AOI'S POV
Kahit na sinabihan niya akong siya ang bahala sa akin ay hindi ko pa rin mapigilang kabahan. Bagama't malamig ang buga ng hangin ng air conditioning ng kanyang kotse ay ramdam ko ang pamamawis at panlalamig ng aking palad tanda ng kaba na aking nararamdaman. Mas lalo pang tumindi iyon nang humimpil ang kotse sa isang five star hotel and restaurant kung saan gaganapin ang pagtitipon.
Una itong bumaba ng kotse bago ako pagbuksan ng pinto at tinulungang makababa ng kotse saka nito ibibigay sa valet ang susi.
"Hindi pa ba tayo maglalakad?" Naiilang na tanong ko rito. Kahit na nakababa na ako ng kotse at naibigay na nito ang susi sa valet ay nanatili naman itong nakatitig sa akin habang hawak ang aking kamay.
"Sorry. It might be rude to stare but d@mn I can't help it, your too
