July 2014
Ilang buwan na kaming puro sulat, messaging, text, tawag at emails lang ang tanging paraan para makapag-usap. Gustung-gusto ko na siyang makita at mayakap pero siyempre, kailangan naming magtiis. May klase siya, may gigs ako.
Kung wala naman siyang klase, nagluluto siya para sa isang restaurant sa Venice dahil iyon daw ang OJT niya duon. Madalas, nakakaligtaan na naming kamustahin ang isa't isa araw-araw. Dahil na rin sa pangangailangan naming dalawa ng tulog.
Mas lumala pa iyon nang kahit sa mga araw ng rest day niya hindi na siya nagpaparamdam. Kahit kayla Tita Miranda, hindi na siya nakakatawag.
Isang araw, nagising na lang ako na may takot na baka wala na pala akong hinihnitay. Dala ko iyon hanggang sa oras ng practice. "Ano 'yang nakasulat sa mukha mo?" tanong ni Gil. Ka
