Luna
Ilang araw ang nakalipas, wala na rin akong narinig pa mula kay Tristan. Sa kabilang banda sumama ang loob ko dahil siguro nga nagbago na siya. Wala na nga siguro akong halaga sa kanya. Hindi na siya katulad ng dati. Ngunit siya pa rin ang nilalaman ng puso ko. Siya pa rin ang nandito. Napahinga ako ng malalim habang nakatanaw sa dalampasigan.
“Luna” sigaw ni nanay. Nilingon ko ito. Papalubog na rin ang araw. Tumayo na rin ako at bumalik sa bahay.
“Nay” tawag ko kay Nanay.
“Nandito si Kap anak” sabi nito. Si Christian. Oo nga pala, hindi pa kami nakapagusap nito matapos akong tangayin ni Tristan at tangayin pati ang pagka birhen ko pati na rin ang puso ko.
“Christian, napadaan ka” sabi ko kay Chrsitian. Nakaupo na ito sa sala.
“Luna, mangangamusta lang sana” sagot naman nito. Me
