พลั่ก! ผืนป่าสะบัดมือผลักเมลินญาออก ด้วยอารมณ์ตอนนี้ของเขาทำให้อีกฝ่ายถอยหลังชนกับโต๊ะเครื่องแป้งอย่างง่ายดาย
“!...” เมลินญาถึงกับอึ้งงันกับการกระทำที่ไม่เคยทำร้ายเธอสักครั้ง
“ขอโทษ” ผืนป่าผงะไปเล็กน้อยเพราะเขาไม่ได้ตั้งใจ ก้าวไปหาเธอหมายจะสัมผัสอย่างรู้สึกผิด
“ฮึก!” เมลินญาปัดมือเขาออกพร้อมกับสะอื้นไห้ด้วยความเสียใจ มองหน้าเขาผ่านน้ำตาที่พร่ามัวรู้สึกรับไม่ได้กับการเปลี่ยนแปลงที่เธอไม่เข้าใจอะไรเลยสักอย่าง
“พี่เหนื่อย เมื่อกี้ไม่ได้ตั้งใจ” ผืนป่าพยายามอธิบายให้เธอเข้าใจว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจริงๆ
“ทำไมพี่ป่าทำแบบนี้ พี่เป็นอะไรไป” เธอขยับตัวยืนตรง มองสบตากับสามีที่ไม่เหมือนเดิมก่อนจะถามอย่างไม่เข้าใจ หาคำตอบในแววตาของเขาที่ดูจะเย็นชาอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
“ไม่ได้เป็นอะไร”
“ถ้าไม่ได้เป็นอะไรแล้วทำไมถึงทำแบบนี้ พี่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน!” เธอเถียงอย่างไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่บอ
