TAMING MY BEAUTIFUL WITCH DOLL (TAGLISH)

chapter 7

Halos napanganga si Gwendolyn nang mapagsino ang nakatayo sa kanyang harap.

It was no other than, Howell himself.

Gusto niyang kurotin ang sarili para masiguro na hindi siya pinaglalaroan ng kanyang mga mata. Hindi kaya namamalik-mata lang siya. Napaka-impossible naman kasi na puntahan siya nito.

Talaga sa bahay pa nila mismo! Naalala niya kasi walang rason ito para magpakita sa kanya.

At nang bigla itong nagsalita, nabatid niya na hindi siya pinaglalaroan ng kanyang mata or guni-guni lang niya ang lahat.

Walang duda! Si Howell talaga ang kaharap niya. Kung paano nito nalaman ang kanyang kinaroroonan ay natitiyak niya na may kinalaman sina Ate Hera at Kuya Owen niya.

"Good evening, Gwenneth," masiglang bati sa kanya ni Howell. Ngumiti ito sa kanya bago nito hinarap ang kanyang ama at si Anthony. “Good evening din ho."

"Sino ka?" wika ni Venincio sa kaharap.

Tinignan ni Venincio ng maigi ang kaharap. Ito ang unang pagkakataon na nakita niya binata. Habang pinagmamasdan niya ito, natanto niya nasa mahigit trenta anyos na ito. At batay sa postura nito, mukhabg desente, banyaga at siguradong galing sa Buena Familia.

Tinignan niya si Anthony at Gwendolyn. Subalit ng mapansin niya na titig na titig ito sa bunso niyang anak. Alam niya na kung sino ang pakay ng binata.

Napakunot tuloy ang noo ni Venincio lalo ng makitang namumula ang pisngi ng unsong anak. At tila ba nahihiyang salubongin nito ang titig ng binata.

He's a man, and he knows when a man likes a woman. He's convinced this man likes his daughter. At hindi siya maaring magkamali.

“I'm Howell Milo Russo, Sir. You can call me Howell just like anybody else. I’m a businessman in France and also a private pilot of Mr. Austin Alexander Garcia. My mother is a Half-Filipina and Half-Spanish.”

“Hindi ko kailangang malaman ang tungkol sa'yo,” supladong wika ni Venincio. “Ang kailangan kong malaman kung ano ang layunin mo sa anak ko.”

Halos mawindang ang utak ni Gwendolyn sa sinabi ng ama. Hindi niya sukat akalain na ganun ang iaasta nito. Subalit mas lalo siyang nagitla sa paraan ng pagpapakilala ni Howell ang sarili.

Hindi niya alam ang rason ng binata kung bakit pati trabaho at nasyonalidad nito ay sinabi pa sa kanyang ama.

“Do I have to repeat my question, lad?” said Venincio

Howell gulped nervously. Mas lalo pa itong kinabahan at pinagpawisan ng bigyan ito ng nakakatakot na tingin ni Venincio

Howell cleared his throat. “Mr. Austin, my master instructed me to fetch your daughter, Gwenneth. And to take her to Manila immediately."

Samantala kahit nagulat man si Anthony sa narinig ay hindi niya ito pinahalata. Umastang pa itong naaaliw sa pangyayari. Panay pa ang ngisi ng loko.

"You should tell us your address, too," said Anthony. His eyes were gleaming with amusement.

"If it's needed then I will. I have my ID's with me young man,” seryosong sagot ni Howell. Pinagmamasdan niya nang maigi si Anthony. Lihim itong napangiti ng matanto na ang lalaking kasamang kumain ni Gwen at ang lalaking kaharap niya ay iisa.

Kinurot ni Gwen si Anthony. “Bwenas ka talaga!”.

Tumawa ng mahina ang kapatid. Ang mga mata ay nakatingin sa binata na kasing edad lang ni Kuya Francis nila. At sa hindi malamang dahilan, agad nitong inakbayan si Gwen, na biglang siyang pinanIakihan ng mata.

Gwen shyly looked at Howell. But was surprised to see him smiling too. So, she glared at him. But the latter just smile smugly, making her heart beats rapidly than usual.

"Siya ba ang secret admirer mo?" mahinang tanong ni Anthony sa bunsong kapatid.

"Hindi no! In your dreams," sagot nito. Mabilis man ang pagtanggi ng kapatid subalit isang mapanudyong ngiti lang ang isinukli ni Anthony.

"At bakit kailangan mong sundoin ang aking anak? Ano ka ba niya?” sunod-sunod na tanong ni Venincio. At nang hindi sumagot ang binata, tuwiran niya itong tinanong, “Manliligaw ka ba ng anak ko?”

"Pa, narinig mo di ba? Pinasusundo ako ng boss ko," anini Gwen.

Tinaponan siya ng ama ng mapanuring tingin, ganun din si Howell.

Kinabahan tuloy si Gwendolyn. Kaya pinili niyang huwag ng umimik. Maangas ang boses ng ama, alam niya na mapagalitan lang siya pag nagsalita pa siya.

Samantalang hindi napigilan ni Anhtony ang sarili na tumawa ng mahina. Hindi niya kasi mawari kung bakit masyadong defensive ang bunsong kapatid. Maging ang kilos ng ama ay hindi niya rin maunawaan.

Namumula ang pisngi ni Gwendolyn ng mahalata na panay lang ang titig ni Howell sa kanya kahit pa ginigisa na ito ng kanyang ama..

Gusto tuloy nu Gwendolyn na magtago sa likod ni Anthony or bumuka ang lupa at lamonin siya. Hindi niya kasi maunawaan ang sarili kung bakit parang tinutusta siya ng titig ng binata. Saka bakit kasi kung ano-ano pa ang winiwika ng ama. Samantalang tuwiran naman na sinabi ni Howell ang totoong dahilan ng pagparito nito.

"Pa, naman, wala pong ganun. Please po, nakakahiya ho sa tao. Talagang personal na piloto po siya ng aking boss," pamimilit ni Gwen. "Sumusunod lang po siya sa utos."

"Natural lang na sundin niya ang anomang utos nito, pero ang pumarito ng walang pasabi at alanganin oras ay iba na iyon"

Napapadyak si Gwen. Papa naman... you're a boss, yourself. Kaya natural lang na pagsinabi ni Sir Austin na sunduin ako, susunduin niya ako talaga."

Hindi pinakinggan siya pinakinggan ng ama, kaya tiningnan niya ng masama si Howell.

"All the more, I should question his present here," wika ni Venincio. Binalingan nito ng tingin si Anthony. "Kilala mo ba ang lalaking ito? Antonio?".

"Hindi po, Papa. Ngayon ko lang nga siya nakita," mabilis at matapat na wika ni Anthony. "But if he is courting Gwenneth, I think we are out of it."

"Gatas naman! Isa ka ding pasaway eh. Pareho kayo ni Papa," inis na wika ni Gwendolyn. Inis na hinarap niya si Howell, na nakatitig sa kanya. “This is your fault! Next time, don’t you dare appear on my doorstep unannounced.”

Howell looked at Gwendolyn confusedly. Then, to the man beside her. He smiled widely as he slowly understood the flow of their conversation. So, to save Gwendolyn, and to erase the irritation in her face, he spoke in a firm voice.

" You have nothing to worry, Sir. There's nothing between us but plain friendship. I hope you get the overview. I'm here because I was asked. And being an obedient employee to his master, I always follow his order. His order is to fetch Gwen and make sure that she travels safe and conveniently”.

Hearing him said that, Gwendolyn felt relieve and disappointed at the same time.

‘Wag kang ganyan heart! Sita niya sa kanyang puso ng makaramdam siya na parang kumikirot ito. She felt that her heart was torn into pieces.

“I think we need to talk,” wika ng Papa niya. Napasulyap siya sa kay Anthony. May kutob siya na may nais itanong at malaman ang kanyang ama na.

"Ano ba kayo, Pa! Sabing walang ganun! Pa, mabuti pa sa loob ng bahay n'yo na kausapin ang tao. Baka hindi pa kumain yan, eh," inis niyang wika. Tinignan niya ng masama si Howell. "At ikaw naman, you could at least inform me na pinapasundo ako ni Kuya Austin. Hindi iyong pabigla-bigla ka nalang dadating dito ng walang pasabi. Kita mo kung ano-ano ang iniisip ni Papa.”

Howell raised his brows and look at her unbelievably. He then asked himself why does his presence irritates her. “I already did. Check your phone.”

Napipilan si Gwendolyn sa narinig. Mabilis niyang tiningnan ang kanyang phone. Tama nga ang binata, may ilang messages siyang natanggap, mga text mula kay Howell at maging kay Kuya Austin at ate Hera niya.

Isa-isa niyang binasa ito,

From: Mr. Scandal

Howell will be there by 6pm to fetch you per my instruction. Wendy give him your exact address. So be nice to him, okay.

From: Mr. Not so Nice

Be ready! I'll be there by 6pm. My master wants me to fetch you personally.

From: Ate Hera

Negra darating diyan si Howell para sunduin ka. Kaya ‘wag magulat ha. May ipapasuyo pala ako sa 'yo. Pwede bang pakidaanan sa may rest house, ang mga gamit ko sa pagpipinta. Pinahanda ko na kay Nay Laura ang mga ‘yon. May ipapadala din ‘ata siya para kay Labanos. So ‘wag na ‘wag kalimutan, ha?

From: Sleeping Beauty

Susunduin ka diyan ni Howell. Please be kind to him. ‘Wag kana maging Ms. Minchet. ‘Wag din pahalata. Hahaha! See you soon.

Gwendolyn was so absorbed reading her text messages that she didn't notice the way Howell is staring at her, but her father does.

"Where is your plane?” dinig niyang tanong ng ama niya sa binata.

"At the airport, Sir."

"Good, come follow us inside. Have you eaten supper?” wika ng papa niya.

"Yes. I already ate before going here."

Tinignan ni Venincio ang binata kung nagsasabi ito ng totoo. “Are you sure?”

“Yes, Sir.”

“Then, have some snack with us,” wika ng ama. Then he looked at her. "Nak, call your boss now. Tell him, you will be traveling tomorrow instead."

"Pero… Papa, nakahanda na ang lahat!" protesta na wika ni Gwendolyn. Subalit binigyan lang siya ng isang makahulogang tingin ng ama.

“Do as I say!”

Wala nagawa si Gwendolyn kundi tumalima. Maging ang kapatid na si Anthony ay hindi na nakialam.

Nagkibit-balikat naman si Howell ng tinapunan niya ito ng tingin.

At ng magtangka siyang magsalita pa, binalaan siya ni Anthony. “Huwag ka ng kumontra. Alam mo naman kung paano magalit si Papa.”

Hindi iyon nakaligtas sa pandinig ng ama. "Bukas kayo aalis! Huwag matigas ang ulo, Gwenneth Althea. I won't let you go with this man in late hours even if he is taking orders,” wika ng kanyang ama. Madiin at may babala.

Gwendolyn stamped her feet angrily and went inside their house. Habang ang tatlo ay tahimik lang na nakasunod sa kanya.

She's boiling with rage that she keeps on shaking her head. She sits on a single sofa as she let out a long sigh!

At dahil sa inis na inis siya. Hindi niya napansin nakaupo na ang kanyang ama, si Anthony at Howell sa sofa na nasa harapan niya.

Tinawag ng ama niya ang kanilang katiwala. "Sabel, halika muna dito.”

"Ano po iyon Senior?" wika ni Aling Sabel nang lumapit ito sa kanyang ama.

"Pakidalhan kami ng kape, piyaya, otap at Napoleones. Pakihanda na rin ang guest room, pagkatapos mong maidala ang mga sinabi ko."

"Sige po, Senior," wika ni Aling Sabel. Agad na umalis ito.

Napatingin si Gwen sa gawi ng ama. Gusto niyang magmaktol sa harapan ng nito pero pinigilan niya ang sarili. Iniisip niya ang kanilang bisita. Nakakahiya naman na ipakita ang pagiging childish niya.

Kaya lang hindi niya mawari kung ano ang dahilan ng kanyang ama para ipagpaliban ang kanilang biyahe. At kung bakit kailangan pang matulog si Howell sa kanilang bahay?

Naging komplikado na tuloy ang lahat. Papano niya kaya sasabihin sa ama na kailangan niya pang dumaan sa Rest House ng mga Decini bago sila lumipad ng Manila.

Ipinagbilin pa naman sa kanya ni Ate Hera niya na kunin niya ang mga gamit nito sa pagpipinta. Pag sinabi niya naman ito maaring magbago muli ang isipan ng ama at igiit na sa ibang araw na sila luluwas ng Manila.

"So do you know how to speak our language?" tanong ng ama niya kay Howell

“A little. But I can't speak it fluently, Sir. Though, I can understand,” matapat na sagot ni Howell. Matiim na tumingin ito kay Gwendolyn, na nakasimangot at nakakunot ang noo.

He wanted to chuckles as he looks at her, but he stopped himself from doing it. She might get more annoyed. And who knows, might said crazy things to him.

Biglang sumulpot si Aling Sabel. Inilapag nito ang mga inutos sa may mesa na nasa gitna nila.

Magiliw na niyaya ng kanyang ama na magkape si Howell, na pinaunlakan ng huli.

Nagpakawala ng malalim na hininga si Gwen ng magpaalam si Anthony. May tatawagan pa daw itong client.

Gusto man niyang umalis pero hindi niya magawa. May magandang asal pa naman siya at hiya sa sarili. Kaya nagpasiya na siyang sumuko at hayaan nalang ang kanyang ama na usisain, si Howell.

At ‘yon nga ang nangyari. Tinanong ni Venincio ang binata ng kung ano-ano. Though she's doesn't agree about how her father interrogated Howell. Wala naman siyang sapat na dahilan para pigilin ito. Saka wala naman itong makukuhang inpormasyon. Hindi niya naman boyfriend o' manliligaw ang binata.

Nakinig nalang si Gwen habang nag uusap si Howell at ang ama. Hindi niya alam tuloy na paminsan-minsan ay napapatingin sa kanya ang dalawa. Subrang tahimik niya kasi, isang bagay na hindi mapaniwalaan ni Howell at maging ang kanyang ama.

Ayaw niyang magsalita. Kung magsalita pa siya baka saan na mapunta pa ang usapan. Nilagyan niya nalang ng kape ang kanyang tasa. At inabala ang sarili sa pag inom ng kape. Hindi niya tuloy nahuhuli na pasulyap-sulyap sa kanya si Howell. Maging ang pagngiti nito ng palihim.

Howell and her father talked about a wide range of subject from hobbies, adventure and businesses. She was surprised to see how Howell answered every question her dad asked him. She gasped even more as he heard him shared his childhood memories, much more when she hears them softly laughing.

Gwendolyn shook her head in disbelief. Her father is good at asking questions and also in making Howell felt at ease.

Then, she heard them talked from passion, events, hobbies and Business ventures. She smiles inwardly. Hearing their conversation flow, is like listening to a documentary essay. But she was surprised to find herself listening to them attentively.

Medyo lumalim na ang gabi. Medyo inaantok na din siya. Kaya nagpaalam na siyang matulog.

"Matutulog na po ako. Pa, pakiusap po, stopped asking Howell personal questions. Baka kasi dumako na kayo pati sa kanyang biography. Tantanan niyo na po. Wala kayong makukuha. There's nothing special between us kahit na friendship. It’s purely business," pabulong niyang wika. " Excuse me, I'm tired. Good night, everyone.”

Mabilis siyang humalik sa pisngi ng ama. Nagpaalam din siya kay Howell bago tinungo ang kwarto niya.

Samantalang hindi maiwasan ni Howell na tingnan nang maigi ang mukha ng dalaga.

“She looks irritated,” wala sa sarili na wika nito.

"Don't mind her. She's just uncomfortable to the idea of me questioning you. I guess my daughter didn't want me to pry.”

“But like I said you have nothing to worry, we're just friends,” Howell told Venincio

“I wasn't born yesterday lad. And I knew how to differentiate admiration and affection when I see one,” diretsang wika ni Venincio sa kanyang katabi

“If that's the case would you mind?”

“As long as you won't break her heart. If she wants you in her life then I won't mind. My children's happiness is all that matters.”

Howell let out a boyish and winner smile as he finished the remaining biscuit in no time...