Unwanted Bliss

Capitulo Diez

Akari's

Nagtatatahol ang aso nitong si Chanel na hawak niya sa kanyang kamay habang ito naman ay lakad takbong papalapit sa akin, ang tinutukoy ko ay ang Ginang na si Edith at gaya kanina ay head to toe itong naka Chanel ibang damit nga lang.

Nagsi-tinginan tuloy sa gawi ko ang mga tao, pati si Donovan at Eloise. Naguguluhan si Donovan sa nangyayari, hindi naman kasi ako natapos magpaliwanag dito.

"Isn't it fate that brought you to me? Kanina lang tayo nagkita ah"

"Ah opo, siguro", nagtawanan kaming pareho. Inikot nito ang kamay sa akin at nagtawanan pa kami.

"Come, I will introduce you to my nephews. You're single right?", di ako agad nakasagot at nayakag na ako nito papunta sa sinasabi nitong mga nephews niya at magsasalita na sana ng biglang lumapit sa aking tabi si Donovan kaya bahagyang natigil sa paghila si Edith.

"Hello, Miss Edith, it's me Donovan Maderazo of the Hive securities?", pagpapakilala nito.

"And, what about you?"

"Kanina ko pa hinahanap ang asawa ko. And it's my luck to see you escorting her where I can visibly see her. I can't thank you hardly enough", he's smiling ear to ear.

Binitawan ako nito at nagulat sa sinabi ni Donovan.

"Oh, Akari here didn't tell me she was married",

Paano ko sasabihin kung hindi naman ito nagtanong at basta nalang akong hihilahin para ipakilaal sa nga pamangkin nito.

"You have a lovely wife, Donovan. She actually help me find my missing dog when I was at Uzman's mall. I was very happy, I granted her a favor but she refuse"

"Did she? My dear wife, she is humble as always. Kahit alam niyang it would be a help to the company if you would partner with the Hive"

Para na akong istatwa sa gitna ng dalawa. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko at hinayaan na muna ang mga ito na ngayon ay nag-uusap tungkol doon. Opportunity na rin kasi ito para kay Donovan.

"Yes, Miss Edith. Ang kompanya ng asawa ko ang pinakanangunguna sa larangan nila. It would be best to have them kesa sa iba", I went with the flow at dumikit pang lalo rito at sinukbit ang kamay sa balikat nito habang ang kamay niya ay nasa mga bewang ko na.

Kita ko ang mga tingin ng tao, nagbubulungan ito. Kaya we have to fake it, till we make it sa event na to, at sisiguraduhin kong makukuha ni Donovan ang deal.

"I see where you two are going. Mrs. Maderazo, you play your cards well, you're defintely an asset to your husband", nakangiting nagtinginan kami ni Donovan, close to one another for the sake of being the couple na siyang tingin ng lahat sa amin.

"Sinusuportahan ko lang ho ang asawa ko, because I know he is good at what he does and he puts his best at it; and he will surely not disappoint you with what he could offer",

Kita ko sa peripheral vision na nakatingin ito sa akin, hinayaan ko lang iyon, thinking I may crumble at the look of his eyes; na baka madala ako niyon at isiping may laman ang kanyang mga tingin dahil alam kong wala naman.

"Very well then, send me your contract, Mr. Maderazo. I will see to it, myself", nakangiting saad nito ng lumapit ang kapatid nito at tinatawag siya kaya nagpaalam na rin itong aalis.

I can't believe it, we got it!

We were all smiles for the first time, he's smiling at me, pero, saglit lang din iyon. Nang makita kong dumako ang mga mata nito, muli, sa Eloise. Ang kaninang mahigpit na nakayapos sa aking mga kamay ay di ko na madamang sa akin ay nakahawak. Nagbago ang musika at may isinasayaw na ito ng kung sino. Kita ko ang inggit sa mga mata nito sabay ang naglalabasang ugat sa kanyang panga; he badly wants it to be him.

Kusa na akong bumitaw at lumayo kay Donovan.

"Don, powder room lang ako", bagsak ang mga balikat at pusong naglakad ako palayo, at nang linunin ko itong muli ay inaalok na nito ang babae ng sayaw at kinuha naman nito iyon.

My heart sunk to the depths, as I took steps away from the room.

Kailangan kong magpahangin bago pa ako tunawin ng nararamdman ko sa loob. The feeling I have no right to feel, but I can't help.

Ang katotohanang di ko masisi si Donovan dahil ginusto ko naman lahat ito, pero hindi ko inakalang ganito pala kasakit kapag nasa harap mo na. When all my life, at this age, I thought love was a mere attachment and ni-glorify lang iyon ng iba. The feelings I have towards Donovan resulting into this situation slap all those opinions na mayroon ako tungkol sa pagmamahal, nakakabobo palang talaga. If only, I could summon the courage to leave him and all that comes with him, pero hindi ganuon kadali iyon.

"What's wrong, Akari?", ipinatong ni Kerin ang coat nito sa akin. Hinarap ko ito.

"Kerin, anong ginagawa mo rito, you should be at the--"

"Can I be direct with you, Kari?"

"Tungkol saan?"

"You... and Donovan. Alam ko wala akong karapatan pero hindi ako tatayo lang at hahayaan kang nasasaktan"

"What do you mean. I'm not hurting, Kerin"

"I'm no fool, Kari. Nang pinakasalan mo ang lalaking iyon, wala kang narinig sa akin. Kahit na gulong-gulo ako sa isiping where did he get the chance to be with you when it was me who... I simply thought maybe I never did knew you after all"

"Kerin...", halos mabasag ang bose skung tawag rito.

"Pero noon iyon, hinayaan kita dahil nakita ko sa mga ngiti mo iyon ng ikasal ka sa kanya. Pero bakit ngayon, kahit saan kita anggulong tingnan ay lungkot ang nakikita ko sayo kasama siya"

"Kerin, hindi kasi..."

"Be honest with me? Is something wrong with your marriage?"

"Mahirap ipaliwanag..."

"Anong mahirap ipaliwanang, when it's either--"

"Kailangan namin gawin ito!"

"What? What do you mean?"

"FuBu niya ako Kerin, sekreto ang relasyon namin pero nabuntis niya ako at nakunan di pa man kami nakakasal.."

Ilang minutong napatigil si Kerin at tila hinahanap ang mga tamang salitang sasabihin.

"Pero nanatili ka pa rin?"

"Dahil ayaw niyang pasakitan pa ang Mom niya at si Dad, he won't get any surgery unless papanagutan ako ni Donovan. I was caught in the middle, we both are. Kailangan na muna naming magtiis sa sitwasyon na ito, hanggang sa makahanap kami ng mas maayos na solusyon. That's it Kerin, that is me being honest sayo", napahawak ako rito at napayukong naiyak. Hindi ito nagalaw, shocked pa rin yata sa rebelasyon ko. Siguro ay na realize nitong I am not the innocent Ate she knew and protected.

"Then, sabihin mo lang. I will shoot him dead...", he look me dead in the eyes na para bang di pa man nito iyon nagagawa ay hindi na siya nagsisisi.

"And take responsibility. Sabihin mo lang"

"Hindi Kerin, dahil mahal ko siya kaya pinipili ko ang magtiis because I love that man. Hoping one day soon, she's gonna love me back"

"Naiintindihan ko at hindi kita hinuhusgahan. Kung kailangan mo ako, I am just here, Kari", pinatong nito ang kamay sa aking ulo hanggang sa bumaba iyon sa aking mukha at pinahid ang luhang pinipigil ko.

"Aren't you going to kiss or what?", Si Donovan. Papalapit ito sa amin, with a smug look on his face.

"Hindi ko alam na mahilig ka pala sa tira-tira, Kerin. Nalawayan na nga ng iba, pinapatos mo pa ugh!", sinapak ito ni Kerin sa mukha.

"Wag mong pagsasalitaan si Kari ng ganyan. She's not that type of a woman", inaawat ko ito at pinapalayo kay Donovan.

"Kerin, please, wag ganito aah!", hinila ni Don ang aking kamay paalis doon, walang lingon-lingon. Sumesenyas ako kay Kerin na wag na itong sumunod at ginawa naman nito iyon.

"Donovan, nasasaktan ako..."

"You are not getting away with this"

Higpit ang hawak sa akin kamay ay hindi na kami bumalik sa loob. Sinabihan ko na itong magpaalam na muna kami pero di nito iyon ginawa. He wasn't even talking to me, hinihila lang ako nito paaalis hanggang sa nasa sasakyan na kami, nagmaneho ito hanggang sa marating namin ang bahay.

Mabilis itong bumaba, binuksan ang passengers seat ko at hinila ako paalis doon. Sa higpit ng hawak nito kanina pa ay siguradong mag-iiwan iyon ng marka.

"Bitiwan mo ako, ano ba?!", bukyaw ko rito, binitiwan rin naman ako ako. Hawak ko ngayon ang aking palapulsuhan.

"Do you even know what you were doing? Si Kerin talaga?", labas ang litid sa ulo nito sa galit, hindi ko pa nakitang ganito ito kagalit sa akin.

"Mabuting kaibigan ko si Kerin, walang malisya ang ginagawa namin. We were just talking"

"Yeah, talking, with his oh so gentle hands on your face, tell that sa mga taong posibleng nakakita sa inyo"

"Hindi ako kagaya mo, Donovan. Dapat nag-enjoy ka nalang na isayaw siya. Iyon naman ang gusto mo"

"What are you saying?"

"Si Eloise; hindi ka nga nahiya ng isayaw siya imbes na ang asawa mo di ba? Sino sa tingin mo sa ating dalawa ang pag-iisipan ngayon ng masama ng iba?", he was just eyeing me, galit pa rin ito.

I must've hit his ego, pero iyon ang huling ide-deal ko ngayon, dahil masyadong maraming nangyari sa araw na ito, gusto ko nalang magpahinga.

"So please lang, Don. Wag mo idamay si Kerin dito. He will not be caught in the middle of the two of us, hindi ko hahayaan iyon"

Tinalikuran ko na ito at umakyat papunta sa aking kwarta ng makarinig ako ng mga dumadagundong na yapak patungo sa akin at ng lingunin ko kung ano iyon ay dinakma na ako ng halik ni, Donovan. Ang kamay nito ay nasa likod ng aking ulo habang ang isa naman ay sa aking leeg.

Dilat ng aking mga mata sa gulat habang patuloy na napapa-atras hanggang sa lumapat ang aking likod sa pintuan ng aking kwarto.

"Don-- hmmp!", di nito ako hinahayaang magsalita at ikinulong ako sa gitna ng katawan niya. Napaka-harass ngunit banayad ng mga galaw nito, hindi ko maintindihan.

Hindi ako makapag-isip ng maayos. Kahit ang paggalaw ay nahihirapan ako, he's pinning me na para bang makakawala ako kung maglalagay siya ng unting pagitan sa aming dalawa. Nababaliw na ang lalaking ito, all of this dahil galit siya sa akin? Dahil lang sa Eloise na iyon?

Kinagat ko ang mga labi nito at buong lakas ko itong itinulak, napakapit ito sa railing ng pathway. Natiklop bahagya ang aking tuhod mabuti nalang at may pader. Habol namin ang hiningang pareho. Hindi pa rin nagbabago ang intensidad ng mga tingin nito sa akin kaya madali kong hinagilap ang doorknob at binuksan ang pinto at ng akin nang isasarado ay iniharang nito ang kanyang paa.

"Argh! Akari!", nagpupumilit itong pumasok.

"Umalis ka na! Ayoko nang makipag-usap sayo ngayon!", nasa likod pa rin ako ng pinto at pinipigil ito.

Rinig na yata kami ngayon ng buong kabahayan, ayaw pa rin talaga nitong tumigil dahil mas lalo lang itong tinutulak ang pinto Natatakot na ako, paano kung saktan niya ako? Hindi ko alam kung anong gagawin ko.

Isang tulak pa nito at kanyang nabuksan ang pinto at hinapit na naman uli ako palapit sa kanya at hinalikan, his tongue even found mine. Pinaghahampas ko ito pero hindi siya nagpapigil at imbes ay iniangat ako at kinarga saka ako bagsak na inihiga sa kama. Nasa pagitan na ito nga aking mga hita.

"I told you, you are not getting away with this", mas lalong dumilim ang ekspresyon nito ngayon tanging liwanag na lang ng buwan ang nagsisilbi naming ilaw.

He somehow manage to pull my sleeves down, lantad na ngayon sa kanya ang aking dalawang dibdib. Itinaas rin nito ang skirt ko at idinikit ang kanya.

"Argh, Donovan please...", pakiusap ko rito pero hindi ito nakikinig at nagpaptuloy lang sa ginagawa.

I can't inject some sense into him, galit na galit ito. Kahit ang mga hawak nito sa akin ay may puwersa at ang mga kamay kung pumipihil sa kanya ay ikinulong nito sa gilid ng aking ulo. Inilapit ang mukha sa gilid ng aking tenga at bumulong.

"I am a man of exceptional greed, Akari and I can do far more than what you think I'm capable of; so don't ever, let any man, lay their filthy hands on you again"

Inangat nito ang ulo, at tiningnan akong mata sa mata hindi inaalis iyon hanggang haramdaman kong ipinasok na nito ang kanya. All I did was moan in pleasure... I want this too. Kahit masakit sa puso, I know I want him too pero kung puwersa sanang higit pa sa tawag ng laman ang ibigay sa akin nito; if only.

Lumalim ang gabi at di ako tinigilan ni Donovan. Hindi ko na yata mabilang kung ilang beses namin ginawa iyon sa gabing ito dahil tuluyan na akong nawalan ng malay tao.

Nagising ako kinaumagahan ay napakasakit ang buo kong katawan pero hindi malagkit ang pakiramdam, I fell clean actually, at nakadamit na rin akong pantulog. Nang sinubukan kung maupo ay laking gulat ko sa kalat ng buong kwarto.

Did we really do this? We went this far?

Ang alam ko ay it was so intense last night. Maybe it was so intense na kahit ako ay di na namalayang nagiba na pala namin ang ilang kagamitan doon. The man has the libido of... argh, ang sakit ng katawan ko, my thought turn at my aching body.

Babalik na sana ako sa paghiga ng makarinig ako ng sunod sunod na beep ng phone ko. Galing iyon kina Dad, Mom at Dad ni Don, kahit na ang Ate nito kahit si Jacintha, lahat ng mga ito ay nag-iwan ng messages at missed calls.

"Two thirty na ng hapon?", basa ko sa oras na nasa phone. Napahawak ako sa magulo kong buhok saka binuksan ang text message sa akin ni Jacintha, natatakot kasi ako sa ibang mensahe, I think it is good to start with her message first at nanlaki ang aking mga mata sa laman niyon na agad akong humakbang paalis ng kama kahit na iika-ika. Kinuha ang aking roba at lumabas ng kwarto. Sakto naman na may katulong ang paparating.

"Ate, asaan si Donovan?", itinuro nito ang kwarto niya. Weekends nga pala ngayon, siguro ay hindi ito umalis ng bahay.

Walang pasabi kong binuksan ang pintuan ng kwarto nito. At doon ay nakita ko siuang naka roba pa ron, bagong ligo at hinithit ang sigarilyo niya. Lumapit ako rito, marami na itong yosing nahithit dahil sa laman ng ash tray niya. Napaubo nalang ako sa amoy, nakuha nun ang atensyon niya at pinatay ang sigarilyo

"Bakit mo ginawa yun, ng wala man lang pasabi sa akin?"

"Do what? I did a lot today, actually"

"Bat mo sinabi sa kanilang nakunan ako ng ganun ganun nalang?!!", inis kong bulyaw rito.

"Good Morning to you too. Oh hapon na pala it's Good Afternoon too, wife".

Hindi ako nito sinasagot ng maayos!

What is wrong with this man?!