Maipaglalaban Kaya?

Kabanata 2

????? ??????'? ????? ?? ????

Taimtim kong tinitigan ang babaeng nakahiga sa aking kama. Payapa at mahimbing siyang natutulog.Hindi ko na ginising si Elisha nang makatulog siya sa kotse. Ako na rin mismo ang nagpunas sa kanya ng bimpo na may maligamgam na tubig nang sa ganoon ay maibsan ang init ng kanyang katawan. Pinabihisan ko rin siya ni Nanay Flora, kasambahay namin na para ko na ring ina.

Hindi ko pa rin inaalis ang tingin sa kanya.

I cannot deny the fact that she has the beauty and a height. Furthermore, she has a very fair complexion. If you did not know her, then you would not be able to figure out if she is just a commoner due to her physical appearance. Overall, she is very innocent.

Napalunok ako ng bumaba ang aking mga tingin sa kanyang mga labi. Damn!This girl!

Why do you have that kissable lips?

Iniwas ko na lang ang aking tingin at ibinaling sa ibang lugar.

Actually, I know Elisha for a very long time, but I have just remained silent and secretly stared at her from a distance. Well, I have my connections and the fact that I am the son of the owner of the Smith Academy.

Si Elisha iyong tipong tanging pag-aaral lang ang iniisip and guess what,I secretly admire her. She's really pure and natural.I thought that she didn't know me, but when she called and mentioned my name,I couldn't help hel, but smile--secretly.

"Hmmmm"

Napatayo ako nang marinig ang boses ni Elisha. Hinawakan ko rin ang kanyang noo.

"f**k!"

Dali-dali akong lumabas sa silid at kaagad na tinawag si Nanay Flora para bantayan muna si Elisha. Dammit! I forgot that she didn't take any medicine kaya siguro tumataas lalo ang kanyang lagnat.

Kaagad kong pinaharurot ang kotse para bumili ng gamot sa drug store.

"Oh ijo,nandito ka na pala! Bumili ka ba ng gamot?"salubong sa akin ni Nanay pagkarating ko. Nagulat ko pa yata siya.

I nodded at her as sign of response.

"Take a rest Nay Flora. Ako na po ang bahala rito"

Kinuha ko kay Nanay ang bimpo na hawak-hawak niya at saka ipinagpatuloy ang kanyang ginagawa. Frankly,I am not good with this but I need to.

"Ijo,siya na ba?"Napatigil ako sa aking ginagawa nang marinig ang tanong ni Nanay. I thought, she already left.

I remained quiet and continue what I am doing.

"Sabi nga nila, Silence means yes. Oh siya, mauna na ako, alagaan mo siya ijo huh? Bagay pa naman kayo"rinig kong sabi ni Nanay bago isara ang pintuan.

Napailing na lang ako sa aking iniisip.Hindi naman malayong hindi ko magustuhan si Elisha.

Afterall,she has the quality of a girl that I've been looking for. Maybe it's a destiny whom made us two met and I'm thankful with that.

??????'? ????? ?? ????

Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko ngayon.Kitang-kita ko ang liwanag at si inay na papalapit ang hakbang dito. Teka!Ano bang nangyari?Saan ako?Saan pupunta si inay?

"Nanay?"tawag ko kay inay pero wala akong nakuhang sagot mula sa kanya. Nginitian niya lang ako na para bang wala ng bukas at siya'y wumagayway na para bang siya na ay nagpapaalam.

Hindi ko na mapigilan ang aking mga luha.Tuluyan na itong pumatak.Jusko po!Huwag niyo po kaming iwan inay!! Hindi pa patay ang inay!

"Nay...nanay huwag niyo po akong iwan"

Napaupo na ako sa lupa.Napahagulgol ako nang makitang tuluyan ng sumama si Inay sa liwanag.

Hindi!!!!!

"Elisha"

May naririnig akong boses na tumatawag sa akin pero sino ito?

Tiningnan ko kung sino pero wala akong makita.Malabo na rin ang aking paningin.Wala na si inay... Patuloy pa ring umaagos ang aking mga luha sa lupa.

"Elisha!!Elisha..."ulit pa nito. Ramdam ko rin na may yumuyogyog sa akin.

Unti-unti kong binuksan ang aking dalawang mata at iba ang bumungad sa akin. Nag-alala niyang mukha ang sumalubong sa akin.

Iginala ko ang aking paningin. Hindi ito ang bahay namin dahil sementado ito. At isa pa hindi naman kulay asul ang kwarto ko.

Ehh..Saan na naman ba ako?

"Hey!Are you okay?You have a nightmare,am I right?"nag-aalalang tanong niya.

Tama siya. Isang bangungot at masaklap na panaginip iyon. Akala ko iniwan na kami ni Nanay pero hindi at hinding-hindi mangyayari iyon. Mabuti't ang lahat ay panaginip lang. Isang napakasamang panaginip.

"Drink this"May inabot siya sa aking tubig na may kasamang gamot na kaagad ko namang ininom.

Naguguluhan pa rin ako. Nakatitig lang ako sa kanya--kay Rance. Bakit ko siya kasama?At bakit ako nandito?

"Please stop staring, Elisha"

Napaiwas ako ng tingin nang marinig ko ulit ang boses niya. Nakakahiya ka Elisha!!

Hindi ako makapagsalita. Nahihiya ako kay Rance dahil hindi ko alam kung paano makapagpasalamat sa kanya.Alam kong siya ang umasikaso sa akin dahil hawak-hawak niya pa ang bimpo.

Napayuko na lang ako. Pero nagulat ako sa aking nakita.

"Ahmmm Rance?.." Hindi ko alam kung paano itatanong o sasabihin sa kanya. Nakatitig lamang ako sa aking kasuotan.

Hindi ito ang damit ko!

"Si Nanay Flora"

Nang dahil sa sinabi niya ay inangat ko ang aking ulo. Nagtataka ako.

"Huh?"naguguluhan kong tanong.Hindi ko maintindihan kung anong sinasabi niya.

"I mean..si Nanay Flora ang nagbihis sa iyo. Don't worry I haven't done anything wrong to you "

Napabuntong hininga ako matapos marinig ang sagot niya. Salamat naman.

Gumaan-gaan na rin ang pakiramdam ko. Hinawakan ko ang aking noo. Mabuti't hindi na ito gaanong mainit. At isa pa,kailangan ko ng umuwi dahil baka nag-aalala na sa akin si Nanay.

Kaya ko naman sigurong umuwi ng walang inaabala total nakainom na naman ako ng gamot. Dahan-dahan kong inalis ang kumot. Ramdam kong sinusundan niya ng tingin ang mga kilos ko pero bago pa ako makatayo ay nahuli na niya ang aking kamay at hinawakan ito ng mahigpit.

Bakit parang nakukuryente ako? Ang lakas din ng t***k ng puso ko.

Hindi ko maintindihan.

"Stay still!" maotoridad niyang sabi.

"Eh..."tanging salita na siyang lumabas sa aking bibig. Hindi pa rin niya binibitawan ang pagkakahawak sa aking kamay.

Tinitigan ko ang aking kamay niyang nakahawak kaya binitiwan niya agad ito.

"Ahmmm, Rance medyo maayos na naman iyong pakiramdam ko...kailangan ko na kasing umuwi baka mag-alala sa akin sina Nanay. At huwag kang mag-alala,isasauli ko itong damit na isinuot ko, isasabay ko na lang sa mga ipinahiram mo. Maraming salamat pala sa pagtulong sa akin"mahabang litantya ko.

Akmang aalis na ako nang pigilan na naman ako ni Rance.

"I said stay still.Please don't make any movements baka mas lalong tumaas iyang lagnat mo.And don't worry,I'll assure you...hindi mag-aalala ang nanay mo"rinig kong sabi niya.

Wala na akong magawa nang pinahiga niya ako pabalik sa kama at nilagyan ng kumot.Nilagyan niya rin ng bimpo ang noo ko.

Sa paraan ng pagkakasabi niya ay naniniwala akong ligtas ako rito at mas lalong hindi na mag-aalala sina Nanay.Alam kong balang araw,masusuklian ko rin ang kabaitan ng taong ito.Hindi ko akalain na ang isang Rance Knight Smith ay may mabuting puso na handang tumulong sa kapwa.

"Rance..."

Nahihiya na talaga ako. Gusto ko lang namang itanong kung saan siya matutulog .Pwede namang sa sahig na lang ako.

"What?"

"Ahh...ehhh..ano kasi.."

Bakit ba kasi ako nauutal?

Naramdaman kong tumayo siya sa kinauupuan niya at saka nilapitan ako.

"I said what.Do you want anything?"Napataas ang sulok ng kilay niya kaya hindi ko mapigilan ang mapatawa.

"Why are you laughing?"

"Wala"Napailing ako."Gusto ko lang itanong na saan ka matutulog kung nandito ako sa kama mo?Pwede namang sa sahig na lang ako basta't may sapin o banig lang...okay na iyon.Sanay naman akong humiga kahit saan kumpara sa iyo"seryosong saad ko.

Wala naman akong sinabing kahit ano ah pero bakit siya nakangiti?

"No,diyan ka lang.I'm okay with the couch.I'm not a prince nor a king,after all"sagot niya at saka bumalik kung saan siya umupo.

Tiningnan ko lang siya.

"Oh wait,just come with me tomorrow.Sabay na tayo papuntang school"

"Ano Rance,hindi na kailangan....nakakahiya na sa iyo.At isa pa malayo layo rin ang classroom namin"sagot ko.

"I think, you forgot something"

Nagtaka naman ako sa sinabi niya.Ano naman ang nakalimutan ko?Wala naman ah?

Tiningnan ko si Rance na nagbabasa na ng libro."Ano naman iyong nakalimutan ko?"

"We're classmates"

Awtomatiko akong napanganga sa sagot niya.

Paano ko siya naging kaklase?