหลานน่ะก็พูดไปเรื่อยเปื่อยเรียนเยอะๆมันก็ดีหากป้ามีเงินมากว่านี้พวกแกก็ได้เรียนกันสูงๆ ว่าแต่เราล่ะเมื่อไหร่จะมีครอบครัวสักทีล่ะ” ป้าร้อยห่วงหลานสาวที่ยังไม่ยอมแต่งงาน “รุ้งไม่รีบอยากทำงานก่อนค่ะป้า อยู่เป็นเพื่อนลุงกับป้าดีกว่าค่ะ” ทอรุ้งรู้ดีว่าป้ากับลุงส่งเสียลูกทั้งสองและเธออีกคนที่เป็นแค่หลานแต่ทั้งสองก็ส่งเสียจนเธอเรียนจบปริญญาตรีเธอคิดว่าจะตอบแทนลุงกับป้าให้ถึงที่สุด “รุ้งเอ้ย ป้าไม่รู้ว่าจะอยู่กับแกได้ถึงเมื่อไหร่นะลูก ป้าอยากเห็นรุ้งเป็นฝั่งเป็นฝาเหมือนพี่ๆเขาจะได้นอนตายตาหลับนะลูก” ป้าร้อยบอกหลานสาวแกสงสารหลานสาวที่กำพร้าทั้งพ่อและแม่ “ป้าร้อยขา อย่าพูดอย่างนี้สิคะ ป้ากับลุงยังแข็งแรงและอยู่กับลูกๆหลานๆไปเป็นร้อยปีเลยค่ะ” ทอรุ้งกอดป้าของเธอด้วยความรักหากไม่มีลุงกับป้าก็คงไม่มีทอรุ้งในวันนี้แล้วเธอก็ไม่เคยคิดอยากถามหาญาติทางพ่อที่ไม่เคยรู้จัก “ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอนหรอกรุ้งเอ้ย” สองป้าหลานกอดกันทั้งรักและผูกพันก่อนจะแยกกันไปนอน ทอรุ้งนั่งบนเตียงขนาดห้าฟุตที่เมื่อก่อนเธอนอนกับพี่สาวพอพี่สาวแต่งงานไปเธอก็ครองห้องนอนคนเดียวก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาโทรหาแฟนหนุ่มเพื่อบอกเขาว่าเธอจะไปทำงานที่ราชบุรี “ตู้ดๆ ตู้ด..” เสียงโทรศัพท์ดังติดต่อกันจนสายตัดทอรุ้งก็โทรอีกครั้งและมันก็เหมือนเดิมหญิงสาวจึงวางสายแล้วเข้านอนเพราะพรุ่งนี้ต้องไปทำงาน หลังจากวันเกิดของพ่อปัญชรีผ่านมาเกือบสามเดือนแล้วที่มาลินีและธงทิวนัดพบกันเป็นประจำฝ่ายหญิงมักจะโทรไปหาแฟนเพื่อนใช้น้ำตาเพื่อให้ธงทิวมาหาที่อาพาร์ทเม้นท์แล้วก็เลยเถิดกันทุกครั้งจนเกิดเรื่องใหญ่ “พี่ทิวนีท้องค่ะ” หลังจากรู้ว่าตัวเองท้องมาลินีก็โทรหาธงทิวนัดชายหนุ่มมาพบหลังจากเสร็จกิจแล้วเธอก็บอกเขา “อะไรนะ นีว่ายังไงนะ” ธงทิวผุดลุกขึ้นสติสัมปชัญญะกลับมาเข้าร่างร้องถามมาลินีอย่างตกใจแค่เขาแอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเพื่อนแฟนก็ว่าแย่แล้วตอนนี้มาลินีบอกว่าท้องทำเอาธงทิวไปไม่เป็น “นีท้องค่ะ ประจำเดือนไม่มาสองเดือนแล้วค่ะ นีขอโทษนะคะ” มาลินีพูดหน้าเศร้าเพราะเธอตั้งใจปล่อยให้ท้อง “เราจะทำยังไงกันดีล่ะนี” ธงทิวถามมาลินีเพราะเขาก็ตันหนทางเหมือนกัน เขากับทอรุ้งก็รักกันมานานและหญิงสาวก็ไว้ใจเขามากแล้วเขาก็รักเธอมากเหลือเกินเพราะแอลกอฮอล์เป็นเหตุที่ทำให้เขาทำผิดต่อแฟนสาว “นีไม่รู้ พี่ทิวคงไม่บอกใหนีเอาลูกออกนะคะ” มาลินีเริ่มฟูมฟายเพราะกลัวว่าธงทิวจะปฎิเสธไม่รับผิดชอบ “พี่ไม่ได้เลวถึงขนาดให้นีเอาลูกออกหรอก พี่มีความเป็นนพอที่จะรับผิดชอบลูก.” “แล้วนีละคะ” “พี่ขอคิดก่อนนะนี พี่ไม่คิดว่าเราจะมาถึงจุดนี้ ไม่น่าเลย โธ่เว้ย” ธงทิวลูกขึ้นแล้วสบถเสียงดังก่อนจะหยิบเสื้อผ้ามาใส่ “พี่ทิวจะไปไหนคะ.”มาลินีหอบผ้าห่มลุกขึ้นนั่งรอคำตอบของธงทิว “นีพักผ่อนเถอะอย่าคิดมากพี่จะแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นเอง ไม่ต้องกลัวพี่เป็นลูกผู้ชายพอ” ธงทิวพูดจบก็ออกไปจากห้องของมาลินีที่เขาเดินเข้าออกมาเกือบสามเดือนด้วยความรู้สึกผิดก่อนจะกลับคอนโด ธงทิวเป็นคนอยุธยาที่บ้านทำธุรกิจรีสอร์ทเล็กๆแต่ชายหนุ่มเลือกทำงานตามสาขาที่เรียนมาในกรุงเทพจนซื้อคอนโดด้วยน้ำพักน้ำแรงเพื่อเป็นเรือนหอของเขากับทอรุ้งแต่ตอนนี้เขาจะทำยังไงดี หนุ่มตี๋นั่งมองโทศัพท์ที่ส่งเสียงดังในมือเขาปล่อยมันดับไปและมันก็ดังขึ้นอีกครั้งก็ดับไปอีกธงทิวไม่กล้ารับสายของแฟนสาวด้วยความรู้สึกผิดเต็มอก “น้องรุ้งพี่ขอโทษ พี่ขอโทษ” ธงทิวยกมือปิดหน้าเขาทำร้ายทอรุ้งได้ยังไง หญิงสาวแสนดีกิริยามารยาทเรียบร้อยถึงแม้จะแสบๆนิดห้าวหน่อยๆก็เป็นเสน่ห์ของเธอพ่อแม่และญาติๆของเขาชอบมอรุ้งกันทุกคนเธอเป็นคนสดใสร่าเริงแก่นซนเหมือนเด็กแต่ความคิดความอ่านเป็นผู้ใหญ่ทำอะไรมีเหตผลแล้วเขาก็รักทุกอย่างที่เป็นทอรุ้ง จะโทษมาลินีคนเดียวก็ไม่ได้หากเขาใจแข็งกว่านี้ก็คงไม่มีเรื่องนี้เกิดขึ้น จนเช้าธงทิวก็โทรกลับไปหาแฟนสาว “น้องรุ้งครับเมื่อคืนพี่ขอโทษนะครับที่ไม่ได้รับสายพอดีติดงานครับ” ธงทิวจำต้องเอาเรื่งงานมาอ้าง “ไม่เป็นไรค่ะพี่ทิว อย่าทำงานหนักจนลือกินข้าวนะคะเดี๋ยวโรคกระเพาะจะถามหานะคะ” ทอรุ้งพูดด้วยความเป็นห่วงแฟนหนุ่ม “รับทราบครับคุณแฟนที่รัก” “พี่ทิวคะ วันพรุ่งนี้รุ้งจะไปทำงานที่ราชบุรีถ้าโทรหารุ้งไม่ติดก็ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ รุ้งไปกับยัยปัทค่ะ” ทอรุ้งบอกแฟนหนุ่มที่ถอนหายใจเพราะเขายังไม่พร้อมจะบอกทอรุ้งเรื่องของเขากับมาลินี “น้องรุ้งดูแลตัวเองด้วยนะครับ” “ค่ะพี่ทิวงั้นแค่นี้นะคะ รุ้งจะทำงานต่อ พี่ทิวก็ไปทำงานได้แล้วค่ะ” ทอรุ้งคุยกับแฟนหนุ่มเสร็จก็วางสายแล้วกลับมาทำงานต่อ “น้องรุ้งคะ คุณปัณให้เข้าไปพบค่ะ” คุณฟองจันทร์ สาวใหญ่วัยสี่สิบแต่ยังสวยเพราะเธอเป็นเลขาจึงต้องดูดีตลอดเวลาเพราะต้องคอยรับแขกให้เจ้านาย “ขอบคุณค่ะพี่ฟองเดี๋ยวรุ้งมานะคะ” หญิงสาวขอบฟองจันทร์ก่อนจะเดินในห้องของเจ้านายเพราะเธอเป็นผู้ช่วยเลขา “เจ้านายมีอะไรจะใช้รุ้งหรือเปล่าคะ” ทอรุ้งถามเจ้านายที่มองเธออย่างขำๆ “บอกไม่รู้จักฟังเลยไอ้เด็กนี่ มานั่งก่อน.” ปัญญาบอกผู้ช่วยเลขาหรือเพื่อนรักของน้องสาวที่สนิทกันเขาบอกให้ทอรุ้งเรียกพี่เหมือนปกติแต่เธอบอกว่าไม่อยากทำตัวสนิทกับเขาเพราะกลัวถูกพนักงานในบริษัทเพ่งเล็งเรื่องเส้นสายจึงเรียกพี่ปัณว่าเจ้านาย “นี่แฟ้มประวัติไวน์ที่เราต้องไปเลือกดูว่าจะใช้ไวน์แบบไหนมาบริการแขกที่งานเลี้ยง” เดือนหน้าบริษัทจะมีงานเลี้ยงขอบคุณลูกค้าและเปิดตัวคลอเล็กชั่นใหม่ของนาฬกาแบรนด์ดังที่มหาเศรษฐีดาราไฮโซลูกท่านหลานเธอจะมาแข่งขันอวดกันรวยเพราะบริษัทของปัญญาเป็นเจ้าเดียวในเมืองไทยที่ได้ลิขสิทธ์ขายนาฬิกาแรนด์ดังมากมายหลายยี่ห้อนับไม่ถ้วนตั้งแต่ราคาหลังหมื่นขึ้นไปถึงหลักล้าน “แต่ว่ารุ้งเลือกไม่เป็นนะคะ” “เพื่อนพี่เขาจะช่วยแนะนำให้ ก็ลองชิมก่อนก็ได้นี่นา เอาน่ายังไงยัยปัทก็ไปด้วยถือว่าพี่ให้ไปเที่ยวด้วยละกัน แต่เสร็จงานแล้วค่อยเที่ยวนะ” สุดท้ายปัญญาก็พูดเป็นการเป็นงานเพาะรู้ว่าทองรุ้งทำได้แต่หญิงสาวชอบถ่อมตัว “ได้ค่ะเจ้านาย แต่ถ้ารุ้งเลือกผิดก็อย่ามาว่านะคะ” ทอรุ้งหยิบแฟ้มขึ้นมาถือแล้วลุกออกไปจากห้องทำงานของเจ้านาย “งานนี้รุ้งจะรอดมั้ยคะพี่ฟอง” หญิงสาวทำหน้าละห้อยจนฟองจันทร์ขำ “น้องรุ้งทำได้อยู่แล้วน่า ทำไมเจ้านายไม่ให้พี่ไปนะ เสียดายจัง” ฟองจันทร์พูดล้อเล่นผู้ช่วยสาวคนเก่งทอรุ้งเป็นเด็กขยันตั้งใจทำงานเรียนรู้ได้เร็วช่วยงานของเธอให้ง่ายขึ้นเร็วขึ้น “รุ้งก็หวังว่าอย่างนั้นค่ะ” ทอรุ้งพูดจบก็ทำงานต่อจนเย็นก็กลับบ้านด้วยรถเมล์แล้วไปต่อสองแถวเข้าบ้านและเก็บของเตรียตัวไปราชบุรีแต่เช้าปัญชรีจะแวะมารับเธอที่บ้านยังไงก็ผ่านแถวบ้านเธออยู่แล้ว

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more