ELÇİN
Hatırlamak... Hatırlamıyorum. Hatırladığım kişi kesinlikle Alparslan değil... Ben değilim... Olamam, öyle değil mi? Gözlerimden yaşlar akarken kendime gelmek istiyordum ama gelemiyordum. Alparslan'ın demek istediğini anladıktan sonra kimin hakkımda ne düşüneceğini umursamadan neredeyse koşarak kaçtım yetimhaneden. Etrafa bakındım, tanıdık gelen her şey bana azap ediyordu. Benimle alay eden ayrıntılara dönmüşlerdi sanki... Kalbimde müthiş bir sıkışma ile avlusundan çıktığım gibi uzaklaşmaya devam ettim. Ne kadar koştuğumu bilmiyordum ancak önüme bir taksi çıkmasıyla birlikte kendimi eve atmayı başarmıştım.
Nefes alamıyordum. Panik atağı artık kesinlikle faaliyete geçmişti benim için. Derin nefesler alarak nefesimi dengelemeye çalıştım ancak bunu yapamıyordum. Oysaki Kadırgalı'nın b
