Miss Tough meets Devon book 2

Careful

Handang handa na sa araw na iyon si Rebeca.Hindi katulad dati, ang pagpasok nito sa araw araw ay higit na mas maaga kaysa sa pangkaraniwang pasok nito.

Kinailangan din niyang dumaan sa exit na napili nyang

daanan sa likod ng building.Alas kuwatro sya bumang-on ng madaling araw.At ngayon ay nandito sya ng alas singko.May dala dala narin syang pang breakfast galing drive thru ng isa sa paborito nyang fastfood saka na lamang sya magluluto bukas. Sa ngayon ay ganito na muna.Ang kanyang anak naman ng iwan nya ay tulog pa.Ibinilin nya narin sa yaya nito dahil mama-yang hapon pa ang gising ng kanyang anak.Mula sa bintana ng kanyang opisina sa pinakamataas na pala-pag ay napatingin sya sa ibaba ng building.Mula rito'y nakita nya si mang Dodong na papasok at may dala ring pagkain gaya nya.Maaga palang pumapasok ang matanda,natutuwa siya rito,dahil napakadedikado pala nito sa trabaho.

Maya maya pa'y gumawa na sya ng kanyang kape sa

coffee maker.At nagsimulang pag aralan ang lahat ng

dokumentong iniwan ni Carla sa kanyang table.

Pagkatapos ng ilang sandaling pagbabasa at pagpirma, ay dahan dahan syang tumayo sa kanyang kinaupu-an.Nakita nya sa kanyang monitor na iniligay nya sa corner ng wall nya ang mga taong pumapasok. Kinaila-

langan nya ito upang makita kung anong nagyayari sa kanyang nasasakupan.

Nang may mamataan syang isang pamilyar na bulto ng

lalaki na pasakay sa elevator.Papunta sa kanyang ki-naroroonan.Muntik ng tumapon sa kanyang puting blusa ang ininom na kapeni Rebeca,hindi niya inaasahang ganito kabilis ang lalaki.Naging alerto siya at inantabayanan kung saan ito bababang palapag. Nang makita nyang malapit na ito sa sa palapag kung nasaaan sya naroon, ay naramdaman nyang dumada- gundong ang kanyang dibdib sa kaba.Umikot ang kan-yang mga mata humahanap kung saan sya maaring magkubli.Tatakbo na sana sya sa banyo, ng makita ni-

yang isang palapag bago ang kanya,ay bumaba ito.

Nakahinga sya ng maluwag.Pigil ang kanyang hininga ng tititignan nya ito sa kanyang monitor.Nakita nyang lumibot ito sa loob ng malaking opisina.Nakita nya ring tumango tango ito sa kausap at mula roon ay su- makay na ulit ito ng elevator.

Hindi pa man din nakakabawi si Rebeca'y napahumin-dig na naman sya ng nakita nya itong papanhik sa ki-

nalalagyan niya.Naramdaman nya ang pagkalat ng kan

yang dugo sa mukha dahil sa ang pakiramdam nya ay inakyatan sya ng dugo sa ulo.Para syang siraulong pi- nagdadadampot ang kanyang coat,mga papeles at ang

kanyang inunumang kape at ang coffee maker na mai init int pa.Kipit kipit nya lahat papunta sa banyo,ng nagdalawang isip sya papasok dito. ISA,DALAWA,

TAT-...

Para syang si Zorro sa pelikula na umislide sa ilalim

mesa.Naramdaman nya ang pagpasok ng isang lala-king kilalang kilala nya kung sino.Gaya ng inaasahan nya kanina,dali dali nitong binuksan ang pinto ng banyo nya,dinig na dinig niya mula pinagkukublihan. Nanginginig si Rebeca sa matinding nerbiyos.Tila na sa isang pelikula na hinahabol ng killer ang isang bi-da."Ano na naman ba itong napasukan niyang gulo!nananhimik na siya dapat sa ibang bansa,ngunit ano ang magagawa niya!"Nang mapasulyap sya sa kur-

don ng kanyang coffee maker na nakalabas mula sa kanyang pinagkukublihan.Dahan dahan nya itong hinila ng walang kilatis.

DUGUDUG...DUGUDUG..DUGUDUG...saan ba nang-gagaling ang tunog na iyon?napahawak sya sa kanyang dibdib habang kipit kipit nya lahat ng gamit nya kani-na lang.Pakiramdam niya'y lalo syang hindi nakahi- nga.Nanlaki ang kanyang mga mata ng tila unti- unti

niyang naaamoy ang pabango nito na kumalat sa kabu

uan ng silid.

"NAKUPO DIYOS KO...tulungan nyo po

ako!!..palapit ng palapit ...

Devon'?!anung ginagawa mo rito??.

Narinig nyang sabi ni Carla mula sa pinto ng

kanyang opisina.

Narinig nya ang papalayong hakbang ni Devon mula

sa kanyang pinagtataguan.Duoy nakahinga sya ng

maluwag.Wala syang narinig na salita mula sa

lalaki,kayat dahan dahan syang sumilip makalipas

ng sampung segundo.

"HULI KAAAAA!!....

naihagis nya ang lahat ng kanyang hawak dahil sa

malaking pagkagulat.Putlang putla ang kanyang

mukha.

wahahahhahahahhahaha!!.Nakita nyang

parang baliw si Carla na napaupo sa katatawa sa

kanya.Naaasar man sa babae'y napangiti narin siya

bandang huli. "Kung makikita mo lamang ang

mukha mo kanina talagang hindi ka maniniwala!"tawa parin ng tawa si Carla sa sinapit niya kani-kanina lang.

"So sige ng mapasok ka ng hangin diyan sa katatawa mo!Talagang tinawanan mo pa talaga ako ha,gayong halos mamatay na ako sa takot kanina."Nakairap na sabi niya rito.

"Sorry sis I can't help it talaga.E bakit naman kasi nagtatago ka diyan,bakit ayaw mo siyang harapin ng sa gayon ay hindi ka na mahirapan pa ng patago-tago."

Napabuntunghininga siya sa sinabi ng kapatid."Alam mong napakihirap niyang kalaban.Lalo ngayong alam niyang may anak siya sakin.Sa palagay mo ba'y titigil siya kapag sinabi kong Pls!Devon hayaan mo na kami ng anak mo pakiusap.Ayan,sa palagay mo ba'y uubra yang mga ganyang pananalita at pakiusap sa taong katulad niya?!"

"Sabagay may punto ka."Tatango tango namang sabi nito.

"Sapat na siguro ang ilang buwan at araw na maisaayos kong muli itong kinakaharap natin dito ngayon at pagkatapos ay babalik na muli kami doon.At alam mong wala akong ibang aasahan at pinagkakati-walaan kung hindi ikaw lamang at alam mo iyan."

"Yup,at full support ako para sa iyo sis!Maasahan mo ako diyan.Ang inaalala ko lang ay kung isandaang porsiyento ba ay maiiwasan mo siya sa palagay mo?Papaano kung dumating ang isang araw na mahuli ka?

Kayo ng anak mo?Dapat ay may nakahanda ka ng aksiyon para doon,dapat ay alam mo na kung ano ang

gagawin mo ngayon palang.Isipin mo sis,kapag nahuli ka,ano ang gagawin mo?Kung sakali na kunin niya ang anak mo at sabihin na hindi mo na makukuha ang pamangkin ko hanggat hindi ka papayag sa kasundu-

ang siya ang mag dedesisyon?Paano ngayon iyan?Yan e kung sakali lang naman."Ang sabi ni Carla na siyang nagpakaba sa kanya.

"Hanggat maari.Hanggat maari,ay huwag naman sa-

na,ngunit tama ka,kailangan ko ng mag isip kung ano ang tamang hakbang na gagawin ko."

Tatango tango si Carla sa mga sinabi niya.

Ano nga ba ang kanyang magiging hakbang sakaling dumating ang kanyang kinatatakutan?Kung kukunin nito ang kanyang anak ng hindi siya kasama ay ma-kapapayag ba siya?At kung sakali man na kasama siya ay makapapayag din kaya siya?Lalo na ang pa-ngatlo na pinakamalabo sa lahat!Ang pumayag ito na hayaan na sila!Kahit siguro bayaran niya ito ng di ma-magkanong halaga'y malabo pa sa burak na mapapayag niya ito.At lalong hindi siya makapapa- yag na kunin ang anak,ilayo sa kanya at alagaan ng mapapangasawa nito,baka lalo siyang naghuremen-tado.Ah,may naisip siya bigla! Tama!Ilang taon pa-

lang ang anak niya,sa kanya pa ang kustodiya kung sakali at tiyak niyang siya ang pipiliin nito!Pero paa-no nalang kung paganahin nito ang pagiging brusko at walang pakielam na ilayo sa kanya ng tulu-yan ang anak kahit walang basbas ang batas,saan niya ito kung sakali hahanapin at masusundan?Doon natigatig ang kaisipan ni Rebeca.