Marahan akong isinakay ni MJ sa front passenger’s seat ng kanyang kotse bago siya umikot at naupo sa driver’s seat.
Oo’t talagang binuhat niya ‘ko hanggang makarating sa basement ng RSE building kung saan siya nag-park. Pinipilit ko siyang ibaba ako pero ayaw niya ‘kong hayaang maglakad.
Nanatili na lang tuloy tikom ang bibig ko hanggang sa makarating kami rito. Paano’y pinagtitinginan kami ng mga taong nakakasalubong namin. Kaya nga nanatili akong nakayakap kay MJ, iniyukyok ko ang mukha ko malapit sa kanyang leeg, at nagkunwaring tulog.
Ngayong kami na lang ang magkasama, pagsakay niya’y ‘di na ‘ko nakatiis at sa wakas ay nakapagsalita rin.
“Hindi mo ba natanggap ang text ko?” Natatandaan ko kasing nag-text ako sa kanya na ‘di na niya ako kailangan pang sunduin. Kaya ‘di ko rin t
