Ang Nakatagong Yaman

Kabanata 5:Puwersa

Kaunting alak lang ang naiinom niya, pero naging pink ang balat niya. Maging ang balat sa paligid ng kanyang dibdib ay mukhang lubhang nakakaakit na parang nababad sa alak. Mas matangkad ako sa kanya, kaya nang tumingin ako sa ibaba mula sa aking pananaw, nakita ko ang nakakasilaw na kurba sa ilalim ng kanyang dilaw na low-cut na damit.

Mabilis akong natauhan at napalunok ng laway. Tumingin ako sa kanya ng nagtatanong para iparating ang curiosity ko sa intensyon niya.

“Malaki talaga ang pinagbago mo. Sa totoo lang hindi kita nakilala,"

"Nag-enlist ako sa militar pagkatapos na huminto noong ikalawang taon ng high school,"

"Hindi masama,"

“Oo, hindi masama. Kung wala na, matutulog na ulit ako.” Nag-aalala talaga ako na kung itutuloy ko pa ang pag-uusap namin ay dumikit ang mata ko sa dibdib niya. Ang lahat ng mga lalaki ay may parehong maliit na problema- ang hindi makagalaw matapos ang kanilang mga mata ay makikita sa dalawang bilog na bukol ng karne.

Xavier! Tungkol sa nangyari noong high school... Utang ko sa iyo ang paghingi ng tawad. Noong mga oras na iyon, gusto akong ituloy ni Andrew, at hindi ko siya maitanggi, kaya sinabi ko sa kanya na ikaw ang aking kasintahan. Masyado akong balisa noon at nagkataon na iniligtas mo ako noong nakaraang araw, kaya pangalan mo lang ang inisip ko. Hindi ko akalain na ganoon pala ang pakikitungo ni Andrew sa iyo. Paumanhin, ipinaliwanag ko sa kanya pagkatapos, ngunit tumanggi siyang maniwala sa akin,"

Hindi mahalaga. Hindi naman sa hindi ka niya pinaniwalaan. Gusto lang niyang gumawa ng halimbawa sa akin. Magandang tulog. Nakalimutan ko na ang tungkol sa bagay na ito.”

Ngumiti si Faith at tumango, "Goodnight."

Tumayo ako roon at pinanood ko siyang isinara ang pinto hanggang sa hindi ko na ito mahawakan. Tumalon ako ng ilang beses sa kinatatayuan habang sumisigaw ng 'oo!' sa aking puso.

Inaasahan ko na pupunta si Andrew sa kumpanya at mag-tantrum para si Mr. Cruz ay tanggalin ako kinabukasan. Nakakapagtaka, hindi man lang siya nagpakita.

Matapos makuha ang deal ng Chan Group, naging abala ang buong kumpanya. Kinailangan kong samahan si Mr. Cruz kahit saan araw-araw. Sa halip ay tinuring niya akong tsuper. Sa loob ng ilang araw, marami akong natutunan.

Tinupad niya ang kanyang pangako at talagang pinayagan akong ikot ang kanyang Land Rover. Sa totoo lang medyo masaya ako tungkol dito. Pagkatapos ng lahat, ang isang Porsche ay mag-uudyok ng tsismis dahil ito ay masyadong nakakakuha ng pansin. Gusto kong magmaneho ng kotse na mas karaniwan.

Nakatira kami ni Faith sa iisang apartment block, kaya binibigyan ko siya ng elevator tuwing kailangan naming umalis at umalis sa trabaho. Sa pamamagitan ng mga pagkakataong ito, nagsimula kaming maging mas malapit. Madalas niyang hinahangad ang aking mga opinyon sa mga bagay-bagay at hiniling sa akin na samahan siya sa supermarket.

Hiniling pa niya sa akin na samahan siya pabalik sa kanyang tahanan sa ilang mga pagkakataon. Dahil dito, nagkataon na nakilala ko ang kanyang nakababatang kapatid na lalaki, si Carl Owens. Araw-araw nakipag-away ang asungot na ito sa halip na mag-aral. Siya ay nakakuha ng malaking halaga ng mga online na pautang sa kanyang murang edad at palaging hinihiling kay Faith Owens na bayaran siya.

“Sis, ito na ba ang bagong mayaman na nililigawan mo? Pero hindi siya mukhang mayaman gaya ng dati.” Pinalaki ako ni Carl nang buksan niya ang pinto. Walang pag-aalinlangan siyang nagsalita nang makitang hindi ako nagsusuot ng mamahaling relo.

Galit na galit si Carl kaya tinulak niya ito, "Anong kalokohan ang dinadaldal mo? Ito ang aking kasamahan, si Xavier Ford. Huwag mong isapuso, mabaho ang bibig ng nakababatang kapatid ko, pero mabait naman talaga.”

I put on a smile on my face while I cursed him out in my heart. Inabot ko ang kamay ko kay Carl, “Ayos lang. Ikinagagalak kitang makilala, ako si Xavier Ford.”

Pinilit ni Carl ang kanyang dila, “Okay, okay, okay, basta kasamahan kayo. Kung wala kang pera, huwag mong isipin na ligawan ang kapatid ko. Alam kong maganda siya.”

“Kuya, hindi mo ba nakikitang may bisita dito? Magpakita ng ugali at magtimpla ng tsaa."

"Naglalaro ako ng PUBG, wala akong oras."

Si Faith ay nagpakita ng isang paumanhin na tingin at hiniling sa akin na umupo nang mabilis. Binuhusan niya ako ng isang tasa ng tsaa at inilagay ang mga pinamili sa ref.

Tumingin ako sa paligid ng bahay at natuklasan ko na ang bahay ni Faith ay mailalarawan na walang iba kundi apat na pader. Walang iba maliban sa ilang pangunahing kasangkapan, at maging ang mga nakitang mas magandang araw.

Awkward na sinabi ni Lin Fang, "Pagkatapos magkasakit ang aking ama, kailangan namin ng pera para sa kanyang mga bayarin. Kailangang alagaan siya ng aking ina at hindi siya makapagtrabaho. At ganoon din ang nakababatang kapatid ko, kaya ang pamilya namin....”

"Naiintindihan ko. Ang kalagayan ng aking pamilya ay mas masahol pa kaysa sa iyo noong nakaraan,"

“Hindi ko talaga akalain na magiging ganito ka ngayon. Naalala ko pa na hindi ka naglakas loob na kausapin ako dati, haha.”

Biglang tumunog ang telepono pagkatapos niyang magsalita. Sinulyapan ni Lin Fang ang kanyang telepono at nataranta. Kinuha niya ang phone niya at lumabas. Bahagi ako ng reconnaissance company sa militar, kaya alam ko kaagad na ang tawag ay mula kay Chen Yuzhou.

Oo nga naman, she had downcast expression on her face when she came back.

"Hinahanap ka ba ni Chen Yuzhou?"

"Paano mo nalaman?" Bumuntong-hininga si Lin Fang, "Alam niya na kailangan muli ng aking ama ng pera para sa kanyang karamdaman at gusto niya akong pahiram ng pera,"

Mabilis kong sinabi, “Talagang mayroon siyang masamang intensyon sa likod. Hindi ka dapat maniwala sa kanya.”

“Pero II....” Nataranta si Lin Fang at napaiyak, “Paano ang bayad sa operasyon ng aking ama? Saan ako hahanap ng limampung libo?!”

Talagang kinasusuklaman ko na hindi ko maipahiram nang direkta ang pera kay Lin Fang. Ang limampung libo ay wala sa akin. Ang kailangan ko lang ay sabihin ang salita.

Sa sandaling ito, umindayog si Lin Kang pabalik sa sala na may dalang telepono, “Sis, hindi mo ba pinapahirapan ang sarili mo? Maganda ang pakikitungo ni Mr. Chen sa iyo. Dahil ang pera ay binigay sa iyo ng libre, dapat mo na lang itong kunin. Para sa mga kababaihan, ang kabataan ang pinakamahalagang bagay. Dahil kailangan mong may kasama, bakit hindi ka pumili ng mayaman?”

“Ako ang iyong nakatatandang kapatid na babae! Sinusubukan mo bang ibenta ako?!" Nagalit si Lin Fang, "Ibigay mo sa akin ang telepono. Hinanap ka ba ni Chen Yuzhou?"

Inabot ni Lin Fang ang kanyang kamay para agawin ang telepono, ngunit tumanggi si Lin Kang na magbigay at itinulak siya, "Paano kung ginawa niya? Napakabait at napakayaman ni Mr. Tingnan mo kung gaano kaganda ang pakikitungo niya sa pamilya namin. Bumili pa siya ng mga skin ng video game para sa akin. Bakit hindi ako makapagbigay ng magandang salita para sa kanya? Kung makakasama mo si Mr. Chen, ang buong pamilya natin ay mabubuhay nang kumportable. Kung hindi, kung kasama mo ang isang dukha, magkakasamang magdurusa sa kahirapan ang pamilya natin.”

Hinawakan ko ang unan sa sofa at ibinato sa kanya, “Lalaki ka pa ba? Paano mo nasabi ang mga salitang iyon? Bakit umaasa ang pamilyang ito sa suweldo ng kapatid mo? Wala ka rin bang responsibilidad? Lin Fang, umalis na tayo. Meron akong naisip."

Hinila ko palabas ng bahay si Lin Fang na may bahid ng luha pagkatapos kong matapos.

Tumakbo palabas si Lin Kang at sinigawan kami mula sa hagdan, “f*****g bastard pover. Ang galing mo magyabang ha. Titingnan ko kung saan ka kumukuha ng pera! Lin Fang, kung wala kang pera, huwag kang maglakas-loob na bumalik!"

Napatingin ako kay Lin Fang na umiiyak na hanggang sa malagutan ng hininga. Hinawakan niya ng mahigpit ang manggas ko na parang walang magawang bata na nalulunod sa luha.

“Huwag ka nang umiyak. Pumasok ka sa kotse."

Hinila ko si Lin Fang papasok sa kotse at binigyan siya ng tissue paper.

“Gusto ko talagang maghanap ng malayong lugar na mapagtataguan minsan. Maraming mga matatandang kaklase ang tumatawa sa likuran ko tungkol sa aking pamilya. Iniisip mo siguro na sobrang nakakahiya din ako.”

Umiyak siya hanggang sa mamula ang kanyang mga mata, at hindi siya makahinga. Ang kanyang mga luha ay nagpakawala sa akin.

Pinunasan ni Lin Fang ang kanyang mga luha at humagulgol habang sinasabi, "Maraming tao ang minamaliit sa akin at iniisip na nasangkot ako kay Chen Yuzhou para sa pera. Malamang iniisip mo rin. I bet hindi ka rin naniniwala na ang tingin sa akin ng lahat ay isang taong nagtatapon ng pride para sa pera. Kasama ang nakababatang kapatid kou nangyari ngayon.”

"Maghintay."

Mabilis kong hinawakan ang pinto ng sasakyan para pigilan siya sa pag-alis. Masyado akong napagod at hindi sinasadyang nahulog sa kanya. Dumapo ang isang kamay ko sa kanyang mapuputing hita na niyebe. Ang kanyang balat ay kasingkinis ng seda. Kumalabog ng husto ang puso ko nang mawalan ako ng balanse at bumagsak sa katawan niya. Nakadikit ang mukha ko sa dibdib niya. Talagang makinis at malambot ang pakiramdam nito.