KABANATA 4
307 Words
Mga Linya na Kunwaring Hindi Tinatawid
Sa mga sumunod na araw, naging eksperto si Elara sa pag-iwas—sa mga tingin, sa mga sandaling sila lang ang natitira sa isang silid, sa alaala ng lalaking minsang kabisado ang t***k ng puso niya.
Ngunit sa Reyes Holdings, maliit ang mundo.
Nagkakasalubong sila sa hallway. Sa pantry. Sa elevator na laging parang humihinto nang mas matagal kapag silang dalawa lang ang nasa loob.
“Good morning,” bati ni Adrian minsan, malamig ngunit may pilit na distansya.
“Good morning, sir,” sagot niya, pantay ang boses.
Sir.
Isang salitang pareho nilang alam na kasinungalingan.
Isang gabi, inabutan sila ng overtime. Tahimik ang opisina, patay ang ibang ilaw. Si Elara ay nasa conference room, inaayos ang presentation. Nang bumukas ang pinto, hindi na niya kailangang lumingon.
“Still here?” tanong ni Adrian.
Tumango siya. “Deadline.”
Lumapit si Adrian, inilapag ang kape sa tabi niya. Ang kamay nila’y halos nagtagpo—isang pulgada na lang. Napahinto ang paghinga ni Elara.
“Careful,” sabi niya, mahina.
“Always,” sagot ni Adrian.
Pero hindi sila umatras agad.
Ang init ng pagitan nila ay parang humahabol sa mga gabing hindi nila pinag-usapan. Sa paraan ng pagtitig ni Adrian—hindi agresibo, kundi maingat. Parang natatakot na baka sa isang maling galaw, tuluyan silang mahulog.
“Elara,” bigla niyang tawag.
Napatingin siya.
May gusto sanang sabihin si Adrian. Kita niya iyon. Sa bahagyang pagdikit ng panga. Sa pag-ipit ng mga daliri.
Pero pinili nitong umurong.
“We should keep things clean,” sabi niya.
Ngumiti si Elara—isang ngiting may lungkot. “I know.”
Paglabas niya ng silid, naiwan si Adrian na nakatitig sa pintong nagsara.
At pareho nilang alam—
mas mahirap pigilan ang mga bagay na pareho ninyong gusto, pero pareho rin ninyong kinatatakutan.
- Writer
