Fuentebella's Pride and Glory/Embracing The Forbidden

Embracing the Forbidden/ Kabanata10

BUT HOW CAN SHE ESCAPE FROM HER NIGHTMARE...

"THAT'S great, 4-20! Mabuti naman at nagtagumpay ka sa unang utos sa iyo. At ngayong lahat kayo ay nagawa na ang unang misyon ninyo, ang susunod naman ay ang pag-alis natin sa bansang ito. Be ready! From this moment on, ilagay ninyo na sa puso't isip ninyo, you're one of the elite forces of international assassin! At ang mga taong kailangan nating patayin, ang mga salot at sakit ng lipunan sa iba't ibang panig ng mundo!"

Napakurap si Xandra sa pagkaalala sa isang bahagi ng nakaraang iyon...

Ah, tulog man siya o gising, ang bangungot ng nakaraan ay palaging nakaamba na magpabalik-balik sa kanyang diwa...

International assassin? Hah! Sinong maniniwala na naging kasali ako ng grupong iyon five years ago? At sinong maniniwala na ang pangalan ko ay pinalitan na lang ng numero noon? 4-20! That's bullshit! Pangalan ng tao, pinalitan ng numero. Iyon na lang ang halaga ko noon, numero.

Saglit niyang sinulyapan si Patrick Josh na abala sa pagsaludar sa mga bagong guest na dumating...

But now... in the eyes of that man, I am the most vulnerable and submissive woman. The way he takes care of me, the way he treated and love me, para akong babasaging kristal na inilagay niya sa pedestal at paulit-ulit na sinasamba. What if malaman niya kung anong klaseng tao ako noon? Mamahalin at aalagaan pa kaya niya ako? Hindi kaya siya ang unang matakot at mandiri sa akin?

Bahagyang natigilan si Xandra sa kung anu-anong isipin na iyon ng may maramdaman sa ibabang bahagi ng katawan...

Ha? Ano iyo? Oh! Ang kirot ng puson ko! At... oh! muli niyang pinakiramdaman ang sarili...

I have! Kung ganoon, hindi ako buntis!

Muli niyang sinulyapan si Patrick Josh, abala pa rin ito sa pag-accommodate sa mga bagong dating, mukhang ibini-build-up nang husto ang mga facilities ng hotel-resort.

Pasimple siyang tumalilis palayo rito, aakyat muna siya sa penthouse unit para magpalit ng suot...

Sasabihin ko na ba sa kanya na false alarm? But he will be disappointed!

Hanggang matapos sa pag-aayos at pagbibihis ang dalaga ay hindi pa rin siya makabuo ng pasya...

Sa huli, ipinasya niyang bumaba ng hotel pero hindi para balikan si Patrick Josh kundi para maglakad-lakad sa paligid... lumanghap ng hangin...

Why I feel suffocated when I'm with him? Nakakasakal ba ang sobrang pagmamahal at atensiyong ibinibigay niya? O, hanggang ngayon ay natatakot pa rin ako sa kanya... dahil ayoko siyang mahalin nang husto?

Hanggang makarating sa dulong bahagi ng isla ang dalaga, doon sa parteng mabato at bihira na lang ang nagagawing guest...

Malapit nang lumubog ang araw kaya bahagya nang malilim sa parteng batuhan na napili niyang upuan.

Noong wala ka pa rito sa isla, masaya na akong magpahangin dito, PJ. Kapag day-off ko, inuubos kong oras ko rito hanggang dumilim. Pinagmamasdan kong paglubog ng araw. Tuwang-tuwa ako sa kulay ng langit kapag malapit nang dumilim. At nalulungkot ako kapag tuluyan nang gumabi. Pero naiisip ko, bukas naman ay sisikat uli ang araw, hihintayin ko na lang. Na-miss ko pala iyon dahil sa iyo. Inokupa mo na ang buong maghapon ko sa araw-araw. Inangkin mo na hindi lang ang katawan ko kundi ang mga oras ko. Kung mawawala ka, kung malalaman mo ang totoo, paano pa akong makakabalik sa lugar na ito? Dahil kapag nalaman mo ang totoo, kapag kinasuklaman at pinandirihan mo ako, siguradong kailangan ko na ring umalis sa lugar na ito.

Napahikbi si Xandra, then, she'd realized, umiiyak na pala siya...

PJ... hindi ako buntis. Wala kang dahilan na pakasalan ako, wala akong dahilan na umasang magiging isa tayong buong pamilya. Kailangan ko na bang lumayo?

Maraming sandali pa ang lumipas..

"Whoa! Mukhang nagdi-day dreaming ka?"

"H-ha?" gulat siyang napalingon sa nagsalita. "B-Blanquita?" at lalo siyang nagulat, o nagimbal nang makilala kung sino ang nakatayo sa di-kalayuan... nakatutok sa kanya ang hawak na baril...

"Ops! You should call me 7-9, am I right, 4-20?"

"A-anong ginagawa mo rito? How did you k-know that I'm here and-"

"Nakalimutan mo na ba? We're trained to be tough!"

"B-Blanquita!"

"So, buhay ka nga! Five years... five years kang nakapagtago!"

"T-that was a long time ago. W-when we were young, t-tayo ang palaging magkasama, m-magkausap. N-noong mga unang gabi natin sa isla, a-ako ang nagpapatahan sa iyo kapag umiiyak ka... k-kahit ako mismo ay n-naiiyak na din dahil napunta tayo sa lugar na wala tayong kasama. G-gusto kitang pakalmahin dahil... mas bata ka sa akin. A-ako ang tinatawag mong ate at-"

"That was a long time ago... too. Now, I will never call you ate. I don't need that anymore, I don't need you anymore. D-dahil iniwan mo rin naman ako, hindi ba? Limang taon kang nawala. Pinabayaan mo ako sa kanila."

"H-hindi mo alam kung anong nangyari sa akin. When that night that I'd been shot, I'd became a comatose for two years. N-nang magising ako, napadpad ako sa lugar na ito. And for the past three years, n-natahimik ako. A-at gusto kong habang buhay na matahimik. P-please... don't do that!" napasulyap si Xandra sa nakatutok na baril sa kanya.

"And how about me? I guess, your implant microchip wasn't there anymore. Dahil kung nakatanim pa iyan sa batok mo, it's just a push button away and you will be blown like a ballon."

"Y-yeah, i-inalis ng mga... taong tumulong sa akin. I-I am free. N-no one can control me, nothing can-"

"But mine is still there! Narito sa batok ko, anytime na pindutin nila, patay ako, sabog ang utak ko. At nakalimutan mo na ba nang pasabugin nila si Natasha sa harapan natin dahil tinangka niyang tumakas sa isla?"

"B-Blanquita, that's the most traumatic experience for us. I will never-ever forget that! P-pero kagaya ng sinabi mo, we're trained to be tough... in order to survive in this world. K-kung palagi kong aalalahanin ang nakaraang iyon, p-paano ako matatahimik? I'm still young... we're still young. W-we deserve to have at least a normal life. H-hindi natin ginusto ang mga nangyari sa atin... ang ginawa nila sa atin."

"Yeah, of course! Sino ba naman ang gustong pumatay ng tao? Natatandaan ko pa, pinalaki ako ng lola ko na palasimba. Kahit iniwan ako ng mama at papa ko, naging masaya ang kabataan ko. Until that day... it's my eight birthday. Ang saya ng party sa fastfood na iyon, ang daming bisita, may lobo at cake, ice cream at clown. Then, dumating si Mama. That was great! The best ever gift that I've been receive on that day! Pero bigla, nawala ako sa tabi nila nang mag-CR ako. Nagdilim ang mundo ko, at nagising ako sa tabi mo, umiiyak, nasa isang malayong isla na naliligid ng tubig. And then, ako na si 7-9! May implant microchip bomb sa ulo. That's crazy! That's absurb! How dare those people made us a human-robot, an assassin? P-pero anong magagawa natin? We're in their control! Hawak nila ang buhay natin. S-so... sorry, I have to do this. You're a traitor and-"

"B-Blanquita, I-I'm pregnant!"

"Ha?"

"B-buntis ako... at pakakasalan ako ng lalaking nagmahal sa akin ng wagas. Nangako siyang mamahalin ako at aalagaan, paliligayahin at bibigyan ng tahimik at masayang pamilya. M-maawa ka! G-gusto ko iyong maranasan."

Ilang sandaling napatitig sa kanya ang magandang babae...

"B-Blanquita-"

"That was great! Congratulations! I am happy for you! At least, naranasan mo palang mahalin... kahit kunwari lang... kahit sandali lang! At least, natuto kang mangarap."

"A-anong ibig mong sabihin?"

"It's Patrick Josh Fuentebella, right? The new CEO of Fuentebella Hotel and Resort! But how much did you know the real him?"

"A-anong-"

"Patrick Josh Fuentebella... an spy-agent from the most elite detective and security agency of the country. The Iron Eagle, and also known now as ESSO. And even abroad, they have people who are connected to the Interpol and FBI. They also have an access to the most-high-end computer and satellite that can trace the enemy of the state."

"W-what are you talking about?"

"Five years ago, our group was the real target of their agency! They still looking for almost fifty little girl that had been kidnapped and vanished without a trace for more than a decade by that time. And when they receive an information from their realiable source, they begun to tailing our group. That night... the baptism of fire... at the bar... I've met one of them... and you'd also met him."

"B-Blanquita..."

"Yes, it was him! It's Patrick Josh Fuentebella! The ever first man in your life! He was the one who devirginized you!"

"N-no! No!"

"C'mon! Are you that drunk, or dizzied that night? Oh, maybe! The effect of that ecstacy pill, it's horrible! It's a nightmare! I-it made me horny that night! As if, I would die if I can't make love or having s*x with any man! C-can you imagine t-that?" bahagya nang gumaralgal ang boses ni Blanquita. "It's so shameful! It m-made me a bad woman! Y-you know what... right at that moment... on that dancefloor while dancing with that jerk, all I want is to have s*x with him!" napahikbi ang babae.

"B-Blanquita..." napahikbi na rin si Xandra, of course she's related with what she'd said... dahil ganoon din ang naramdaman niya ng gabing iyon...

That ecstacy pills made them horny like a nympho...

"C-mon, oh, please, make me yours! Let's make love!" gahol na gahol na hinagilap niya ng mga labi ang mga labi ng lalaki, habang may pagmamadaling gumapang ang kanyang mga palad sa katawan nito, nagagahol ang mga daliring inabot ang zipper ng suot nitong pantalon at marahas na ibinaba.

"Hey - hey, relax!" natatawang wika ng lalaki. "Just take a cold shower and-"

"N-no! Please? Please?" halos magsumamo na siya rito. "P-please, I need you... now!" maging ang mga butones ng suot nitong polo ay natanggal dahil sa pagmamadali niyang mahubad iyon.

"Hey, baby, slowdown! I think you should have a cold-shower and-"

"N-no! No! All I want is you! Oh, please, I need you!" then, she kiss him again, at walang pag-aalinlangang sinapo ng palad ang bagay na iyon na sumisimbolo sa tunay nitong nararamdaman sa mga sandaling iyon. "Oh!" and she'd became more hyper nang matiyak na iba ang sinasabi ng bibig nito kaysa tunay na nararamdaman...

He's hard and erect... and he's huge!

"Miss, please, this is wrong! We still can-"

"N-no!" she'd caress 'his'... back and fourth... squeezing 'it'... to made him more hard...

"Oh God! Stop it!" pero may bahagya ng hingal ang himig nito.

Pero hindi siya nakikinig, maybe it's her first time, pero kasama sa training nila ang ginawang pagpapanood sa kanila ng kung anu-anong video film... kabilang ang mga porn-video...

At least, she has the knowledge on how to make a man to turn on... to the point na mawawala ito sa sariling katinuan... na hindi ito makakatutol o makakatanggi... that in the end... the beast within him will fully-awake... and ready to take his prey...

Nagagahol pa rin na dumausdos pababa ang mga labi niya... then, she kneel in front of him...

"Stop-"

But it was her lips... gently sucking 'his'... while caressing 'it'...

"Oh!" he moaned... as if, he'd almost lost his breath...

Then, she continue...

At bigla, namalayan na lang niya na naroon na pala sila sa malambot na kama... magkalapat ang mga hubad na katawan, marahas na gumagalaw...

"Ah!" napadaing siya sa matinding kirot at sakit na sumalakay sa kanyang kaibuturan...

"Damn! I'm sorry-"

"N-no! No! Don't stop! Please? Please! Go on!"

Then, he continue to go on...

_______________________________________

"WHAT? Natulala ka na!"

"H-ha?" at bigla, naroon na uli si Xandra sa batuhan, may nakatutok na baril sa kanya...

"What was that? Day-dreaming again? Or trying to recall the memory of that night?"

"B-Blanquita, l-let me help you! A-ang taong tumulong sa akin para alisin ang microchip sa-"

"Paano? Kilala mo ba?"

"I can find a way to-"

"You don't know what you're talking about. Did you know that you're already a prisoner in this island?"

"H-ha?"

"Well, may I ask, mula nang dumating ka rito, umalis ka na ba? Pinayagan ka bang umalis?"

"I-it's my choice to stay-"

"No, it's their choice. They'd put you here just to watch over you twenty-four/seven! Just to make sure na tutupad ka sa pangako mo na mananahimik ka na."

"Y-yeah... pero pumayag ako dahil-"

"Well, bahala ka. Afterall, katapusan mo na rin naman ngayon."

"B-Blanquita, no! I've told you, I'm pregnant! H-huwag mong idamay ang baby ko!"

Muling natigilan ang babae, napasulyap sa impis niyang puson.

"P-please... let me live. A-at least, for my baby."

"K-kapalit ng buhay ko?"

"B-Blanquita-"

"T-they will push the button kapag nalaman nilang pinalampas kita. At sasabog akong parang lobo...'

"Xandra!" tawag mula sa malayo.

"H-ha?"

"No!"

Sabay pa silang napalingon sa parating.

"P-PJ, no! Don't come-"

"I'll kill you!" ngunit ibinaling na ni Blanquita ang baril sa parating na binata.

Isang malakas na putok ng baril ang umalingawngaw sa bahaging iyon ng resort...

"Ah..." napaigik ang babae, sapo ang duguang balikat, nabitiwan ang baril, at unti-unting napaluhod...

"Xandra!" habang nagpatuloy sa paglapit si Patrick Josh sa kanya...

At sa di-kalayuan, hawak pa ni Ivan Hendrick ang baril na ipinutok kay Blanquita na ngayon ay tuluyan nang nalugmok sa buhanginan...

"Xandra, are you okay? May tama ka ba? Anong ginawa niya sa iyo at-"

Nabiling sa sampal ang mukha ni Patrick Josh.

"Xandra!"

"H-how dare you? How dare you to play with me?"

"Xandra..."

"Alam ko na, Agent Patrick Josh Fuentebella!"

"Xandra-"

"So, you're the one! Hah! At least, it was you! But should I shout for joy dahil ikaw lang... at ikaw lang talaga ang unang lalaki sa buhay ko?"

"Xandra, I can explain-"

"No! Niloko mo ako, pinaglaruan mo ako, ginamit mo ako! Pinaniwala mo akong mahal mo at-"

"But it's true! I love you!"

"I won't believe you!"

"You have to!"

"N-no!" bahagya siyang napangiwi, sabay sapo sa bandang puson dahil sa biglang salakay ng matinding kirot doon. "Ah..."

"Xandra, you're bleeding!" napatingin ito sa umaagos na dugo sa kanyang hita at sa suot na walking short.

"O-oh God!"

"Our baby!"

"B-but I t-thought... it's just a false alarm and-ah!" mas sumidhi ang kirot.

"Xandra, c'mon, kailangang madala ka sa ospital!"

"Ah!" minsan pa siyang napangiwi, pagkuwa'y napasulyap sa nakalugmok na si Blanquita. "S-si Blanquita... s-save her! P-please? S-save her!"

"Okay - okay! Dadalhin namin kayo sa ospital. Ivan, come here!"

Sa nanlalabong paningin ni Xandra, nabanaag niya na kapwa sila nakasakay ni Blanquita sa lumapag na chopper...