Nagmamadali kong tinatahak ang daan pabalik ng classroom. Iilan lamang ang nakikita kong pakalat-kalat dahil siguradong nagsisimula na ang klase. Kailangan kong umabot sa takdang oras na nilaan ng prof bago masabihan ng late.
Pero bago pa man ako makatapak sa school building, naramdaman ko na ang paghuli ni Bryce sa kamay ko. Ano mang lakas ang ilaan ko upang makawala roon, `di hamak na mas malakas pa rin siya upang mahila ako sa pinakasulok ng corridor.
“Ano ba Bryce! Pakawalan mo nga ako!”
“Sam…” halos mapiyok niyang sambit. Isinandal niya ako sa pader at ikinulong sa mga braso niyang nakatukod. “Kahit saglit lang, mag-usap tayo…”
Tiningala ko siya upang mas maipakita ang panlilisik ng mga mata ko. “Mag-usap? Talaga? Wala ng malabo sa lahat ng nasaksihan ko, Bryce! Wala ng hindi mali
