"Pasensya ka na, David. Na abala pa kita." Nahihiyang hinging paumanhin ni Ivy rito.
Pauwi na siya at nasiraan siya ng kotse sa gitna ng daan. Hindi niya naman magawang tawagan si Beth dahil nasa biyahe na ito pauwi at malayo na ito kung na saan man siya ngayon.
Sakto naman na malapit siya sa ospital kung saan nagta-trabaho si David kaya kinapalan na niya ang mukha niya at tinawagan ito. Mabilis naman itong dumating.
"I'm glad you called me, pa-gabi na kasi..." nag-aalalang usal nito.
Kaagad nitong binuksan ang front seat para makasakay siya. Pagkatapos ay nagmamadali itong umikot sa driver's seat.
"Ako na lang ang bahala sa kotse mo, ipapakuha ko na lang iyan para mapadala sa talyer at mapaayos." Mabilis nitong saad.
"Salamat, David. Pasensya na talaga."
Pinausad na nito ang kot
