CHAPTER 101-3

736 Words

"Wala eh, busy siya sa resort, hindi ko na mahintay kaya nagtricycle na ako." Simpleng sagot ko. Sabay na kaming pumasok sa loob ng ospital. Nag simula na rin akong mag trabaho. Nagpatuloy ako sa trabaho na parang wala lang, pero sa totoo lang, hindi pa rin nawawala sa isip ko ang nangyari kanina. Kahit gaano ko piliting mag-focus sa mga pasyente at sa mga chart na kailangan kong ayusin, naiinis pa rin ako kaapag naiisip ko si Josh at Adrian na algi na lang nag aaway sa tuwing magtatagpo. “Hoy, nasa’n na utak mo?” biglang bulong ni Mae habang tinutulungan ko siyang mag-check ng vital signs ng isang pasyente. “Ha? Wala, okay lang ako,” mabilis kong sagot kahit halata namang wala ako sa sarili. Napailing na lang siya. “Kung ako sa’yo, ayusin mo na ‘yan. Hindi ka makakapagtrabaho ng m

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD