BALISA si Chesca habang naglalakad palabas ng hallway. Dahan-dahan niyang binabagtas ang kahabaan nito sa huling pagkakataon.
Parang gusto niyang bumili ng time machine para lamang balikan ang panahong hindi na sana niya binigyan pa nang pangalawang pagkakataon si George.
"Chesca, I am really sorry..." Paulit-ulit niyang naririnig ang paghingi ng tawad ni Tristan na nasa likuran niya. Kasama nito ang mga katrabaho niyang malungkot din na naglalakad kasabay siya.
Hindi siya umimik. Gusto niyang sampalin ang sarili. Baka sakaling magising siya sa bangungot na ito.
Huminto silang lahat nang makalabas ng building.
"Chesca..." Biglang niyakap ni Tristan si Chesca at humagulgol ito nang iyak.
Sinisisi niya ang sarili sa nangyari kanina. Kung sana'y hindi niya na pinatagal ang panggugu
