LIEZEL DELA CRUZ
Isang buwan na ang lumipas simula nang magising si Josh. Isang buwan na rin akong nananatili sa tabi niya, umaalalay sa pag-inom ng gamot, nagbabantay sa bawat kilos niya, at sinisigurong maayos ang lagay niya araw-araw.
Paminsan-minsan, nahuhuli ko siyang nakatitig sa akin. Hindi ko maipaliwanag ang mga titig na iyon. Parang may gustong maalala… parang may hinahanap sa mukha ko.
“Josh, may masakit ba sa’yo?” maingat kong tanong.
Umiling lang siya.
Nandito kami ngayon sa veranda, tahimik ang paligid maliban sa mahinang ihip ng hangin. Maingat kong hinihilot ang binti niya para ma-relax ang mga muscles niya. Pinag-aaralan ko kung paano ko pa siya matutulungan dahil mariin niyang tinanggihan ang pagkuha ng physical therapist. Ayaw niya na may ibang hahawak sa kanya, hin
