Elçin, çoğu şeyin farkına vardıklarından oldukça emindi. En azından bir nokta yakayabildiklerinin farkına varmak onu bir şekilde mutlu ediyordu. Bir adım da olsa ilerlediklerini düşündüğünde yeniden bir şeylerin peşine düşme azmiyle yanıp tutuştu.
"İnanılmaz! Bunu nasıl yaptın?"
Tekin, bilgisayar ekranına bakarken açık ağzını kapatamıyordu. Bir bilgisayarın ekranına bir de Elçin'e bakıyordu.
"Gerçekten inanılmaz! Bunu yapabildiğine inanamıyorum! Benim asla kafam almazdı..."
Gökçe hayretiyle Elçin'i takdir etmekten geri kalmadı. Her biri, bu olayın sonrasında Elçin'in evine çok geçmeden doluştular. Gökçe, psikolog ile seansa gidip gitmemek konusunda oldukça tereddütteydi. Üstelik bazen aklına geldiğinde gözleri dalıp gidiyor ve kendine gelmesi biraz zaman alıyordu. Kimsenin fark etmed
