“Sana daha önce de söyledim, şimdi de söylüyorum,” dedi Seyit Ali, gözlerini onun gözlerinden ayırmadan.
“Ne kadar kaçarsan kaç, bütün yollarının bana çıkması için elimden geleni yapacağım. O yüzden yaptığın bu inatlar, bu kaçışlar… bir tek sana zarar verir.”
Rozerin hırsla nefes aldı.
“Tamam! Bırak artık… Sakinim,” deyince Seyit Ali onu usulca bıraktı. Rozerin tek kelime etmeden, arkasına bile bakmadan uzaklaştı oradan. Geldiği gibi çekip gitmişti. Ama o gidince bitmedi… Seyit Ali, korumalarıyla birlikte onu gizlice eve kadar takip etti. Onu görene kadar gözünü bile kırpmadı.
Aradan yirmi gün geçmişti.
Bu süre boyunca sadece barış görüşmelerinde karşı karşıya gelmişlerdi. Onun dışında adeta köşe kapmaca oynuyorlardı. Daha doğrusu… Rozerin oynuyordu, Seyit Ali ise kararlılıkla onu izl
